Bokt.nl

**Geplaatst door de TopicStarter** : Gisteren, 07:36

Wat als de ambitie klik er niet is?

Geplaatst door de TopicStarter : Gisteren, 07:36

Niet gedacht ooit zon topic te plaatsen, maar ik doe het toch omdat ik er echt mee in mijn maag zit.

10 jaar terug heb ik mijn apaloosa merrie laten dekken door een PRE van Fincalinda. Daar kwam een knappe lieve geweldige cruzado uit. Zijn naam is Neo. Mijn ambitie was een opvolger te fokken om samen lange ritten te gaan maken.
Van veulen af aan gaat hij dus al

mee als handpaard. Maar na bijna 10 jaar moet ik eerlijk toegeven. Het is zijn ding niet. Hij vindt alles in de bak leuker. Grondwerk, lange lijnen, clickeren, basis dressuur oefeningen.
En dat is niet mijn ding. Ja, een uurtje in de week, maar verder niet.
Ik voel mezelf nu op een punt dat ik denk "is dit wat ik wil?". En heel eerlijke... nee

Hij is gek op beloningen en aandacht en leert snel en is een echte clown. Gek op kunstjes en knuffelen. Echt familiepaard en gek op kinderen.

Hij heeft 2 bijrijders. 1 rij ik samen buitenritten mee en de ander is van de klassieke dressuur. Dat pakt hij goed op, maar omdat we geen bak hebben komen we daar niet echt verder mee.

Nou zeg ik met een dikke zucht " hoe verder?".
Wie kan me tips geven of is er hier misschien een meelezer die nu denkt " das echt iets voor mij?".

Afbeelding

Heb even geen actuele fatsoenlijke foto

**Geplaatst**: Gisteren, 07:45

Re: Wat als de ambitie klik er niet is?

Geplaatst: Gisteren, 07:45

Waarom is het zijn ding niet? Schrikt hij tijdens het rijden? Is hij niet goed verkeersmak?

**Geplaatst**: Gisteren, 08:07

Re: Wat als de ambitie klik er niet is?

Geplaatst: Gisteren, 08:07

Waaraan merk je dat hij lange ritten niet leuk vindt dan?

Tja soms koop je een veulen of fok je er eentje en dan blijken ze geen match te zijn later in het werk. Dat kan gewoon. Daarom is dat ook altijd een risico.

**Geplaatst**: Gisteren, 08:14

Re: Wat als de ambitie klik er niet is?

Geplaatst: Gisteren, 08:14

PRE's zijn heel intelligent en vinden het vaak fijn om echt aan het werk te zijn en wat te doen. Kan me voorstellen dat de bosritten niet genoeg uitdaging geven.

Tja, ik denk dat je verschillende opties hebt..van verkopen, tot verleasen, tot verplaatsen en bijrijder ermee laten werken. Net wat je zelf wilt.

**Geplaatst**: Gisteren, 08:27

Geplaatst: Gisteren, 08:27

Tijdens het buitenrijden kan je toch voor de afwisseling ook af en toe dressuuroefeningen meepakken en hem daar voor belonen?

Is er ook niet iets van een 'bak' voor je bijrijdster te maken zodat zij meer kan doen met de dressuur?

**Geplaatst**: Gisteren, 08:50

Re: Wat als de ambitie klik er niet is?

Geplaatst: Gisteren, 08:50

Kun je geen dressuuroefeningen doen op je buitenrit? Op een bospad kun je ook prima een schouderbinnen en travers rijden bijvoorbeeld

**Geplaatst**: Gisteren, 08:56

Re: Wat als de ambitie klik er niet is?

Geplaatst: Gisteren, 08:56

Ik ken iemand die Z2 dressuur was zonder eigen bak. Die reed alleen maar buiten. Wilde ook geen bak. En reed ook niet vaker dan 2 keer per week. En als ze naar een bak ging om te oefenen, dan reed ze met haar paard mee tussen de manegepaarden.
Oftewel, je kunt prima dressuur oefenen tijdens een buitenrit. Doe ik overigens ook vaak. Stap-galop-stap, achterwaarts, travers, wijken, schouderbinnenwaarts, appuyeren en zelfs galopwissels. Je kunt bomen gebruiken voor grote voltes. Je kunt een tally-ho bedenken voor het snel op been reageren, enz.

Alleen buitenrijden met een lang teugeltje en dan in 3 gangen wat hobbelen is ook voor mij saai. Ik wil eigenlijk altijd wat oefenen. En dat wisselen we af met een lang teugeltje.

**Geplaatst**: Gisteren, 10:44

Geplaatst: Gisteren, 10:44

Mijn vorige paard is een echte boscrosser. Om oa die reden uiteindelijk ook verkocht. Ze deed alles in de bak zoet hoor, maar je kon merken dat ze er zelf geen plezier in had. Die woont nu op de Veluwe en maakt daar haar boscross-eigenaar heel gelukkig.

Huidige paard is juist een harde werker die enorm veel voldoening haalt uit sport. Ze vindt het bos ook echt wel leuk, maar kan merken dat ze het vooral leuk vindt voor de afwisseling.

