Eerst belt twee uur van te voren mijn groom/voorlezer af. Ze was ziek. Gelukkig was het een thuiswedstrijd, maar het is toch knap lastig om alles zelf te doen (ik ben heel erg verwend, ik weet het), vooral als er geen ringmeester is die de deur voor je open wil doen
Bovendien kwam ik er twinitig minuten voordat ik erop moest achter dat ik de verkeerde proef had geleerd, dus nog even snel de goede erin gestampt, want ik moest dus uit mijn hoofd rijden.We mochten 20 minuten in de wedstrijdring losrijden, erg fijn kon ze wennen aan de bloemetjes etc.
Daarna waren er vijf voor me, dus ben ik nog even naar de buitenbak geweest. En toen ging het mis bij mevrouw. Ergens verderop waren ze aan het ponycrossen in de berm, en ze wilde blijkbaar meedoen. Totaal over de zeik kwam ik dus de ring in. Ze voelde als een stuurloos monster en pakte constant het bit vast. Toch maar alle figuren gereden, zo goed en kwaad als het kon. Later nog even andere proefjes gekeken, van mijn stalgenootjes, zag er allemaal keurig uit.
Dus bij de prijsuitreiking rekende ik op zo'n 140 punten, in ieder geval achter mijn stalgnootjes. Niet dus gewoon een eerste prijs met 163 punten
Bovendien heel nuttig en verdiend commentaar op mijn staartje waar ik echt wat mee kan. Stressvol dagje, maar toch een goed einde
): resultaat: 135 punten!!!!!!
kom ik een paar weken later ergens anders, hele bende wit, witte bordjes, hekjes de hele rambam> mevrouw ziet er niks aan en loopt n KEURIGE proef!! Grrr je zou ze soms tog wat doen....