Bokt.nl

**Geplaatst door de TopicStarter** : 08-09-18 23:16

De leukste buitenrit verhalen!

Geplaatst door de TopicStarter : 08-09-18 23:16

Nou, na al die negatieve topics (waar erger je je aan, de ergste ... verhalen), nu een lekker feelgood topic!
Deel jullie allerleukste verhalen van op buitenrit/wandeling!

Mijn leuke moment van een aantal jaar geleden:

Ik reed met mijn vorige bijrijdpaard op het ruiterpad en zag opeens twee quads aan komen scheuren op het punt waar het even een gezamenlijke weg wordt voor alle recreanten. Ik zag de bui al hangen, en maakte me klaar om om te draaien. Totdat de quads een paar meter voor ons aan de kant werden gesmeten en de heren die erop zaten op me af kwamen gelopen. Het waren geen iele jongens, het type waar je geen problemen mee wilt. Opeens kijkt eentje me voorzichtig aan en ik zie dat hij nerveus is. "Mag ik... het paardje aaien?" klinkt het al snel, en ik zie hoe kinds gelukkig hij wordt als ik ja zeg. Dus pony blij met wat (onhandige) kriebels en hij blij dat ie een pony mocht aaien. Zo schattig!

Ik vind het sowieso altijd geweldig om mensen blij te maken met dat ze de pony mogen kriebelen, haha. Vooral die mensen waarin je het paardenvirus ziet zitten dat gewoon (nog) geen kans heeft gekregen.

En dan mijn leuke moment van vandaag:

Ik ben onderweg op buitenrit en zie een postbusje aan komen knallen (merkloos, rijdt hier vaker rond en scheurt overal door en maakt een hoop kabaal). Ik ging dus al snel het veld op om hem te ontwijken.

Tot mijn verbazing zet ie twee wielen in de berm en stopt, zodat ik ruim plaats heb om langs te komen. Ik keek eerst even achter me, of hij uitweek voor een auto? :o?

Het was zo atypisch voor de normale bestuurder van die bak. Er kwam echter geen auto, dus ik ging de weg weer op en probeerde snel weg te komen. Op dat moment steekt een man z'n hoofd uit het raam van de auto en roept met een big smile in zo lekker goedbedoelend gebrekkig duits. "Rustig! Rustig! Ik ben aan het werk, ik krijg deze tijd toch betaald!"

Lekker vrolijk, en mijn hele dag was in een paar minuten nog beter geworden. In plaats van de motor weer aan te zetten en weg te rijden liet de beste man de auto eerst een stuk rollen alvorens hij hem voorzichtig aanzette. Echt heerlijk, mensen die zo met de medemens meedenken

En jullie? Brand los!

**Geplaatst**: 08-09-18 23:22

Re: De leukste buitenrit verhalen!

Geplaatst: 08-09-18 23:22

Hier net afgelopen week een fijn moment! Wij zaten in galop, en ineens zagen we lampen van links komen. Snel terug naar stap, en bleken 2 crossbrommers te zijn. Ook hier zagen we de bui al hangen, maar de brommers werden meteen in de berm gestuurd en uitgezet toen ze ons ook in de gaten hadden. Vervolgens hebben ze gewacht tot wij bijna het hele pad af waren gestapt voor ze hem überhaupt weer aanzetten. Ze hebben daar toch wel een 5/10 minuten op ons gewacht, heel lief.

Verder heb ik een keer een vos gezien en 2 baby hertjes die bij mama gingen drinken en rondhuppelen.

En geniet ik van elke buitenrit die ik maak en is er altijd wel iets moois

**Geplaatst**: 08-09-18 23:27

Geplaatst: 08-09-18 23:27

Ja gelukkig maak je ook leuke dingen mee op buitenrit. En nog vaker ook.

Laatst kwam ik iemand tegen. Ik kwam net uit het bos en pony had toen nog een zebravliegen deken op. En de fietsster zei wat en ze moest lachen en ik snapte hem eerst niet. Maar ze vond het leuk dat ze een keer een zebra tegen kwam in het bos. Dat bedacht ik me later. Sta er zelf al niet meer bij stil dat de deken zo opvalt.

