Geplaatst Laiser en ik op wedstrijd.
Helaas kan Michel net als vandaag voorlopig een hoop wedstrijden niet mee omdat hij in Amerika zit voor zijn werk. Verder waren een heleboel mensen die anders wel eens mee gaan ook druk met andere dingen, dus leek het er erg op dat we er voor het eerst alleen voor stonden. Maar gelukkig bleek vrijdag dat een nieuw stalgenootje ook op dezelfde lokatie moest starten en ongeveer ook nog dezelfde tijden. Haar moeder zou proberen mij ook voor te lezen.
Met twee trailer vertrokken we naar Duykse Hoef. Het was er al erg druk met trailers die 's ochtends al moesten rijden. Onze ringen startten pas om 13.15 en 13.30 uur.
Omdat mijn stalgenootje wat meer tijd nodig had om los te rijden, bleef ik bij Laiser die nog vrij rustig op de trailer stond. Na een tijdje begon ik alvast met me klaar te maken om Laiser te zadelen. De moeder van het stalgenootje kwam er al aangelopen om te kijken of ze me nog ergens mee kon helpen. (Echt heel fijn was dat
)Het rijden naar het losrijdterrein ging wonderbaarlijk goed. Dit is de eerste keer in jaren dat ik daar in één keer naar toe kon rijden zonder dat Laiser ook maar ergens bang van was. En er waren een hoop dingen die eng konden zijn, maar hij was zo stoer. Het deed hem heel weinig.
Ik begon hem gewoon te rijden zoals ik thuis ook altijd doe. Hij werkte echt super mee. Lekker lang en laag, maar heel goed zijn achterhand eronder. Zo goed zelfs dat ik mensen aan de kant tegen elkaar hoorde zeggen dat mijn paard zo goed laag en rond liep en toch zijn achterhand er zo goed bij zette. Dat was de manier waarop het moest. (Volgens mij hadden ze niet in de gaten dat ik het hoorde, maar ik moet zeggen het voelde als een mooi compliment
)Tijdens het losrijden voelde Laiser dus heel fijn en soepel aan. (Dat was wel wat anders dan na die steigerpartijen van afgelopen dagen.) Ik heb dus hem gewoon soepel gehouden en attent, maar verder was hij fijn aan de hulpen.
Mijn ring starten ruim 5 minuten eerder dan gepland, en die van mijn stalgenootje liep flink uit dus het we kwamen in de knoei met voorlezen. Gelukkig was er een jongen die mij ook wel voor wilde lezen. (Wat hij echt heel fijn deed
)Laiser en ik gingen beide heel relaxed de ring in. Echt zo fijn was het nog nooit gegaan. Laiser is niet eenvoudig om fijn door te zitten, maar ik heb nu voor het eerst twee proeven heel goed door kunnen zitten. Totaal geen problemen gehad. Verder liep hij heel braaf en langzamer dan ik normaal doe. Ik was dus eigenlijk nog wel een beetje bang dat het er te tam uit zou zien. Maar dat was niet volgens de mensen die gekeken hadden. Er zaten veel stukken in die echt heel fijn gingen. Ook het afwenden in galop bij B en dan een volte van 15m bij X en tussen X en E een overgang naar draf en dan bij E rechterhand ging echt heerlijk. Voor die onderdelen had ik dan ook een 7
.De tweede proef ging ietsje minder dan de eerste proef. Maar op zich ook nog fijn. (Al vloog ik wel een keer flink uit de ring
) Maar toen ik de ring uit kwam had ik echt zo iets van. "Wat heb ik lekker ontspannen gereden" Ik was dus zeer tevreden. Ook was het weer een wedstrijd zonder pijn aan mijn been geweest dus ik was al zeer tevreden. Natuurlijk was ik nog nieuwsgierig naar mijn punten. Maar ik had voor mezelf al uit gemaakt dat dit een hele fijne wedstrijd was geweest. Misschien niet flitsend, maar ik weer zeker dat zowel Laiser als ik lekker ontspannen waren.Uiteindelijk bleken we voor de eerste proef 157 te hebben en voor de tweede proef 147. Winstpunt nummer 7 is dus nu ook weer binnen
.Nu maar hopen dat we in november de laatste puntjes halen voor de M. Dan starten we volgend jaar M1. (Tenminste dat is mijn streven).
) 
