Bokt.nl

**Geplaatst door de TopicStarter** : 20-04-19 20:07

Heftige reacties. Er doorheen prikken?

Geplaatst door de TopicStarter : 20-04-19 20:07

Hoi bokkers,

Een paard iets aanleren kan soms heftige reacties opleveren, zoals vanmiddag met onze shet ook het geval was. Het riep heel veel spanning bij hem op toen hij aan de longe moest galopperen, maar toch wilde ik hem daar even doorheen zetten. Naar mijn mening moet een paard zien en ervaren dat de daadwerkelijke actie helemaal niet zo eng is als ze dachten, omdat 'het baasje' stopt met vragen/drijven, wat dan ook, wanneer het paard reageert, en er dan rust is. Soms moet je paarden dan dus even laten uitrazen wanneer ze ergens van schrikken of heftig op reageren, om hen vervolgens te laten zien dat er ontspanning is wanneer ze het gewoon doen, en het schrikken niet nodig is.
Ik heb ook weleens het idee dat mensen hier anders tegenaan kijken, en ze het paard zo veel mogelijk stress willen besparen, en dus meteen een stap terugzetten wanneer een paard ergens heftig op reageert, en het dan nog 'te vroeg' vinden om een bepaald iets te oefenen.

Ik snap dat dit heel erg gebonden is aan de context van de oefening, maar hoe kijken jullie hier tegenaan? Is het oké als een paard een oefening heel spannend vindt, je hem daar in doorzet, en vervolgens de ontspanning laat zien, of moet je een paard eigenlijk nooit blootstellen aan oefeningen waar voor hem stress bij komt kijken omdat hij er dan dus nog niet klaar voor is?

Ben benieuwd!

**Geplaatst**: 21-04-19 00:26

Re: Heftige reacties. Er doorheen prikken?

Geplaatst: 21-04-19 00:26

Beetje stress geen probleem, maar het moet niet zo veel worden dat het paard zijn leervermogen uitschakeld.

**Geplaatst**: 21-04-19 04:58

Geplaatst: 21-04-19 04:58

ik vind dit altijd wel een mooie illustratie:
Afbeelding

Je hebt niet altijd de keuze natuurlijk (want immers soms moet je nu eenmaal langs een doodenge trekker omdat je anders niet naar huis kan) maar als ik wel de keuze heb dan probeer ik onder de 'threshold' te blijven. Omdat ik dat fijn vindt maar ook omdat dan het leereffect bij het paard veel groter is. En voor de meeste dingen kan het simpelweg ook. Misschien moet je soms even peinzen over welke manier. Ik gebruik vaak klikker trucjes. Bijv een griezelig kleed aanraken met de neus (via het 'touch' commando) voor wat lekkers doet vaak wonderen. En zo kiest het paard er zelf voor en gaat het enge er reuzesnel vanaf.

Wat betreft het niet durven galopperen aan de longe vraag ik me af of het echt niet durven is, wellicht had hij geen zin, en als het echt niet durven is wat er dan achter zit. Is het dier ooit gestraft voor hard rennen? Zeker bij geen zin moet je het dier er idd soms simpelweg doordrukken om het laten merken dat ook al vragen ze of ze misschien ook niet hoeven rennen het antwoord soms simpelweg 'nee' is en ze dan toch moeten luisteren. Maw ook al gaan ze in de 'drama stand' dan zou ik ook doordrukken. Wel daarna belonen met kalmte (maar dat schreef jij ook) zodat ze wel merken dat het ook voor hen zinvol is om gewoon te doen wat er gevraagd wordt.

**Geplaatst**: 21-04-19 06:02

Re: Heftige reacties. Er doorheen prikken?

Geplaatst: 21-04-19 06:02

Ik hou alle paarden altijd 'under threshold' . 'Over threshold' is in paniek en dan leren ze ook niets, maar ze associëren nog wel! Dus of het de trailer was, of de vrachtwagen die zo eng was, dat onthouden ze wel. Logisch want dat is een overlevingsstrategie.

Als een paard 'niet wil' heeft hij een goede reden. Ik zoek altijd de reden uit en dat bespaard veel tijd, stress en frustratie (bij mens en dier). Maar niet iedereen kan dat....

**Geplaatst door de TopicStarter** : 21-04-19 18:21

Re: Heftige reacties. Er doorheen prikken?