En vorige week een paar fietsers op een elektrische fiets. Ik reed eerst gewoon in draf verharde weg. En die gaat over in zandpad en daarnaast ligt een fietspad. Zodra ik in het zand kom ga we daar altijd in een galop over. Ongeveer een km lang het zandpad dus even gas geven is dan wel lekker. Geen volle snelheid trouwens.
Dus eerst reden ze mij voorbij waarna ik hun dus in de galop voorbij ging. Bijna aan het eind van het bos haalde ze ons weer in. En toen konden ze mij vertellen dat we zo'n 30 km per uur gingen. Altijd wel leuk als mensen je zo vriendelijk aanspreken.

Ook weleens gehad dat vrachtwagens hun wagen aan de kant zetten.
Merk wel dat mensen vaak vriendelijk zijn als je met het paard bent dan gewoon op de fiets of alleen te voet.

**Geplaatst**: 08-09-18 23:36

Geplaatst: 08-09-18 23:36

Een mooie en erg dierbare herinnering aan een buitenrit is van een paar jaar geleden in de winter. Begin december had het gesneeuwd en dat was een mooie aanleiding om op pad te gaan. Het was prachtig in de duinen. Mijn paard en zijn vriend, een mooie Fries, genoten, en mijn stalgenoot en ik ook. Stalgenoot is nu helaas overleden (en was tijdens die rit al ziek) en daarom is het zo'n dierbare herinnering. Alles klopte gewoon die dag.

**Geplaatst door de TopicStarter** : 08-09-18 23:42

Re: De leukste buitenrit verhalen!

Geplaatst door de TopicStarter : 08-09-18 23:42

Ohja, sneeuwritten! Heerlijk!

**Geplaatst**: 08-09-18 23:45

Geplaatst: 08-09-18 23:45

Een andere sneeuwritherinnering was van het kaliber: jihaaaaa volgas met z'n allen door het bos. Dat je na een druilerige, modderige herfst op die ene mooie, heldere, zonnige dag met krakende sneeuw ook al weer weet waar je het voor doet. Waarvoor je de hele herfst elke dag in de bagger stront stond te scheppen tussen de drijfnatte paarden.

**Geplaatst**: 09-09-18 00:54

Geplaatst: 09-09-18 00:54

Vorige week nog iets leuks mee gemaakt op buitenrit....er stond een oudere dame met rollator samen met haar zoon op een pad met een vriendelijk verzoek...(ik dacht oeps, hebben ze soms last van de paardenpoep of iets dergelijks)

Maar de vraag was of ze mijn paard een snoepje mocht geven, want ze had vroeger zelf paarden gehad en miste ze zo erg. Zo schattig, ze had echt een zakje paardensnoepjes bij zich en vroeg op het laatst nog zo "mag hij ze allemaal?" Nou vooruit dan maar

.

Zo leuk om dan zo'n ouder vrouwtje met iets simpels blij te kunnen maken.

Ooit ook nog meegemaakt op rit dat ik een paar blote billen boven het gras zag uit steken, die hadden duidelijk ook niet op mensen met paarden gerekend en dat die iets hoger zitten.

( had mijn actioncam niet op die dag anders worden ze misschien nog boos ook

)

**Geplaatst**: 09-09-18 06:57

Re: De leukste buitenrit verhalen!

Geplaatst: 09-09-18 06:57

Afgelopen vrijdag voor het eerst sinds tijden weer een buitenrit alleen gemaakt. En waarom dat zo speciaal is? Een maand geleden durfde ik nog amper iets alleen te ondernemen dankzij m’n burn-out. En heb sindsdien een paar grote stappen/beslissingen moeten maken en begin er nu langzaamaan weer bovenop te komen na bijna een jaar al thuis te zitten. Echt gaaf om er weer alleen op uit te durven!

**Geplaatst**: 09-09-18 21:47

Re: De leukste buitenrit verhalen!

Geplaatst: 09-09-18 21:47

Mijn allerleukste moment:
van de week toch wel een geluksmoment toen wij voor het eerst in ons eentje driekwart van de rit hebben kunnen draven en zelfs nog een galopje kunnen maken. (Paard gaat sinds april pas mee naar buiten en in haar eentje durfde ze tot van de week alleen maar te stappen)
En nog een geluksmoment van al een tijd geleden is toen wij voor het eerst een boomstammetje sprongen.

