Bokt.nl

Shadow0 schreef:

Als eerste vooral met humor en onverstoorbaarheid! Dat scheelt altijd al een stuk. Niet gefrustreerd raken maar het vooral als een puzzel zien hoe jij slimmer kunt zijn. Weet hij alsnog het gras in te duiken, dan gewoon de pony weer opvissen en verder gaan, niet geirriteerd of boos worden.

Achteruit zetten is verder prima. Laat het 'niet de bedoeling' gewoon lekker los, als het nodig is is het nodig. En hoe meer je uit kunt stralen dat jij dat best een hele tijd vol wilt houden, hoe eerder hij bedenkt dat het allemaal de moeite niet is. (Dat kan ook gelden voor het wachten. Het verschilt een beetje per situatie, maar soms kan het prima werken om dan gewoon te denken 'ok, als jij hier stil wilt staan blijven we staan, al duurt het een uur, alleen je gaat geen gras eten.')

Tegen het omver trekken kunnen een paar dingen helpen. Belangrijkste wat helpt is timing: dat jij iets vraagt en even contact hebt met een klein signaal net een fractie van een seconde eerder voor hij ergens op af duikt. Even jouw kant op laten kijken.
Ook kunnen pony's minder kracht zetten als ze hun hoofd wat boven hun schouder hebben. Dus op lastige plekken kun je het hoofd wat omhoog vragen.

Je kunt overwegen een paar keer met hoofdstel te lopen ipv met halster. Verder: niet vast blijven houden tot je zelf uit evenwicht getrokken bent. Dus uiteindelijk kun je meegeven, en dan pak je hem onverstoorbaar weer op, jammer dan, en zet je 'm een stapje achteruit. Daarna belonen omdat hij luistert naar jouw vraag om achteruit te gaan (gewoon met je stem en een aai zou ik doen, geen voer), en vrolijk verder wandelen.

Serenity350 schreef:

Heb je meer voorbeelden? ik lees hier niet direct dominantie uit, maar vooral uittesten. Mijn kerel (stukkie groter, pre/fries hengst) heeft ook een tijdje dit trucje uitgeprobeerd. Voor de wei stilstaan en geen beweging in te krijgen. Ding is, als het dominantie was had ik het heel anders aangepakt dan hoe ik het nu heb gedaan. Dit was namelijk een jonge kleuter die aan het testen was wat hij wel en niet kon maken uit "opgroeifase" en niet zozeer uit dominantie (hij mag dan groot en sterk zijn, hij is verder echt een watje). Bij hem werkt "boos" worden absoluut niet, hij weet heel goed dat hij veel sterker is en gooit zijn lijf in de strijd als je het fysiek maakt en is erg gevoelig voor "oneerlijk". Ik heb hem letterlijk de weide ingestaard. Ben voor hem blijven staan en hardop uitgesproken dat; "als jij hier wilt blijven staan, prima, maar we gaan niet eten, niet spelen, nee, we doen niks. Of je loopt mee, of we blijven hier verveeld staan." En toen zelf "ook op rust' gaan staan en een beetje om me heen gaan kijken. Geloof me, we hebben elkaar zo een dik kwartier aangekeken, tot er een voetje mijn richting op bewoog, meteen mijn houding ook weer op actief gezet en dikke beloning. Kreeg ik een verbaasde blik, en vervolgens liep hij rustig mee. Nog een paar keer daarna een dergelijk voorval gehad maar nooit langer dan een paar minuten hoeven staan. Tegenwoordig als hij nog eens stil gaat staan hoef ik niet veel meer te zeggen dan, echt?! wil je hier blijven staan?! en dan zit er weer beweging in. Belangrijkste was zelf niet gefrustreerd te raken, maar "vooral niet onder de indruk zijn" en hem niet de kans geven ook nog te gaan eten (dat is beloning).

Als het wel dominantie is, dan hebben we het eerder over grensoverschrijdend gedrag ipv grenzen zoekend gedrag. Maar met 1 zo'n voorbeeld is dat niet in te schatten plus dat veel dingen door ons als dominant over kunnen komen maar zeker bij jonge paarden (4 = jong) lang niet altijd uit dominantie voortkomen.

Edit: Ha, zie net de reactie van Shadow0; helemaal mee eens!

Serenity350 schreef:

Sophievhouw schreef:

Ik ben vandaag weer geweest, jullie tips hebben zeker geholpen! Alleen: als hij dan gaat lopen als ik dan ook gewoon stil ga staan, dan loopt hij richting gras. De eerste x heb ik hem teruggehaald met een 'he!' en daarna nog een keer. Dáárna was ik er zo klaar mee dat ik hem een schop heb gegeven, dat hij me even verontwaardigd aankeek en daarna wél meeliep... Wel uitgebreid beloond. Dit is echt totaal niet mijn manier van aanpakken, maar ik was er nu wel echt klaar mee

Serenity350: Hij staat inderdaad tussen jong en oud. Maar bij de Shetlanders loopt hij wel te klieren, waar hij weet dat hij dat bij de oudere niet hoeft te proberen Reactie: hem achterna gaan en samen gaan lopen spelen...

Soms even wat harder optreden is niet erg hoor, houd het gepast en spaarzaam, enkel als het echt nodig is.

Anyways, wat ik mij afvroeg; heeft hij wel geleerd hoe mee te lopen, stoppen, wachten, weer verder lopen, etcetera? Hij is 4, dus zou het geleerd mogen hebben, maar mijn ervaring bij shetlanders is ook wel dat ze niet de opvoeding krijgen zoals we met "rijpaarden" doen. Als ik het zo lees zou ik eens met hem in de bak wat rondspelen. Gewoon stappen, commando stoppen geven terwijl jezelf stopt, als hij dan ook stopt belonen. Verslapt de aandacht, nieuw commando voordat je zn aandacht helemaal kwijt bent, aandacht vragen werkt sowieso prettiger dan de aandacht moeten opeisen als ze alweer in de grasfocus zitten. Maak er bijvoorbeeld een spelletje van, van pion naar pion, of hoe je het ook kunt bedenken. Vinden ze zelf vaak ook leuk, shetlanders zijn bijzonder pientere beestjes, en zonder uitdagingen gaan ze de uitdagingen zelf opzoeken.

Blussem schreef:

Hoe is het gegaan?

Wat vooral belangrijk bij dit soort paarden is om goed streng te zijn, consequent en nooit in emoties te schieten. Want op dat moment heeft het paard gewonnen.