We gaan rustig opbouwen om weer lekker buiten te kunnen rijden.
In het verleden ging het goed en kon ik vaak wel alleen met mijn pony weg. Howel ze ook vaak wel heel nerveus was.
Gister zijn we een stukje gaan lopen wat erg goed ging.
Vandaag de andere kant op en dit ging iets minder. Auto's, fietsen, ligfietsen, brommers, busjes, vind ze allemaal niet eng.
Ik had iemand meegenomen die haar met een halstertouw ook vast hield voor het geval dat.
We kwamen langs wat koeien waar ze heel erg bij stond te kijken, ze zit zo erg op die koeien te focussen dat ze schrikt van bladeren in de bomen. (het stuk daarvoor was ze goed ontspannen en de bladeren vond ze ook niet eng).
Dus stilstaan, laten kijken en belonen is wat ik deed. Daar werd ze ongeduldig want ze wilde verder. op mijn commando gingen we dan ook weer.
In het weiland ernaast kwam er een hond blaffend aanrennen, waardoor mijn pony schrok en achteruit nog net niet het slootje inliep (dankzij het persoon dat mee liep). Weer even laten kijken, het leek niet meer eng te zijn, ze stond er in rust bij. Lopen we een stukje verder vind ze de hond toch maar weer eng, dus weer stoppen en laten kijken. Nadat ze de hond niet meer eng vond, waren er weer andere dingen die wel eng waren.
Ik ben een klein stukje afgestapt (klein stukje heen nog en daarna weer terug tot voorbij de hond) en ben weer opgestapt. Ze liep erg te dribbelen.
Nu wil ik dit zeker vaker gaan oefenen.
Maar hoe kan ik het beste met dit gedrag omgaan?
Honden over het algemeen vind ze niet eng

Overigens was ze voorheen altijd de bikkel met andere paarden: waren er andere paarden bij, vond ze helemaal niets eng en stond ze erbij als: "Kom maar jongens, volg mij maar!"

na een paar keer reageerd hij e rniet meer op.
en ik reageerde ook op het verhaal van TS. En sommige paarden zullen nou eenmaal nooit 'helden' worden. Waaronder die van mij en die is 18+.