Voor de rest is het een wereldknol hoor, maar dit is echt waardeloos. Ze vind het echt eng.
Met andere paarden erbij is het wel iets beter, maar het blijft gewoon een benauwde zenuwpees. En dat terwijl ik haar enkel maar een plezier wil doen met een beetje afwisseling.
Ze doet geen echte domme dingen maar draait met enige regelmaat om haar as, begint dan te huppelen en komt een keer omhoog. Geen echt gevaarlijke dingen, maar aangezien ze het echt overal voor doet ben ik het nu wel aardig zat. Ik heb al vanalles geprobeerd, lief zijn, sporen erin, zweep mee, maar het veranderd nix. Als mevrouw haar buien heeft is het een ramp. Of ik nou aan een los teugeltje rijd of haar echt goed aan de gang houd, het maakt geen hol uit
Doordat ze vooral zo heftig op geluiden reageert, schoot me vanmiddag tijdens mijn úiterst relaxte 2e paasdag buitenritje (
) iets te binnen. Ik heb een paar jaar terug eens een springruiter zien trainen met een zo'n mutsje, en daar zaten sponsjes in zodat het paard minder hoorde. Dit werkte bij die (gezellige tutmerrie }> ) erg goed. Paard irriteerde zich er ook niet aan, was gewoon wat minder vliegerig.Is het de moeite waard om dit eens te proberen?