**Geplaatst**: 09-09-18 22:11

Geplaatst: 09-09-18 22:11

Haaa, Maddoxxx, goed topic idee. $_/-\o_$ Er zijn al genoeg negatieven topics.

Hier mijn bijdrage, waarschijnlijk toevallig met hetzelfde paard als dat waar jij gisteren op reed.

Ik reed in heuvelachtig gebied en het had flink gesneeuwd; zo'n 20 à 30 cm lag er. Paardlief en ik hadden er zin in en waren helemaal happy. We gingen heuvelafwaarts. Toen moesten we vaststellen dat de wind wel heel veel sneeuw in de bocht van die holle weg gewaaid had. De benen van mijn haflinger verdwenen volledig in de sneeuw, maar hij ploegde dapper voort. :))

Toen sleepte zijn ronde buik over de sneeuw en ik stond er met mijn voeten bovenop. Ik kon zo afstappen, wat ik ook deed, want het was te vreemd om met mijn paard zomaar mee te lopen.

Toen waren we uit de diepe sneeuw alweer uit en stond ik dus naast mijn paard ipv er op te zitten.

**Geplaatst door de TopicStarter** : 09-09-18 23:43

Re: De leukste buitenrit verhalen!

Geplaatst door de TopicStarter : 09-09-18 23:43

Haha Soesita, ja, inderdaad 'toevallig' hetzelfde paard. Ik zie het al helemaal voor me _O-

**Geplaatst**: 10-09-18 07:19

Geplaatst: 10-09-18 07:19

Ontzettend leuk om te lezen allemaal

Een leuk/grappig moment die ik gister mee maakte... Ik reed een stijle bosweg op hier in de buurt en was van plan daar te galopperen. Had me voorbereid en had de draf al ingezet toen er een auto boven aan kwam rijden. Grr! Dus ik weer terug naar stap... stopte hij heel lief aan de kant bovenaan voor mij :')

Ik zwaaide nog dat hij verder kon rijden maar nee hij bleef heel lief staan tot ik helemaal naar boven was gestapt. Tot slot zwaaide ik naar hem als dank waarbij hij terug zwaaide. Mijn paard schrok zich wezenloos _O-

en maakte een sprong terug. De man deed z'n raam omlaag, zei wat een mooi paardje ik had en zette z'n motor nu ook uit. Toen m'n paard nu wel voorbij durfde gaf hij ook nog complimentjes dat m'n paard zo dapper was

toen we voorbij waren reed hij eerst op z'n accu verder vanwege het geluid voordat hij verderop z'n motor aanzette

Vond het erg lief en netjes van hem

**Geplaatst**: 10-09-18 21:58

Geplaatst: 10-09-18 21:58

Ja hoor, 30 jaar paardrijden levert ook een hoop leuke dingen:
Met mijn instructrice rijden we ergens door het bos op de Veluwe, bepakt en bezakt, komen we een paar wandelaars tegen. Maakt de man de grappig bedoelde opmerking: Maastricht is die kant op.... Wij: klopt, nog ongeveer twee weken rijden! Het gezicht van die man was goud waard! Ik ging zowat van m'n paard van het lachen.

We hebben ze ook maar netjes verteld dat we daadwerkelijk onderweg waren naar het zuiden en dat Vaals ons reisdoel was.

En voor de nieuwsgierige aagjes wat wij dan in Vaals gingen doen, wel, hier eten: https://www.raadskeldervaals.nl/

**Geplaatst**: 19-09-18 16:31

Re: De leukste buitenrit verhalen!

Geplaatst: 19-09-18 16:31

Een aantal herinneringen komen er bij mij naar boven drijven:

1. Het had gesneeuwd, en er lag op het strand dus een mooi laagje wit, tot bijna aan de golven. Dat was wel een magisch galopje (wel vreselijk koud, maar het was het allemaal waard).

