Ik zit nogal in mijn maag met een vervelende situatie en ben benieuwd naar jullie mening. Ik ga proberen de situatie vrij algemeen uit te leggen en ben benieuwd naar hoe jullie zouden reageren.
Het gaat om een kleine pensionstal. Fijne sfeer. Allemaal recreatieruiters. Nu staat er een volwassen jonge vrouw met een E-pony. Vriendelijke meid. Eerste eigen paardje. Ongeveer een half jaar geleden gekocht.
Klinkt allemaal leuk, maar het probleem is dat deze mevrouw duidelijk geen kaas heeft gegeten van omgang met paarden. Vaak resulteert dit in trekken / sleuren / niet (durven?) corrigeren / nooit consequent zijn / omver geduwd worden / ....
Ze bedoelt het goed en heeft het beste voor voor haar paardje, maar begrijpt hem duidelijk niet en ook het paard begrijpt haar niet. Eerst was het nog enigszins 'komisch' (misschien niet het juiste woord, maar alleszins niet echt gevaarlijk). Ik merk dat de pony meer en meer gefrustreerd raakt en dit uit zich in situaties die steeds gevaarlijker worden. Denk aan bijten / kont toedraaien en steeds meedraaien bij het 'vangen' / compleet staken aan de hand / bokkend en stijgerend uitbreken aan de longe en in mindere mate ook aan de hand / steeds meer bokken/stijgeren onder het zadel.
Concrete voorbeelden plaats ik niet openbaar, dit kan via pb.
Er is momenteel geen begeleiding. Er zijn op zich geen problemen voor de andere ruiters of de staleigenaar. Daar is het paard lief en nieuwsgierig. Enigszins opdringerig, maar laat zich vlot corrigeren en loopt mee aan een touw met subtiele correcties. Alleen voor de vrouw zelf wordt het steeds gevaarlijker en ik ben bang dat de situatie escaleert en het een keer goed fout gaat.
Nu zou ik graag jullie mening vragen: vinden jullie dat de stalgenoten hierop moeten reageren? En de staleigenaar? En hoe dan?
Het is eerder onwetendheid/onkunde, zeker geen onwil. Maar ook niet gemakkelijk te veranderen met alleen een paar 'tips', heel de basis van omgaan met paarden is krom. Laten we het allemaal netjes en beleefd houden aub