Geplaatst Ik ben zo´n stille anonieme meelezer die nu toch echt een vraag wilt stellen en toch maar een account heeft aangemaakt
.Ik zal eerst de situatie schetsen zodat het wat duidelijker is..
Ik ben nu al een jaartje bijrijder / verzorger van een hele leuke quarter ruin, hij is ongeveer 15 jaar oud. Toen ik net met hem begon had er al een hele tijd niemand serieus op gereden en dat was wel te merken. Buiten het hek wilde hij alleen maar galloperen en als dat niet mocht raakte hij helemaal van slag en in de war.
Nu is dat gelukkig 99% over. Ik ben de enige die op hem rijdt (2 a 3x per week), en we rijden altijd in het bos. Hij woont ook al in het bos, dus dat is echt ideaal! Tussendoor is er iemand anders die met hem wandelt.
Maar er is nu nog wel iets dat afentoe de kop op duikt, en ik ben benieuwd of iemand daar een goede tip/ idee of oplossing voor heeft. Het komt ongeveer 1x in de maand voor denk ik.
Er zijn maar weinig dingen waar hij van schrikt of bang van is. Er is vuurwerk naar ons gegooid, we zijn langs wapperende linten gereden, open vuurschalen met laaiend vuur en dat boeide hem allemaal helemaal niks. Maar de dingen waar hij wel van schrikt of bang van is zijn:
- Honden die volgens hem agressief op hem afkomen
- Fietsers die ´uit het niets´ boven hem uit komen (door heuveltjes bijvoorbeeld).
- Gillende kinderen (die zijn heus niet zomaar bang
)- Een tweebaansweg oversteken en dan halverwege wachten
- Omvallende bomen
In eerste instantie (Fase 1 zal ik maar zeggen) reageert hij nu door stokstijf stil te staan en dan te gaan kijken. Dat mag van mij eigenlijk altijd, vaak geef ik hem dan ook een aai over zn hals of trek speels aan een oor en dan kunnen we vrij vlot weer verder. Vooral als ik een liedje voor hem zing, of iemand naast me op de fiets, zit hij helemaal in zn liedje en komt hij langzaam aan weer in zijn normale koele hum.
Maar, als er teveel van de enge dingen achter elkaar gebeuren of hij mag niet stilstaan (zoals dus midden op een rijbaan bijvoorbeeld, dan kan het noueenmaal niet
) dan zakt de schrik niet meer.Hij komt in fase 2: Niet meer naar het enge ´durven´ kijken, in 1x helemaal natzweten, wil je aandraven? Dan springt hij echt weg en gaat daarna pas dribbeldraven.. Hoofd is hoog en komt niet meer laag. Hoe meer ik vraag, en ik moet dan ook veel harder vragen dan normaal, hoe erger het is.
En dan bestaat er nog fase 3, daar hadden we in het begin dus erg last van
.. Hierbij slaat hij helemaal dicht. Soms bokkediebok bok bok op de plaats. Soms blind wegrennen. Hij ziet niks meer, hoort niks meer, voelt niks meer. Gek genoeg komt hij uit deze fase vaak heel rustig los. Het is al wel weer ongeveer een half jaar terug dat hij dit écht heeft gehad en dat was toen in een combi met stilstaan. Paard was er gewoon 5 minuten niet
.Maar fase 2 angst, daar komt hij gewoon niet meer uit. Al moet je nog een uur naar huis rijden, dan blijft hij het hele uur bang.. Als ik hem gewoon laat stappen, vooral richting huis, dan blijft het wel gewoon veilig gelukkig. Hij gaat dan niet stuiteren of gek doen, al kan hij dan niet meer stilstaan en word ik er zelf soms (eerlijk gezegd) wel een beetje moe van.
Ik heb de laatste keer hem een graaspauze gegeven. Normaal ben ik daar helemaal niet van, grazen tijdens het rijden
. Maar als wat je normaal doet niet werkt, moet je toch eens wat anders proberen. En het leek wel te werken voor een minuutje of 5 / 10. Misschien dat ik dat wat langer moet doen de volgende keer. Ik vind het gewoon heel jammer, ook voor hem dat die angst dan zo vast blijft zitten.
Hij geniet normaal enorm van onze ritjes samen en dat wil je toch niet voor jezelf zo verpesten omdat je een uur geleden wat vervelende dingen hebt gezien?
Oh en dankjewel als je alles hebt gelezen, het is nogal een verhaal geworden :
edit: Hij staat trouwens 24/7 op een kale wei met vrijwel onbeperkt hooi en een ander paard. Hij krijgt ook magnesium bijgevoerd op zijn aanvullende voer. Ik hou het allemaal wat anoniem omdat de eigenaresse het niet fijn vind als ik online vanalles over haar paarden schrijf (wat ik begrijp) en omdat ze zelf het probleem niet ziet. Zij ziet hem alleen op zijn eigen wei dus dan is er ook niks aan de hand natuurlijk:)
). Dan kalmeert hij pas als ik over zn schoft ga hangen met mn arm. Natuurlijk heeft hij toch al het liefst dat ik de hele tijd zo met hem loop, haha. Het is een kleffe knuffelkont.
. Moet dat dan niet in een binnenbak? Nee veel te warm. Lekker onzin praten, maar paardje kalmeerde écht niet. Even later kwamen we langs een rustig groepje kinderen, die vroegen of ze mochten aaien. Normaal wil hij wel knuffelen, nu liep hij er straal voorbij. 
.
. Ik lag echt in een deuk.