Geplaatst door de TopicStarter : 21-04-19 18:21

@Tamary, daar ben ik het mee eens!

@troi, bedankt voor het plaatje. Inderdaad een duidelijke illustratie!

@HippoLogic, in paniek vind ik ook te ver gaan. Maar ik beschouw dat als iets anders dan het ervaren van stress. Ik vind -niet uit veel ervaring gesproken, maar op basis van de kleine ervaringen die ik heb opgedaan

- dat als een paard iets spannend vindt, of ergens gestrest van raakt, wanneer jij dat van hem vraagt en het nieuw is, dat je hem dat toch in alle rust moet blijven vragen tot hij reageert, waarop je alle druk meteen loslaat wanneer hij reageert. Anders leert hij toch niet dat die spanning niet nodig blijkt te zijn? Hoe kijk jij hier tegenaan? Er zijn natuurlijk nog andere manieren om een paard iets te leren, via een andere weg, maar wat vind je van deze benadering?

**Geplaatst**: 21-04-19 23:04

Geplaatst: 21-04-19 23:04

Over het algemeen werkt het gewoon het beste om zo min mogelijk stress te creëren. Zeker als het gaat om iets dat jij zelf vraagt. Ik wil dat het paard niet mijn vragen gaat linken aan stress, ik wil een paard die steeds meer vertrouwen krijgt in mijn vragen. Meestal is er een weg ergens omheen of is een stap eerder nog niet bevestigd. Uiteraard is het een illusie dat leren volledig stressloos is, maar een klein beetje stress is ook geen probleem.
Waarom krijgt je pony stress van galopperen?

Als het gaat om reactie van het paard op externe factoren, dan ligt het naar mijn idee iets anders. Daarvoor zal je af en toe je comfort-zone uitmoeten en wil je je juist wel dat je paard leert wennen aan oncomfortabele situaties. Ook daar moet je zorgen dat je langzaam opbouwt en dat je paard kan blijven leren, maar ik wil ook zeker weten dat het paard blijft luisteren als hij wel een keer per ongeluk iets heel eng vind.

**Geplaatst**: 21-04-19 23:20

Geplaatst: 21-04-19 23:20

D_M_L schreef:
@Tamary, daar ben ik het mee eens!

@troi, bedankt voor het plaatje. Inderdaad een duidelijke illustratie!

@HippoLogic, in paniek vind ik ook te ver gaan. Maar ik beschouw dat als iets anders dan het ervaren van stress. Ik vind -niet uit veel ervaring gesproken, maar op basis van de kleine ervaringen die ik heb opgedaan - dat als een paard iets spannend vindt, of ergens gestrest van raakt, wanneer jij dat van hem vraagt en het nieuw is, dat je hem dat toch in alle rust moet blijven vragen tot hij reageert, waarop je alle druk meteen loslaat wanneer hij reageert. Anders leert hij toch niet dat die spanning niet nodig blijkt te zijn? Hoe kijk jij hier tegenaan? Er zijn natuurlijk nog andere manieren om een paard iets te leren, via een andere weg, maar wat vind je van deze benadering?

Het ligt denk ik aan je trainingsdoel. Als je je paard wilt leren dat je hem kunt kraken zonder dat hij doodgaat zodat hij stopt met jou wantrouwen als jij veel druk toevoegt en dat voortaan gewoon gelaten ondergaat, dan is dit wel een veelgebruikte methode.

Mijn methode is dat niet. Ik wil juist dat een paard zoveel positieve ervaringen opdoet dat hij denkt dat hij de hele wereld aankan, en in tussentijd zoveel op zo'n positieve wijze meemaakt dat ik ook hulpen/druk kan geven zonder dat dat überhaupt stress oplevert, want hij heeft gewoon geleerd dat het niet persoonlijk is, geen aanval, geen kraken tot hij breekt, maar stomweg een aanwijzing die met stem, zweep, touw of wat dan ook gegeven wordt. Mijn methode zou zijn om hem alles aan te leren wat hij nodig heeft om te begrijpen dat hij kan galopperen aan de longe, al die omstandigheden samen te brengen en als hij dan eens uit zichzelf galop springt (dus niet omdat hij bang gemaakt wordt/gestresst gemaakt wordt maar omdat hij geleerd heeft dat hij ideeen mag uiten in de training) dan prijs ik hem de hemel in, koppel er een commando aan en klaar.

