Bokt.nl

Caira schreef:

Gizeppie schreef:

Na aanleiding van gedrag van mijn paard vroeg ik mij af of mijn paard mijn lichamelijke pijn aan aanvoelen of aangeven? Hoe denken jullie hierover?

Ik ben mij inmiddels van bewust dat bij het dressuur rijden mijn paard ontzettend duidelijk is als ik lichamelijke pijn heb/scheef zit/compenseer etc. Hij voert of de oefening niet uit of krijg een andere reactie.

Nu vroeg ik mij af of dit op de grond ook zo werkt. We werken samen volgens de methode van Parelli (bijna level 2). Ik ben mij bewust van dat ik hem stuur met mijn energie, ademhaling, lichaamstaal. Nou gebeurde er iets bijzonders. Ik werkte liberty (los dus), waarbij hij mij volgde. Ik gaf geen druk, omdat hij netjes schuin achter mij liep. Ik heb niet precies gezien wat er gebeurde, maar hij beet precies op de plek waar ik al weken last van heb. Nou is het zo dat mijn paard een Left Brain Extravert is en ook nog eens een voormalig dekhengst is, waardoor hij dit gedrag wel eens laat zien, zeker als oefeningen moeilijk of hij t niet snapt.

Nu is mijn vraag dus of paarden lichamelijke pijn aan kunnen geven?

Absoluut, ze geven altijd aan wat de spanningspunten in je lichaam zijn. En de een is iets subtieler dan de ander

bigone schreef:

In het zadel geven ze zeker reactie, niet op het feit dat je pijn hebt maar je zit anders dus logisch. En dat op de grond ? Ik denk dat hij je gewoon liet merken dat hij geen zin had . Paarden spiegelen wel maar niet zo dat ze je op een zere plek bijten, puur toeval denk ik. En zou hem goed op zijn plek zetten mocht hij dat nog weer doen.

bigone schreef:

Ik geef ook aan dat je het bij het rijden zeker zal merken en een goede ruiter voelt vaak meteen hoe zijn paard er aan toe is wanneer hij in het zadel zit( de spannng dan) maar een paard dat je in je rug bijt heeft niets met communicatie te maken , hooguit je proberen op je plek te zetten en is zeker niet acceptabel .

alice0cullen schreef:

Mijn paard heeft het feilloos door, ben zelf nogal krakkemikkig maar ze ontziet me zeer zeker wel eens. Met op en afstijgen bijvoorbeeld, heb ik last van mijn knie dan blijft ze stokstijf stilstaan terwijl ze normaal nog wel eens weg wil lopen. Of als mijn polsen zeer doen, dan trekt ze eigenlijk nooit aan mijn hand. En dit geld dan zowel er op als ernaast. Op de grond doet ze eerder haar hoofd naar beneden, of geeft een voetje al voordat ik er om vraag en leunt dan ook niet op mij.

Dacht eerst altijd dat het toeval was, maar ze let echt op mij.

Rakkie123 schreef:

Hmmm, ik denk wel dat ze je kunnen lezen, dus zien dat er iets niet klopt.
Maar ik geloof niet dat ze op die manier in je pijnlijke plek bijten als ze achter je aan lopen.

Weet niet hoe belangrijk het daadwerkelijke antwoord op de vraag is, als dat al bestaat, maar dit gedrag zou ik in ieder geval niet tolereren.
Want dat betekent, doorgeredeneerd, dat hij jou niet als leider respecteert op het moment dat je in zijn ogen zwak bent.

SwPck schreef:

Ik ben van mening dat zij dit zeker wel door hebben. Ik kan me er wel wat bij voorstellen dat de 1 eerlijker (meegaander) is dan de ander (maakt er gebruik van).
Heb dit toevallig minimaal 2 x gehad met mijn eigen paard, was destijds pas 3,5.
Vrij laat gecastreerd dus nog wat babbels, en nog een beetje lomp. Stond op mijn voet terwijl ik sneakers aan had en draaide weg, met als gevolg dat hetgeen wat erop hoort te zitten eraf lag (in mijn schoen nog). Ik wist dat ik hem snel naar zijn stal moest brengen voor ik ging kijken. Hij was nog nooit zo braaf en voorzichtig mee wezen lopen, terwijl ik zelf nog geen idee had wat er gaande was in mijn schoen.
Hetzelfde toen ik een keer was gevallen en last van mijn rug/been had. Liep ook inene voorzichtiger mee en luisterde wat beter met vrij longeren.
Van aanwijzen heb ik nog niks meegekregen, maar ik denk dat ze dit ook wel voelen, waar het zit.

Dieuwke_ schreef:

Gizeppie schreef:

Nou dat trek ik dus in twijfel. Mijn paard kan pittig reageren, daar is t een hengst voor, alleen was er nu geen duidelijke aanleiding en daarom trek ik het in twijfel. Heb hem uiteraard op z’n plek gezet.

Ik meende dattie gecastreerd was?

Ik geloof best dat paarden heel goed merken als je wat mankeert. Ik heb een poos problemen gehad met m’n bekken en m’n merrie was echt not amused als ik ging rijden. Die ging echt in de staak als we een galopje gingen doen, omdat ik haar natuurlijk in de weg zat. Daarna ook niet weer gereden tot dat ik zelf weer lichamelijk in orde was. Maar van achteren bijten/pakken/aanvallen vind ik wel wat eng, dat heeft in mijn ogen niks te maken met een pijnlijke plek aanwijzen. Goed dat je hem daar ook voor straft