Vandaag was ik voor de eerste keer later dan anders. Ik ga élke dag naar stal om uit te mesten en te voeren (enzoverder), en normaal ben ik altijd rond hetzelfde uur daar. Vandaag was ik een uur of 2, 2 en half, later dan "normaal", en mijn stalgenoten moesten echt heel erg lachen om mijn paard haar humeur. Die hadden haar in die 5 maanden dat we daar staan nog nooit zo gezien; in België omschrijven we dat gedrag als "dwaas zijn". Ongeduldig heen en weer lopen op haar wei, chagrijnig staan kijken omdat de anderen voor het eerst hun eten voor haar kregen, ze stond heel de tijd de parking in de gaten te houden, ... Normaal is mijn paard altijd heel kalm, de rest kan gerust hysterisch rondlopen en zij staat er dan gewoon op te kijken, maar vandaag was zij dus de 'onrustige'. Niet stout, geen paniek oid, gewoon slecht gehumeurd omdat ik "zo laat" was (lees: ik was om 17.3Ou op stal in plaats van om 14.30u
), waardoor ze ongeduldig liep te ijsberen, wat mijn stalgenoten haar nog nooit hadden zien doen, die zijn gewend dat mijn paard altijd heel zen is. Leek wel of ze ongerust was, "waar blijft mama nou?"
Ze woont op een wei met stal, ik moet haar dus niet verzetten of binnen halen oid. Ze had ook nog hooi liggen dat 's ochtends door de staleigenaar gegeven wordt. Het enige waar ze dus zo op stond te wachten, was op haar pot eten; suikerarme basiskorrel die ze meer voor de leuk dan voor de moet krijgt, ze staat op pensioen. 2 kleine schepjes, die echt haar buik niet kunnen vullen, dat doet ze met ruwvoer, en dat was dus nog aanwezig. Echt "honger" kan ze imo niet gehad hebben, het zal meer de macht der gewoonte zijn geweest.
Tja, het is een merrie. En dat heeft ze vandaag laten zien ook, mijn stalgenoten vonden het echt heel grappig om te zien hoe ze op me stond te wachten, net alsof ze een ingebouwde klok heeft die heel duidelijk zei dat ik TE LAAT was
Sorry paard!Ik verzorg ook nog 3 andere paarden daar, waarvan ik er 2 binnen haal (en de stal uitmest en voer); de 3de woont zoals mijn paard op de wei en moet ik enkel voeren. Die 2 die ik binnen haal hinnikten ook meteen toen ze mij zagen, en kwamen vrijwel meteen aan de draad staan wachten, maar zonder dat boze humeur. De 3de kon het niet veel schelen dat ik later was. Die zal geen klok kunnen lezen
Herkennen jullie dit? Hebben jullie ook paarden die zo gewend zijn aan een bepaald uur dat ze boos/ongeduldig worden als het eens later wordt? Het zijn toch gewoontedieren he