Bokt.nl

Anoniem schreef:

ik wil je in elk geval meegeven dat consequent zijn en vooral blijven van wezenlijk belang is,maar dat weet je denk ik zelf ook wel.
Ik heb ook een tijd een paard gereden dat erg dominant was en daarmee wist ik het op een gegeven moment ook niet meer.
Wat ik veel oefende was, dat hij met zijn aandacht bij mij was. Met meelopen achter me lopen,pas komen als IK dat wil, stilstaan als Ik dat wil en vooral uitbundig belonen als hij braaf was.

Misschien is het ook een idee om het poetsen eens ergens anders te doen. (ik begrijp dat hij vooral dan,als hij vaststaat gaat schrapen en ongeduldig wordt?).
Ook een idee is om hem op andere plekken,als dat mogelijk is, eens vast te zetten(heel even maar)en braaf gedrag weer belonen.
Geef hem eventueel wat lekkers op de poetsplaats als hij braaf blijft staan.

Blijf zelf in alle gevallen rustig(als hij echt vervelend is,wel straffen,maar verlies niet je geduld..)

fransje23 schreef:

Als ik je goed begrijp vertoond je paard dat vervelende gedrag vooral las je hem weghaald bij de andere paarden. Heeft hij vanaf de poetsplaats zicht op andere paaarden of is hij dan echt alleen? Volgens mij wil hij anders gewoon niet bij de kudde weg, zeg maar verlatingsangst. Je kan proberen ergens te gaan poetsen waar hij wel andere paarden ziet. Wie weet kalmeert hij dan.

Verder raad ook ik grondwerk aan. Ik heb zelf een hele dominante merrie (alpha merrie) en doe regelmatig grondwerk om de puntjes weer op de I te zetten.

Knavia schreef:

Je moet je eerst (weer eens) afvragen of je echt echt echt met 'm door wil. Want wat je ook gaat doen, elke keer zal je het 'gevecht' aan moeten gaan om opnieuw te laten zien dat jij de baas bent. Dus ook bij alles wat nieuw is, en regelmatig ook bij bekende omstandigheden.
Dit zijn paarden die, als je er niet echt lol in hebt, langzaam aan de zin en energie uit je zuigen, soms gaat het goed en geeft dat ook jou een fantastisch gevoel, maar vaker ga je er langzamerhand steeds meer op tegenzien om wat dan ook met 'm te doen. Op een gegeven moment verlies je alle plezier in de omgang met paarden. Tuurlijk kan je er ook veel van opsteken, maar paardrijden is in jouw geval een hobby, en dat betekent dat je het voor de leuk doet.

Ga je er echt voor: absoluut 100% zonder twijfelen consequent en een tikkie hardhandig zijn. Dus niks toestaan, nog geen stapje verkeerd, doet ie het wel gelijk klappen geven. Gebeurt in de natuur ook zo. Bij schrapen met de voorbenen echt harde klappen uitdelen, liefst niet met een zweep (wat lastig als ie dan ook steeds met rijden klappen verwacht), maar met een stok ofzo. Als ie het weer doet, was de voorgaande klap niet hard genoeg. Maar je moet ook wel durven, kan best zijn dat het op een gevecht gaat uitlopen en dan móet jij de winnaar zijn, anders worden de problemen nog groter.
Wegbrengen om te corrigeren of door een ander laten verzorgen heeft geen zin, hij zal dan braaf zijn maar bij jou gewoon weer vanalles uitproberen.

Dit zijn paarden waar je echt alle regeltjes tot op het boekje bij moet uitvoeren, bijvoorbeeld ook nooit toestaan dat ze snel een stapje opzij zetten bij het opstijgen, de ene dag één stapje, de volgende dag knalt ie er tussenuit. Geloof me, ik heb er ervaring mee, ik kreeg als tiener een dergelijk paard (kon immers héél goed paardrijden...op de manege) en ik heb jarenlange gevechten gevoerd. Uiteindelijk is alles goed gekomen (behalve wedstrijden dan, daar had ik geen zin meer in) maar als ik alles opnieuw kon doen had ik mooi een andere gekocht destijds.

O ja, qua alternatief gedoe (excuses voor diegenen die zich beledigd voelen), achteraf gezien deed ik dat ook een beetje. Ik liet het paard regelmatig los in de binnenbak en ging met 'm 'spelen' (zo zag ik dat toen). Dus opjagen en dan kwam ie agressief op me af stormen, joeg ik 'm weer weg (had wel een touw voor 't geval dat), net zolang tot ie zelf naar me toe kwam als ik zoiets zei als 'Goedzo, kom maar'. Toch een soort pre-historische join-up dus, maar dan 20 jaar geleden. Je voelt vanzelf wel aan wanneer ie zich overgeeft. maar dat is geen vervanging voor consequent en duidelijk optreden!

Sterkte, ik weet hoe zwaar het is.