2. Toen ik met dit paard begon, in het begin nog bijrijpaard, wilde ze het terrein niet eens af. Langzaam vertrouwen opgebouwd en uiteindelijk hadden we veel lol in het bos. Toen ik haar heb overgekocht heb ik haar verhuisd naar Den Haag en ik zag het al helemaal voor me, galoperen in de branding bij zonsondergang... maar nee, mevrouw vond die golven maar eng en het was niet mogelijk om in de buurt te komen. Ook weer stapje voor stapje geoefend, elke week weer, en zes maanden geleden voor het eerst door de branding. Dat was een absoluut geluksmoment, kon niet stoppen met lachen. En paardlief vind het nu dus hartstikke leuk al dat spetteren

3. In onze begin dagen van het buiten rijden durfde ze niet langs een smalle doorgang waar een boom was omgevallen. Ik was net omgekeerd en wilde weer terug rijden toen een andere ruiter aan kwam. Die had gezien wat er aan de hand was en zei dat ik even achter hem aan moest komen. Hij heeft ons toen door die doorgang geloodst, nam er ook echt de tijd voor, super lief!

Voor de rest ontelbaar veel kinderen en zelfs volwassenen die willen aaien of gewoon zeggen dat ze mooi is (en voor de stoere jongens of ze hard kan, en dan gaan we even showen

)

**Geplaatst**: 19-09-18 17:11

Geplaatst: 19-09-18 17:11

Ik rij al meer dan 40 jaar alleen maar buiten, dus heb al veel meegemaakt. Maar wat ik enkele weken geleden meegemaakt heb, vind ik nog steeds erg bijzonder.
Met mijn huidig paard (dat ik al meer dan 10 jaar heb en door en door ken) sta ik ongeveer sinds 1,5 jaar op deze stal. Ongeveer een maand geleden had ik geen inspiratie welke route we dit keer zouden rijden en dus besloot ik eens uit te proberen wat paardlief zelf in gedachten had. Ze koos dus echt zelf de route. (ik liet bewust de teugels helemaal los op elk "kruispunt" waar ze de weg opnieuw kon kiezen.)
Groot was mijn verbazing dat ze een route koos, die wij al een paar maanden niet gereden hadden. Het is eigenlijk een winterroute, omdat het langs fietspaden loopt welke in de donkere wintermaanden verlicht zijn. Ik heb echt met een brede grijns die hele rit uitgezeten. Dat ze die route na al die maanden nog kende, terwijl wij hem daarvoor maar een paar keer gereden hadden. Dat vond ik zo bijzonder.

**Geplaatst**: 19-09-18 20:16

Geplaatst: 19-09-18 20:16

Gee schreef:
Ik rij al meer dan 40 jaar alleen maar buiten, dus heb al veel meegemaakt. Maar wat ik enkele weken geleden meegemaakt heb, vind ik nog steeds erg bijzonder.
Met mijn huidig paard (dat ik al meer dan 10 jaar heb en door en door ken) sta ik ongeveer sinds 1,5 jaar op deze stal. Ongeveer een maand geleden had ik geen inspiratie welke route we dit keer zouden rijden en dus besloot ik eens uit te proberen wat paardlief zelf in gedachten had. Ze koos dus echt zelf de route. (ik liet bewust de teugels helemaal los op elk "kruispunt" waar ze de weg opnieuw kon kiezen.)
Groot was mijn verbazing dat ze een route koos, die wij al een paar maanden niet gereden hadden. Het is eigenlijk een winterroute, omdat het langs fietspaden loopt welke in de donkere wintermaanden verlicht zijn. Ik heb echt met een brede grijns die hele rit uitgezeten. Dat ze die route na al die maanden nog kende, terwijl wij hem daarvoor maar een paar keer gereden hadden. Dat vond ik zo bijzonder.

Ja, dat is geen toeval.

Ik reed in mijn vakanties drie jaar op rij door een bos en over een bepaalt stuk strand.
Vervolgens kom ik drie jaar niet meer in dat bos (andere stalling) om daarna met een dagrit weer door dat bos te rijden. Ik reed voorop omdat de leider op dat stukje bos niet helemaal zeker van z'n zaak was over de route. Op een bepaalde kruising zouden we rechtdoor gaan, waar mijn oude stalling rechtsaf was. De kruising was verplaatst, ik lette een moment niet op (zat met de leider te babbelen) en paard draait rechtsaf.......