Heel simpel gezegd: als ik iets doe wat een heftige reactie veroorzaakt bij een paard (schrikken, wegkijken, kauwen en likken, snorken, op hol slaan, steigeren, proberen zich los te trekken, gapen) dan:
A) doe ik dat niet meer
B) leer ik hem dat hij van dat soort gedrag aan mijn kant niet zo hoeft te schrikken
C) verzin een betere methode.
Je hoeft paarden niet per se even ongelukkig te maken zodat ze braaf worden, je kunt ze ook gewoon gelukkig maken waardoor ze zelf braaf willen zijn. Komt de motivatie van buiten of van binnen? Ik wil het laatste.

**Geplaatst**: 22-04-19 03:45

Geplaatst: 22-04-19 03:45

Hier is een naam voor; desensibiliseren.

En dan gaat een paard vaak toch even een niveau van stress in voordat hij leert dat het ok is en hij kan ontspannen.
Belangrijk is dat hij wel ontvankelijk blijft voor je hulpen, anders is het te ver geëscaleerd. En dat jij als vaste waarde voor je paard kalm, betrouwbaar en consequent blijft.

Ik stop dus zeker niet snel als het paard even in de war of angstig is. Want meestal weet ik wat mijn vraag aan het paard is en dat hij zoekt welk antwoord te geven. Dat mag best het verkeerde antwoord zijn. Alleen moet ik mijn vraag dat beter maken of herhalen tot het goede antwoord komt. En dan is er release en beloning.

Gaat ie helemaal uit zijn panty, dan moet je terug naar het niveau waar het nog wel ok was. Als de stress levels te hoog zijn is het paard ook niet meer 'aanspreekbaar' en heeft doorvragen geen enkel nut.

**Geplaatst door de TopicStarter** : 22-04-19 07:40

Re: Heftige reacties. Er doorheen prikken?

Geplaatst door de TopicStarter : 22-04-19 07:40

Wat een goede antwoorden! Bedankt.
De aanleiding voor dit topic was het galopperen aan de longe met ons shetje. Ontspannen aan de longe lopen vindt hij soms nog lastig, en toen ik hem in tempo wilde laten versnellen om hem in galop te laten gaan, schoot de stress erin. Ik heb doorgevraagd, commando gegeven en hem meteen beloond toen hij in galop zat. Dit heb ik een paar keer herhaald en op den duur snapte hij het commando, maar vond hij het nog steeds eng. Dit werd na een paar keer minder.

Hoe zouden jullie hiermee omgaan? Wat is een techniek om hem ditzelfde te leren zonder al te veel spanning?

**Geplaatst**: 22-04-19 07:57

Geplaatst: 22-04-19 07:57

Wat was zijn reactie dan? Even wegsprinten of aan de lijn trekken en dat mag natuurlijk best. Rennen is voor veel paarden juist een goede reactie, het is het natuurlijke mechanisme om weg te komen van iets, stressvols. En als jouw vraag was om te gaan galopperen dan is even rennen een heel ok antwoord. Het komt namelijk in de buurt van wat je vroeg. Herhaling en beloning zal hem leren wat nu precies de bedoeling is.

Stoppen, staken, steigeren is lastiger. Maar ook dan is voorwaarts de oplossing, dus moet je ook dan doorvragen om te gaan lopen voordat je kan belonen.

**Geplaatst door de TopicStarter** : 22-04-19 08:54

Re: Heftige reacties. Er doorheen prikken?

Geplaatst door de TopicStarter : 22-04-19 08:54

@Kelly_ann, als ik het goed begrijp vind jij het dus goed om even door spanning heen te prikken en door te vragen, zodat je daarna kan belonen? Zijn reactie was inderdaad trekken, tot een paar keer toe zelfs wegrennen. Later werd deze reactie minder en hield hij zijn lijf gespannen en probeerde hij af en toe te trekken.

**Geplaatst**: 22-04-19 09:02

Re: Heftige reacties. Er doorheen prikken?

