Ik ben wat radeloos op zoek naar mensen met een gelijkaardige ervaring..
Ik heb thuis twee merries staan, ééntje van 22j en eentje van 2,5j (die nog moet opgeleerd worden). Gezien mijn oudste merrie enorme last heeft van artrose, en volgens de veearts zeer snel achteruit zal gaan
heb ik een tijdje geleden besloten op zoek te gaan naar een nieuw maatje (om zeker te zijn dat mijn jongste nooit alleen komt te staan en eentje om de kudde te vervoegen). Ik zocht een paardje waar ik lange boswandelingen mee zou kunnen doen. Ik vond Jack, een paint van 12j. Hij is braaf, rustig, luistert erg goed naar stemcommando's, perfect controleerbaar en super braaf op wandeling, heeft letterlijk van niks schrik. Hij stond in een stalling bij heel wat andere paarden.
Sinds zondag staat Jack bij mij thuis op de weide. Mijn paarden staan 's nachts binnen en overdag buiten in een weide met schuilstal. De eerste nacht was Jack vrij onrustig, nieuwe omgeving, nieuwe stalling... Ik heb hem stap voor stap geïntroduceerd aan mijn merries. Dit verliep zonder veel gedoe, Jack werd snel geaccepteerd.
Gezien ik maar twee boxen heb, staan Jack en Belle (mijn jongste) 's nachts binnen. Mijn oudste merrie moet zoveel mogelijk beweging hebben omwille van haar artrose en blijft ook liever buiten.
Sinds dag 2 begon het me op te vallen dat Jack vrij veel steun zocht bij mijn oudste merrie, en niet van haar zijde wilde wijken.
Als ik hem 's avonds binnen steek in zijn stal, breekt hij letterlijk de boel af. Zelfs al staat mijn jongste 3 min later in de box naast hem, dan nog kan hij geen rust vinden.
Als hij 's morgens weer naar buiten kan, rent hij als een gek naar mijn andere merrie. Wil ik hem uithalen om te poetsen of zelfs om zijn deken af te doen, slaat hij volledig tilt. Ik heb de paarden nu weer gescheiden, Jack op de ene weide en mijn twee merries op de andere, in de hoop dat dit zou helpen.
Maar integendeel.. van zodra hij mij op de weide ziet lopen, loopt hij meteen naar de draad, zo dicht mogelijk bij mijn merries en kan ik hem amper pakken. Hij heeft schrik dat ik hem zou meenemen en zou verwijderen van de anderen.
Ik heb letterlijk geen enkele controle meer over hem. Van zodra hij alleen is mept hij de boel bijeen, en kan ik niks met hem aanvangen
Ik ben een beetje radeloos. Heeft hier iemand ervaring mee?
vandaar dat ik hem ‘s nachts mooi liet opdrogen op stal. Bovendien heeft hij de weg naar de schuilstal nog niet gevonden, ook omdat mijn andere twee paarden die niet echt vaak gebruiken.