Nou hier is dus weer mijn wedstrijdverslag

viewtopic.php?f=10&t=481309
Zaterdagavond was het eindelijk zo ver. Ik heb de hele week al best wel zenuwachtig wezen zijn voor deze wedstrijd. Het is helemaal geen speciale wedstrijd, maar ik maakte me weer druk om niets. Ik zat namelijk op 8 winstpunten, en het was zowaar mogelijk dat ik vandaag mijn punten voor het Z2 ging halen!

De jury zat me niet mee, zo werd mij verteld, ze zou nogal streng zijn. Kendi liep gelukkig al heel de week goed, met als toppunt de les van gister. Een betere voorbereiding kon ik niet hebben, of toch wel?
Al ruim van tevoren begon ik met vlechten, poetsen, enz. Vervolgens ging ik zadelen en ik stond op het punt haar hoofdstel in te doen, toen Marcha zei: "Ben je niet een beetje vroeg?"
Bleek dus dat ik gewoon een uur te vroeg gezadeld had


Een uur later stapte Kendi enthousiast naar de losrijbak. Ze had er veel zin in, daar was ik blij mee. Met het losrijden was ze best fijn, maar ik kreeg halverwegen door dat de jury heel erg op oprichting let. Ik probeerde Kendi wat hoger in te stellen, maar die vind het nog veel te moeilijk. Toen moest ik de proef in, en ik was veel te zenuwachtig

"Dit is het, Ken", denk ik bij mezelf terwijl ik op de opening bij de A afrij. Het gaat allemaal nog goed, tot de halve grote volte bij V. Voor dat ik me realiseerde waar ik heen moest was ik de V al ruim voorbij. En ma gaat gewoon keihard door met lezen.
"P-R schouderbinnenwaarts, R-I halve volte halve baan, I-L travers, L-P halve volte halve baan, P-I appuyeren..."
Nou geloof me, als je dat in één ratel hoord dan weet je niet meer waar je heen moet, en zeker niet als je zo zenuwachtig als ik was bent! Ik maakte er dus maar wat van en ja hoor...



"Dat gaat niet helemaal goed he?", zegt de jury met een bepaalde toon in haar stem.
"Nee...", zeg ik wat schor (door de verkoudheid) "Mevrouw? Waar moet ik weer beginnen?"
"Rij maar de halve grote volte bij V", zegt ze met een zucht.
"Dankuwel", zeg ik nog even beschamend erachteraan.
Kendi, die bijna op rust stond te pitten, word weer in de houding gezet en snel naar voren gedreven, en ze vind het allemaal maar best

Toen gingen we maar weer verder, maar ik bakte er helemaal niets meer van. Alles was slordig, niet netjes afgewerkt, het was echt blubber. Met een rooie kop groet ik af en stap ik de bak uit zonder mijn ma aan te kijken. Ik schaamde me echt kapot...
In de losrijbak heb ik eerst alleen maar gestapt en over mijn stommiteiten gepraat met Astrid.
"Geniet er nou eens van, muts!", zegt ze, en ze heeft gelijk.
Ik pak haar nog even op en ga opnieuw de ring in, misschien ging het nu beter.
Dat ging het! Mijn tweede proef ging veel beter. Er zaten wel foutjes in, maar ik was wat relaxter, Kendi was echt heel braaf. Alle fouten die er gemaakt zijn komen op mij neer, want Kendi heeft geen pas fout gedaan!

Toen de punten, ik was het er niet helemaal mee eens. Voor de eerste proef had ik 173-2, wat ik echt veel te veel vond. Voor mijn tweede proef had ik juist weer 178 wat ik weer wat puntjes te weinig vond. Door mijn ogen was die tweede proef winstwaardig. Maar ik was toch allang blij deze punten gereden te hebben, i.p.v. 160 punten ofzo. Ik was trouwens met de tweede proef nog 3e ook (van de 6) Ik had me een pijnlijkere dip voorgesteld

Groetjes Kate