Geplaatst: 22-04-19 09:02

Ik ben met mijn instructrice op het moment bezig met wendingen om achterhand en voorhand of het uitzwaaien daarvan. Om haar handiger in het lichaam te maken. De eerste paar keer schoot ze in de stress omdat ze eigenlijk niet snapte wat ik bedoelde. Ik had toen natuurlijk wel hulp maar toen zonder hulp was het nog steeds moeilijk. Als ze in stress raakte stopte ik niet meteen, probeerde nog wel even door en zodra ze stap zette wat ik wou zei dat ze braaf was en stopte dan meteen met de oefening. Maar ze had ook paar keer dat ze te stresserig werd en alleen maar vooruit achteruit ging, dan laat ik me teugel even los en ga we eerst weer even stukje stappen. Om het vervolgens wel nog een keer te proberen daarna. Uiteindelijk snapt ze nu wel wat ongeveer de bedoeling is, ook al nog niet altijd correcct uitgevoerd.

**Geplaatst**: 22-04-19 09:24

Geplaatst: 22-04-19 09:24

D_M_L schreef:
@Kelly_ann, als ik het goed begrijp vind jij het dus goed om even door spanning heen te prikken en door te vragen, zodat je daarna kan belonen? Zijn reactie was inderdaad trekken, tot een paar keer toe zelfs wegrennen. Later werd deze reactie minder en hield hij zijn lijf gespannen en probeerde hij af en toe te trekken.

Ik heb het niet gezien. Maar omdat het in dit geval gaat om galop. Wat van zichzelf een heel reactief iets is en bij een jong of onervaren paard wat onstuimig kan zijn. Is een onstuimige reactie best een ok reactie om te beginnen.

Praat je over rustig halthouden en je krijgt een onstuimige reactie als rennen,trekken etc. Dan moet je iets totaal anders gaan doen om het goede antwoord te krijgen. Want die reactie komt niet eens in de buurt van rustig halt.

**Geplaatst**: 22-04-19 10:19

Geplaatst: 22-04-19 10:19

HippoLogic schreef:
Ik hou alle paarden altijd 'under threshold' . 'Over threshold' is in paniek en dan leren ze ook niets, maar ze associëren nog wel! Dus of het de trailer was, of de vrachtwagen die zo eng was, dat onthouden ze wel. Logisch want dat is een overlevingsstrategie.

Als een paard 'niet wil' heeft hij een goede reden. Ik zoek altijd de reden uit en dat bespaard veel tijd, stress en frustratie (bij mens en dier). Maar niet iedereen kan dat....

Zo doe ik het ook. En bij die enge trekker stap ik af bij paarden waarvan ik weet dat ze zich prettiger voelen als de ruiter naast ze staat.

**Geplaatst**: 22-04-19 11:22

Geplaatst: 22-04-19 11:22

Interessant allemaal. Ik ben ook van het principe werken 'under threshold' maar ik zit me wel af te vragen of je op die manier wel alles kan aanleren. Zou het soms niet nodig zijn om naar die threshold toe te werken, misschien zelfs licht erover (zwaar erover is sowieso een no go uiteraard) om te laten merken dat ze er niet dood van gaan en ze dat best kunnen? Of kan je alles aanleren door ver under threshold te blijven?

In mijn specifiek geval heb ik een pony die heel reactief wordt als we gaan draven (zowel onder het zadel als aan de longe als los als aan de hand als .. ), waarbij ik al gelezen heb dat dit ergens normaal is. Immers gaat bij een hogere gang automatisch het adrenaline-level omhoog en meer adrenaline is alerter en dus sneller reactie op dingen die gebeuren. Voor hem zijn dit dan dingen uit de omgeving, waar ik dus doorgaans weinig invloed op heb. Dan gaat hij meestal rennen (zeker als het achter hem gebeurd) of draait om.

De keuze die ik dan heb:
- doorgaan alsof er niks gebeurd is, we waren aan het draven en er is niks, we zijn niet dood dus we kunnen gerust doordraven.
- pony laten stoppen, zorgen dat de rust volledig terug is en dat pony alles heeft kunnen bekijken en checken en dan weer opnieuw proberen.
- pony niet laten stoppen maar ook niet verder doorvragen, dus gewoon laten stappen en kijken wat er gebeurd en van daaruit weer verder.
- Nog iets?

Ik weet niet wat de beste optie is. Heb intussen alles al geprobeerd maar kan niet zeggen dat de ene optie het nu beter doet dan de andere. Dus een optie 4 zou hier wel handig zijn, haha.