**Geplaatst**: 19-09-18 20:22

Re: De leukste buitenrit verhalen!

Geplaatst: 19-09-18 20:22

Vorig jaar reden Wij op een plek waar we met de menwagen niet mogen komen. Komt er opeens een man naar ons toe wij dachten nee he de boswachter. Nee deze beste man was zijn zwerm bijen kwijt of wij ze tegen waren gekomen. Uhh nee gelukkig niet maar die man was bloes serieus hij had ze al geroepen maar ze reageerde niet. We hebben gezegd dat we onderweg op zouden letten en ze de weg zouden wijzen als we ze tegen kwamen. We hebben er heel de weg enorm om gelachen.

**Geplaatst**: 19-09-18 20:40

Geplaatst: 19-09-18 20:40

Wat leuk om dit allemaal zo te lezen! Ik mis het zo, buitenritten.

**Geplaatst**: 25-09-18 22:54

Re: De leukste buitenrit verhalen!

Geplaatst: 25-09-18 22:54

paar weken terug een heerlijke dag weg geweest naar de oirschotse heide echt heerlijk kunnen galoperen was voor mij de tweede keer eerste keer was een paar maanden ervoor en dat was voor mij de eerste keer snelle galop op buitenrit echt een leuke ervaring.

**Geplaatst**: 25-09-18 23:08

Re: De leukste buitenrit verhalen!

Geplaatst: 25-09-18 23:08

We kwamen op een smalle weg een aantal oude BMW motoren tegen.
Ze gingen aan de kant, motoren uit. We kwamen op de foto en kregen complimentjes over de paarden :')

In een woonwijk eens een kwartier stil gestaan omdat alle kinderen paard wilde aaien, mijn paard vind kinderen fantastisch. Ondertussen de leukste vragen beantwoord (hoeveel poept hij? :')

)

**Geplaatst**: 25-09-18 23:30

Re: De leukste buitenrit verhalen!

Geplaatst: 25-09-18 23:30

Hier 2 bonte monsters waar we lekker een rondje mee buiten liepen. Een tinker en een Shetlander,beide ruin, beide zwart wit en beide nagenoeg dezelfde vlekken

Wij lekker wandelen komen er een aantal stoere jongens aan die tegen elkaar zeggen 'ik durf te wedden dat die kleine een kleintje is van die grote!!'. M'n moeder draait zich om 'nou.. Ik durf te wedden van niet...' die jongens wisten niet waar ze het zoeken moesten _O-

**Geplaatst**: 25-09-18 23:32

Geplaatst: 25-09-18 23:32

Wat een leuk topic!!! Pfff een aantal verhalen komen naar boven, maar ik denk dat één van de leukste/grappigste was toen ik als kindje van wat zal het zijn 10? Jaar oud in Engeland op vakantie met een groep op buitenrit ging.
Ik was altijd al behoorlijk lang en licht, maar werd dus ook altijd op kleinere pony's gezet vanwege mijn gewicht. Mijn zus en de hele groep zaten op grote ponys/kleine paarden. Ik baalde daar enorm van tot..... We gingen galloperen! Al die mensen die al goed verlichte zit hadden geleerd op hun minstens 2x zo grote paarden en mijn pony rent ze met dat 10 jarige ruitertje, wat nog niet geleerd heeft in verlichte zit te blijven zitten tijdens rengalop, zo voorbij! _O-

Mijn pony heeft iets van 5 minuten kunnen grazen aan het einde van het veld, voor de eerstvolgende persoon eindelijk bij me was. Je had de gezichten moeten zien, ik heb zo hard gelachen en was nooit meer teleurgesteld op een kleine pony te worden ingedeeld +:)+