Ieder paard is toch weer anders en heeft zo zn eigen voorkeuren. En als dat niet matcht met je eigen voorkeuren is het soms beter als de wegen zich scheiden. Geen leuk proces, maar uiteindelijk voor alle partijen kan het wel beter zijn.

**Geplaatst door de TopicStarter** : Gisteren, 15:43

Geplaatst door de TopicStarter : Gisteren, 15:43

Het is wat Elisa2 hierboven zegt. Meneer moet zijn uitdaging ergens uit kunnen halen anders gaat hij zelf zijn ding doen. Dat kan vreten zijn, maar ook schrikken om kleine dingen waar ik dan weer onzeker van wordt en hij daar weer op gaat reageren omdat hij zo gevoelig is.
Loop zo met hem de stad in. Kijkt niet op of om van een vrachtwagen of auto, maar in het bos moet ik hem continu aan de aandacht houden zegmaar.

Heb het er met mijn bijrijdster over gehad vanochtend en zij zei dat ze dat juist zo geweldig vond. Heb totaal onverwacht dus bijna zo goed als rond dat zij met hem verder mag. Voel me nu een soort van slechte paardenmoeder maar zo ben ik zelf ook aan mijn merrie (zijn moeder) gekomen.
Die was bij haar vorige baasje overal bang van en wilde het erf niet of terwijl ze bij mij "ballen van staal" heeft en in haar jongere dagen marathons liep voor de kar met enorm veel passie.

**Geplaatst**: Gisteren, 16:41

Re: Wat als de ambitie klik er niet is?

Geplaatst: Gisteren, 16:41

Fijn dat je bijrijdster met haar verder wil. Dat is voor je paard misschien het leukste. En hoewel het voor jou misschien een teleurstelling is dat dit paard niet matcht met jou, voor jou misschien toch ook fijn dat hij krijgt wat hij graag doet. En het geeft jou ruimte voor een paardje wat juist wel graag het bos in gaat.

**Geplaatst**: Gisteren, 18:11

Geplaatst: Gisteren, 18:11

Natascha schreef:
Heb het er met mijn bijrijdster over gehad vanochtend en zij zei dat ze dat juist zo geweldig vond. Heb totaal onverwacht dus bijna zo goed als rond dat zij met hem verder mag. Voel me nu een soort van slechte paardenmoeder.

Je bent juist een goede "paardenmoeder" ( grappig woord, maar het dekt goed de herkenbare gevoelens) als je je paardenkind kunt loslaten zodat het zich kan ontwikkelen in zijn specifiek talent.

**Geplaatst**: Gisteren, 18:25

Geplaatst: Gisteren, 18:25

Ohh ts, wees alstjeblieft blij dat je zo'n mooie kans niet hebt laten lopen. Jij blij, paard blij en bijrijder blij..beter kun je niet wensen.

Ik zie dagelijks mensen die hun paard al jaren aanhouden en ermee strijden omdat ze hen 'zelf gefokt'hebben. Zeker vrouwen zijn mega gevoelig voor een soort droombeeld van hun veulen waar ze later de mooiste avonturen mee beleven. De penny voor volwassenen zeg maar. :Y)

En diegene die uiteindelijk na zoveel gezever tot verkoop overgaan zijn altijd blij.

Fijne uitkomst en nu lekker kijken naar een paard dat binnen je wensen valt.

**Geplaatst**: Gisteren, 18:25

Geplaatst: Gisteren, 18:25

Natascha schreef:
Voel me nu een soort van slechte paardenmoeder maar zo ben ik zelf ook aan mijn merrie (zijn moeder) gekomen.
Die was bij haar vorige baasje overal bang van en wilde het erf niet of terwijl ze bij mij "ballen van staal" heeft en in haar jongere dagen marathons liep voor de kar met enorm veel passie.

Jij hebt echt wel gedaan wat je kon. Tien jaar lang. Lijkt me niet dat jou iets te verwijten valt.

En nu zoek je een oplossing waar je paard gelukkig van wordt. Wat verwacht je dan nog meer van jezelf?

**Geplaatst**: Gisteren, 20:35

Geplaatst: Gisteren, 20:35

Natascha schreef:
Het is wat Elisa2 hierboven zegt. Meneer moet zijn uitdaging ergens uit kunnen halen anders gaat hij zelf zijn ding doen. Dat kan vreten zijn, maar ook schrikken om kleine dingen waar ik dan weer onzeker van wordt en hij daar weer op gaat reageren omdat hij zo gevoelig is.
Loop zo met hem de stad in. Kijkt niet op of om van een vrachtwagen of auto, maar in het bos moet ik hem continu aan de aandacht houden zegmaar.

Heb het er met mijn bijrijdster over gehad vanochtend en zij zei dat ze dat juist zo geweldig vond. Heb totaal onverwacht dus bijna zo goed als rond dat zij met hem verder mag. Voel me nu een soort van slechte paardenmoeder maar zo ben ik zelf ook aan mijn merrie (zijn moeder) gekomen.
Die was bij haar vorige baasje overal bang van en wilde het erf niet of terwijl ze bij mij "ballen van staal" heeft en in haar jongere dagen marathons liep voor de kar met enorm veel passie.

Super! $*\o/*$

Je bent juist een goede paarden moeder dat je durft los te laten zodat jullie beide beter op jullie plek zijn.

Nomineer dit bericht ×