Wat ik ook merk, is als ik alles under threshold wil houden, dat ik zelf meer spoken ga zien, veel meer de omgeving scannen en pony al voorbereiden op waar hij misschien van zou kunnen gaan schrikken. En dat alleen al geeft veel meer onrust, zowel bij mezelf als bij de pony, en lijkt dus ook niet bevorderlijk. Dan denk ik dat het soms beter is om 'blind' te rijden, en als de pony schrikt dat te handelen en dan weer gewoon verder.

Ik weet heel veel mensen die gewoon verder doen en verder rijden, de situatie voorwaarts oplossen zeg maar en dan gewoon verder doen alsof er niks is geweest. En heb het idee dat hun paarden minder (heftig) schrikken dan mijn pony doet, bij mezelf die alles heel graag under threshold houdt. Ik begin me af te vragen of ik het niet gewoon moet laten gebeuren zodat de pony merkt dat we niet dood gaan...

Dit gaat dan gewoon over de dagdagelijkse dingen, uiteraard als er ineens een enorme trekker voor je neus staat dan is dat een hele andere situatie dan wanneer je je paard aan het longeren bent, of wanneer je een bosrit maakt en er een vogel uit de struiken vliegt...

**Geplaatst**: 22-04-19 11:31

Geplaatst: 22-04-19 11:31

[***] schreef:
Interessant allemaal. Ik ben ook van het principe werken 'under threshold' maar ik zit me wel af te vragen of je op die manier wel alles kan aanleren. Zou het soms niet nodig zijn om naar die threshold toe te werken, misschien zelfs licht erover (zwaar erover is sowieso een no go uiteraard) om te laten merken dat ze er niet dood van gaan en ze dat best kunnen? Of kan je alles aanleren door ver under threshold te blijven?

Dat ligt natuurlijk aan het karakter en de intelligentie van je paard. Ik heb er eentje gehad waarbij de balans nogal nauw kwam. Als je te ver onder zijn drempel bleef verveelde hij zich en dan nam hij zelf het heft in handen. Duwde je 'm iets te ver door dan blokkeerde hij in zijn hoofd en was je 'm kwijt. Terwijl mijn merrie alles over haar kant liet gaan, die wachtte gewoon tot het over was en ging daarna een paar uur sip in een hoekje staan als ze (mentaal) was overvraagd.

**Geplaatst**: 22-04-19 11:36

Geplaatst: 22-04-19 11:36

Inderdaad, ligt ook een beetje aan het paard. Sommigen worden alleen maar drukker en onrustiger. Anderen moeten juist de stress even kwijt door het eruit te 'lopen'.

Maar ik ben wel voorstander van negeren van de afleiding en concentreren op wat ik aan het doen was met het paard. Dus ben je net aan het galopperen terwijl een plastic tas door de bak komt waaien, dan wil ik door kunnen rijden in die galop. Ik ga niet stoppen en mijn paard met klopjes op de hals laten kijken en briesen naar die enge zak.

**Geplaatst**: 22-04-19 11:55

Geplaatst: 22-04-19 11:55

Wat ik dan doe is een paar passen doorgalopperen, daarna rijd ik MIJN overgang naar bij voorbeeld stap en gaan we op MIJN initiatief aandacht besteden aan zo'n zak.

Prima dat hij aangeeft dat hij er wat mee wil. Niet prima als hij dat doet met mij als accessoire.

Uiteraard doe ik dat niet als hij alleen 1 oor naar een flapperende zak draait. Maar als hij zich het leplazerus schrikt neem ik 'm na een paar galopsprongen wel terug, rijd ik even naar de zak toe en laat ik 'm zien van: joh, het was maar een stuk plastic. Anders blijft hij zich namelijk opnaaien in z'n hoofd.

**Geplaatst**: 22-04-19 11:59

Geplaatst: 22-04-19 11:59

Je kunt werken binnen de comfortzone van het paard. Dat is veilig, daar voelt je paard zich goed, hij zal weinig nieuwe dingen proberen die hij moeilijk of uitdagend vindt.

Je kunt net iets buiten de comfortzone treden tot een punt dat hij wel het iets spannend begint te vinden maar dit ook weer kan afvloeien en dus kan leren dat spannende dingen ook best oke kunnen zijn. Zo leert een paard zijn grenzen verleggen.

Of je kunt dusdanig ver over de grens gaat dat er paniek komt en het paard stopt met nadenken. Dat punt moet je vermijden, want dan leert hij niks positiefs.