**Geplaatst**: 25-09-18 23:35

Geplaatst: 25-09-18 23:35

Anchee schreef:
Wat een leuk topic!!! Pfff een aantal verhalen komen naar boven, maar ik denk dat één van de leukste/grappigste was toen ik als kindje van wat zal het zijn 10? Jaar oud in Engeland op vakantie met een groep op buitenrit ging.
Ik was altijd al behoorlijk lang en licht, maar werd dus ook altijd op kleinere pony's gezet vanwege mijn gewicht. Mijn zus en de hele groep zaten op grote ponys/kleine paarden. Ik baalde daar enorm van tot..... We gingen galloperen! Al die mensen die al goed verlichte zit hadden geleerd op hun minstens 2x zo grote paarden en mijn pony rent ze met dat 10 jarige ruitertje, wat nog niet geleerd heeft in verlichte zit te blijven zitten tijdens rengalop, zo voorbij! Mijn pony heeft iets van 5 minuten kunnen grazen aan het einde van het veld, voor de eerstvolgende persoon eindelijk bij me was. Je had de gezichten moeten zien, ik heb zo hard gelachen en was nooit meer teleurgesteld op een kleine pony te worden ingedeeld

Dat zal je inderdaad bijblijven ik heb ook echt respect voor kinderen op buitenrit dat ze ons zo goed bijhouden en vooral respect voor de pony.

**Geplaatst**: 26-09-18 00:05

Re: De leukste buitenrit verhalen!

Geplaatst: 26-09-18 00:05

Een maand geleden tijdens een buitenrit met een stalgenootje een smelt momentje gehad. We waren op de Veluwe aan het buitenrijden en kwamen het bos uit toen we een mevrouw zagen met iets in haar armen. Wij moesten langs haar heen ivm het pad en toen zagen wij dat ze een kleine, witte puppy in haar armen hield. Ik smolt direct! Mevrouw overigens ook, van onze paarden. We hebben puppy en paarden nog even kennis laten maken en mijn paard ging zo heel voorzichtig met zijn lip over t koppie van de puppy heen. Omg, ik smolt echt weg

**Geplaatst**: 26-09-18 00:28

Geplaatst: 26-09-18 00:28

Gee schreef:
Ik rij al meer dan 40 jaar alleen maar buiten, dus heb al veel meegemaakt. Maar wat ik enkele weken geleden meegemaakt heb, vind ik nog steeds erg bijzonder.
Met mijn huidig paard (dat ik al meer dan 10 jaar heb en door en door ken) sta ik ongeveer sinds 1,5 jaar op deze stal. Ongeveer een maand geleden had ik geen inspiratie welke route we dit keer zouden rijden en dus besloot ik eens uit te proberen wat paardlief zelf in gedachten had. Ze koos dus echt zelf de route. (ik liet bewust de teugels helemaal los op elk "kruispunt" waar ze de weg opnieuw kon kiezen.)
Groot was mijn verbazing dat ze een route koos, die wij al een paar maanden niet gereden hadden. Het is eigenlijk een winterroute, omdat het langs fietspaden loopt welke in de donkere wintermaanden verlicht zijn. Ik heb echt met een brede grijns die hele rit uitgezeten. Dat ze die route na al die maanden nog kende, terwijl wij hem daarvoor maar een paar keer gereden hadden. Dat vond ik zo bijzonder.

Ik deed dit vaak met mijn hondje Anna, die nu helaas is overleden. Nu was ik het gewend om de honden de weg te laten kiezen. Maar toen ik in Londen was en een vriend op de honden paste... kwamen wij erachter hoe slim die dekselse Jack Russels waren. Hij dacht namelijk dat hij gewoon achter de honden aan kon lopen, en dat die dan de route zouden lopen die we altijd liepen... hij is 3 uur weg geweest, en ernstig verdwaald geraakt totdat de honden hem uiteindelijk voor ons huis hebben afgezet. Needless to say.. hij wou niet meer op die 2 honden passen.

.....

Rij je met je paardje door het bos, kom je op een smal pad iemand tegen die bang is voor paarden. Ik vroeg of het hielp als ik zou afstappen en het paard in de bosjes zou zetten zodat ze erlangs kon. Dat was wel een goed idee, en zodoende stapte ik af en zette ik het paard tussen de bomen zodat mevrouw erlangs kon. Eenmaal langs ons draaide ze om, en vroeg of ze heel misschien het paard mocht aaien.

We hebben daar 10 minuutjes gestaan, mevrouw was erg verbaast hoe zacht de neus was en hoe lief het paard. Ze was mij enorm dankbaar dat ik zo meedacht... hierdoor durfde ze de stoute schoenen aan te trekken en een paard te aaien. Enorm leuke ervaring was dat.

Nomineer dit bericht ×