Moderators: Neonlight, C_arola, Firelight, Sica, Dyonne, NadjaNadja, balance, Essie73
Geef het een maandje en kijk eens hoe het dan is.
Heb een zoon en een dochter met autisme.MairiMacBran schreef:Ik vergelijk ze graag met autistenHeb een zoon en een dochter met autisme.
Ik rijd al meer dan 20 jaar paard, maar nooit een eigen paard, laat staan aan huis gehad. En dat is toch even heel wat anders dan een manege-, lease- of bijrijdpaard. Ik ben de laatste dagen steevast om 04.00 wakker en dan vraag ik me af of alles wel goed gaat op stal, of ik ze niet te veel of te weinig hooi heb gegeven voor de nacht, hoe lang ik ze die dag in de wei moet laten zonder dat ze zich overeten...brrr.
ik heb de mijne op een pensionstal, maar moest heel erg wennen aan het feit dat ik een paard had en er dus wel echt elke week een paar keer sowieso heen moet. (ben er 2 dagen niet ongeveer hahaha) MairiMacBran schreef:Dit is dus de manier. Pony aanlijnen, zweepje mee, en kordaat met de pony gaan wandelen. Op het einde lekker aan de hand laten grazen en leuke shetten dingen met hem doen. Elke dag weer tot hij ontdekt, mijn mensen zijn toch wel heel erg gezellig.Ons idee was om hem maar aan zo veel mogelijk te laten wennen. Zo zijn we gisteren een stukje met de pony's gaan wandelen, vanmorgen met dochter een klein stapritje. In de bak aan het werk is nu vrijwel onmogelijk, hooguit wat rustig stappen. De boel is kleddernat en zo te zien moet er behoorlijk wat aan de bodem gebeuren.
.
(mijn zusje wist diegene met de batch op die was er voor haar en kon ze met alles naar toe en die regelde alles voor haar).