**Geplaatst**: 22-04-19 12:38

Geplaatst: 22-04-19 12:38

Een vrouw met paarden ben ik en geen paardenvrouw. Dat is best wel eens lastig. Hippologic die beroepsmatig veel weet heeft het dan ook veel gemakkelijker denk ik.

Op de 1s te plaats is het uitvinden of ongewenst gedrag te maken heeft met: geen zin hebben, joligheid, dominantie, angst. Bij mijn ruin was het meestal een van de 1ste drie zaken en nog steeds (hij is 24 jaar en kan heel erg goed galopperen) moet hij altijd even flink bokken voordat hij normaal door galoppeert. Laat je dat gaan, dan worden de bokke sprongen die goed uit zijn te zitten reuze sprongen en gevaarlijk. Geef je even een brul, tik, flink benen is het zo klaar en staat hij later boven aan de heuvel met glimmende oogjes van plezier. Dus dan is doordrukken verstandig.

De jongste is een echte angsthaas die super dapper is geworden. Doorprikken werkt bij haar totaal averechts. Vanaf het moment dat ik haar ging benaderen als een autist ging het goed. Daarmee bedoel ik dat ik stopte om haar van alles te leren met de ouder boodschap→ het is niet eng. Als alles eng is en gevaarlijk en monsters dan is dat alleen maar meer van het goede. Net als mijn autistisch zusje heb ik haar geleerd, als je bij mij ben is het goed en ik bepaal wat we gaan doen. "Maak je maar niet druk schatje". Dat werkt bij Polie fantastisch en van 99% bang zijn is nu nog maar 2% bang. Maar doorprikken doe ik dus nooit. Ooit hing er een autoband in de struiken en dat was echt een band te ver

. Ik voelde hoe ze op slot dreigde te gaan. Dus toen ben ik er af gesprongen en heb mijn hoofd in de auto band gelegd terwijl ik met mijn hand de band overal aanraakte. Toen kwam ze op mijn vragen voetje voor voetje om heeeeeeel voorzichtig met haar neus de band aan te raken. Toen hebben we aan de hand geoefend om er van alle kanten langs te lopen. Toen pas er op gegaan en was het over. Maar zo iets was toen al zelden.

Hercule is nergens bang voor. Op één keer na. Hij maakte een diep geluid van uit zijn keel en bevroor ter plekke. Er waren grote waarschuwingsborden die in de struiken hingen. Mijn dappere onverstoorbare ruin :(:)

. Gelijk ben ik er van af gesprongen en heb mijn armen om zijn nek heen geslagen en bleef zo paar minuten staan tot ik voelde dat hij de spanning afvloeide (Hercule doodsbang is echt heel erg eng want hij blaast zich op). Toen heb ik hem laten kijken paar minuten. Toen gevraagd of we voorwaarts konden en met los halstertouw danste hij vrijwillig zonder enige dwang achter mij aan. Mooi gezicht hoor een ruin die opeens weer een hengst lijkt

.

De paarden staan aan huis. Ik was binnen aan het werken en opeens voelde ik dat het heel erg fout was buiten bij de paarden. "Hercule riep me als het ware". Dus ik roep mijn man en schreeuw, ik ga naar buiten het is mis met de paarden. Zie ik mijn twee paarden enorm groot makend en doodstil staan en ze keken alle twee strak de zelfde kant uit. Ze waren prachtig om te zien

, maar wel volkomen over de mik. Zeldzaam dit. Toen zag ik de jagers in het veld aankomen, die wel heel dichtbij waren. Zonder een woord te zetten maak ik me twee keer zo groot als het ware en ik ga kaarsrecht voor mijn twee paarden staan. Ik hoorde hercule een grote zucht van opluchting slaken en Polie begon gelijk te briesen

. Mijn man zei dat het een hilarisch gezicht was drie wezens die strak de zelfde kant uit keken en daar zeer fier stonden zo van: "waag het niet". En de jagers→ die draaiden zich om +:)+

Van al de drie de voorbeelden kan ik ook op het moment zelf enorm genieten. De band met mijn paarden is dan zo voelbaar groot.

**Geplaatst**: 22-04-19 12:49

Geplaatst: 22-04-19 12:49

D_M_L schreef:
Hoi bokkers,

Een paard iets aanleren kan soms heftige reacties opleveren, zoals vanmiddag met onze shet ook het geval was. Het riep heel veel spanning bij hem op toen hij aan de longe moest galopperen, maar toch wilde ik hem daar even doorheen zetten. Naar mijn mening moet een paard zien en ervaren dat de daadwerkelijke actie helemaal niet zo eng is als ze dachten, omdat 'het baasje' stopt met vragen/drijven, wat dan ook, wanneer het paard reageert, en er dan rust is. Soms moet je paarden dan dus even laten uitrazen wanneer ze ergens van schrikken of heftig op reageren, om hen vervolgens te laten zien dat er ontspanning is wanneer ze het gewoon doen, en het schrikken niet nodig is.
Ik heb ook weleens het idee dat mensen hier anders tegenaan kijken, en ze het paard zo veel mogelijk stress willen besparen, en dus meteen een stap terugzetten wanneer een paard ergens heftig op reageert, en het dan nog 'te vroeg' vinden om een bepaald iets te oefenen.

Ik snap dat dit heel erg gebonden is aan de context van de oefening, maar hoe kijken jullie hier tegenaan? Is het oké als een paard een oefening heel spannend vindt, je hem daar in doorzet, en vervolgens de ontspanning laat zien, of moet je een paard eigenlijk nooit blootstellen aan oefeningen waar voor hem stress bij komt kijken omdat hij er dan dus nog niet klaar voor is?

Ben benieuwd!

Af en toe mag het paard best enige stress ervaren of spanning opbouwen tijdens een oefening, als je maar op tijd de druk er af haalt als het paard maar ook een mili meter doet wat je vraagt.

**Geplaatst**: 22-04-19 14:26

Geplaatst: 22-04-19 14:26

Koper schreef:
Ik heb er eentje gehad waarbij de balans nogal nauw kwam. Als je te ver onder zijn drempel bleef verveelde hij zich en dan nam hij zelf het heft in handen. Duwde je 'm iets te ver door dan blokkeerde hij in zijn hoofd en was je 'm kwijt.

Hmm, denk dat hier wel heel wat waarheid in zit. Moeilijk om de balans te vinden .. weet ook niet altijd goed wat ik in welke situatie moet doen of wanneer hij te weinig/te veel uitdaging heeft.

Interessant ook met het voorbeeld van de plastic tas, dat zijn inderdaad dingen die ik bedoel. Soms gebeurd er iets waar ze van schrikken maar wat eigenlijk de moeite niet is. Moet je daar dan een hele sessie aan wijden of moet je gewoon zeggen 'oh kijk, we zijn niet dood, komop, we kunnen verder'. Beetje dat idee. Maar dat hangt er misschien ook vanaf hoe groot de schrikreactie is en inderdaad in hoeverre het nog blijft hangen en voor andere problemen kan zorgen. Moeilijk.

**Geplaatst**: 22-04-19 15:01

Geplaatst: 22-04-19 15:01

Het is gewoon een kwestie van het niet de eerste keer persé koste wat kost goed willen doen. Als je een paard hebt ga je op je gezicht met dit soort dingen (figuurlijk) totdat je weet hoe je het voor jouw paard het beste kunt aanpakken. Ze kunnen niet praten dus het enige wat er op zit is verschillende dingen proberen totdat je uitvogelt wat voor jou en jouw paard het beste werkt.

**Geplaatst door de TopicStarter** : 22-04-19 19:10

Re: Heftige reacties. Er doorheen prikken?

Geplaatst door de TopicStarter : 22-04-19 19:10

@koper, dat herken ik wel. Ik doe het liever meteen goed, omdat ik bang ben dat ik iets verkeerd doe. Maar als dat ene niet het juiste is kun je beter door blijven proberen, ook al zijn niet al die manieren perfect, om vervolgens met de beste methode door te kunnen pakken. Vind ik vaak lastig!

**Geplaatst**: 22-04-19 20:40

Geplaatst: 22-04-19 20:40

Maar je dóét het niet altijd meteen goed. Laat dat idee los. Als je bezig bent met "doe ik het wel goed?" heb je geen ruimte meer om bezig te zijn met je paard. Kijk gewoon naar je paard. Die laat je echt wel zien of je het goed doet. Directer feedback kun je niet krijgen.

Nomineer dit bericht ×