Bokt.nl

**Geplaatst door de TopicStarter** : 28-04-17 00:48

Onzeker in de omgang met paarden

Geplaatst door de TopicStarter : 28-04-17 00:48

Hoi

Zoals de titel al verklapt, ik ben soms best onzeker in de omgang met paarden (en zeker paarden die ik niet goed ken). Mijn onzekerheid gaat een beetje met ups en downs, de ene keer heb ik er meer last van dan de andere. Het uit zich voornamelijk op de grond, in het zadel heb ik er gek genoeg nauwelijks last van. Ik word vooral onzeker als een paard zich niet 'braaf' aan het halstertouw gedraagt. Dus drammerig of opdringerig worden, of opeens ergens van schrikken en daarbij een flinke ruk aan het touw geven. Ik kan best wat hebben, en word ook echt niet angstig als een paard wat fris of vrolijk is.
Van mezelf ben ik sowieso al een onzeker en introvert persoon die nogal makkelijk over zich heen laat lopen (figuurlijk dan hè

). Hierdoor weet ik van mezelf dat ik vaak geen duidelijke leider naar het paard toe ben. Dit is voor zowel het paard als mij erg frustrerend. Vandaar ook eigenlijk dit topic, omdat ik er zelf eigenlijk een beetje in vast loop. Heeft iemand misschien tips om van mijn onzekerheid in de omgang met paarden af te komen?

Sorry, als dit topic in het verkeerde forum staat.

**Geplaatst**: 28-04-17 03:44

Geplaatst: 28-04-17 03:44

Het aller-, allerbelangrijkste, voor elk paard, is dat je het veiligheid en duidelijkheid biedt. Met veiligheid bedoel ik dat je die duidelijkheid op een eerlijke manier aanbiedt.

En verder:

Kijken

Kijk naar hoe paarden onderling tegen elkaar doen en vooral hoe ze op elkaar reageren. Kijk hoe andere mensen met hun paarden omgaan en natuurlijk ook weer welke reactie je dan krijgt.

Wat voor mij daarnaast heel verhelderend was was theoretische info over de verschillende karaktertypes. Zo heeft het een paar jaar gekost voordat ik eindelijk snapte dat ik mijn ruin, die een vuurpaard is, meer ruimte moet geven. Hij wil wel aandacht maar hij wil niet dat ik op z'n lip zit. Al die tijd gaf hij het wel aan maar ik zag het niet. Pas nadat ik me in zijn type ging verdiepen zag ik de signalen, of eigenlijk: zag ik wat ze betekenden. Want ik had ze al die tijd anders opgevat. Ook in de training werkt het mee: hij heeft het concentratievermogen van een goudvis dus als ik wat met 'm doe is het kort en interessant. Omdat hij zichzelf ernstig geweldig vindt en heel gevoelig en intelligent is behandel ik hem ook als intellectueel. Hij oogst graag erkenning en waardering, wanneer hij die krijgt is zijn doel bereikt en dan zie je hem mentaal rustiger worden. Omdat hij graag wil laten zien wat hij kan, maar pas wanneer hij het kan, moet ik er extra op letten dat ik de tussenstapjes klein genoeg maak wanneer we iets nieuws doen. Anders raakt hij gefrustreerd en nerveus. Dat soort dingen.

En een stukje zelfanalyse is natuurlijk ook nooit weg (en aan jou zo te lezen wel toevertrouwd). Het is best raar om bij voorbeeld ineens te beseffen dat je als mens een primaat bent en dus een aangeboren vlooireflex hebt... en dat een paard een heel ander soort behoefte heeft aan fysiek contact. Maar dat is wel zo'n dingetje waar ik in de omgang met paarden rekening mee ben gaan houden.

En het handigste is natuurlijk als het je lukt om je onzekerheid te accepteren. Het is een gegeven en door het als zodanig te accepteren bereik je voor jezelf denk ik al meer rust. En kun je gaan denken in oplossingen ipv je onzekerheid als probleem te blijven zien.

**Geplaatst**: 28-04-17 11:21

Re: Onzeker in de omgang met paarden

Geplaatst: 28-04-17 11:21

Je geeft zelf al je antwoord. Leer meer in je eigen kracht te staan. Als je meer info wilt stuur maar pb.

**Geplaatst door de TopicStarter** : 30-04-17 00:09

Re: Onzeker in de omgang met paarden

Geplaatst door de TopicStarter : 30-04-17 00:09

@Koper,
Super bedankt voor de tips! Ik denk dat ik maar eens een keer een middagje in de wei met de paarden ga doorbrengen om ze te observeren.
Het accepteren van mijn onzekerheid is een proces waar ik al best lang mee bezig ben, maar het is inderdaad makkelijker gezegd dan gedaan. Wat mij wel helpt om meer rust te creëren voor mezelf op onzekere momenten, is het doen van ademhalingsoefeningen. Maar dit helpt helaas alleen in het moment zelf en niet daarna.

@MissesDon,
In mijn eigen kracht leren staan is best moeilijk voor mij, omdat ik (zoals ik hierboven al heb aangeven) dat ik mijn eigen onzekerheid maar lastig kan accepteren. Ik zal je een pb sturen

**Geplaatst**: 30-04-17 00:21

Geplaatst: 30-04-17 00:21

Herkenbaar! Dit had ik vroeger en soms nog steeds ook. Vooral op de grond terwijl in het zadel véél minder tot niet, ook niet bij vreemde paarden! Geen idee wat ik eraan kan doen, maar sinds ik moeder ben merk ik wel dat ik ook anders met paarden om ga, de leiding nemen en kalmte zoeken bij stress gaat me nu namelijk al makkelijker af. Al vind ik het in situaties die ik niet begrijp wel nog steeds lastig, als een paard spoken ziet bijvoorbeeld :')

.

Begrijp me niet verkeerd, je moet nu geen kind gaan krijgen om beter met je onzekerheid bij paarden om te kunnen gaan

Lekker in de wei bij de paarden zitten is inderdaad een goede! En veel met paarden omgaan helpt ook, gewoon DOEN, ook als je onzeker bent. Daar leer je van, en helpt je verder. Daarnaast zou ik je de boeken van Mark Rashid aanraden, hij gaat op een hele simpele, paardvriendelijke en logische manier om met paarden, waarbij je denkt: doen we ff! Heel aanstekelijk én goed, zijn kalme gedrag tov paarden! En je gaat paarden denk ik ook nóg beter begrijpen, als je zijn boeken gelezen hebt. Ik wel tenminste

.

Succes!!

**Geplaatst**: 30-04-17 00:42

Geplaatst: 30-04-17 00:42

Een tip heb ik niet echt, maar ik herken mezelf wel in je verhaal.
Ik ben zelf dan vooral 'bang' voor D ponies of hoger. Bij mij is de angst wel begonnen met het rijden. Als ze braaf zijn is er niets aan de hand :')

Ik denk dat je vooral veel er mee moet werken, en ook sterker in je schoenen staan (makkelijker gezegd dan gedaan, weet ik

)

**Geplaatst**: 30-04-17 01:12

Geplaatst: 30-04-17 01:12

Ik herken het ook een beetje, dus ik volg even mee

. Als ik met een paard niet ik niet (goed) ken bezig ben op de grond vind ik al snel dingen spannend. Wanneer ik een paard goed ken heb ik er nauwelijks last van, bv mijn verzorgpaard met wandelen, hij stuitert alle kanten op, wil draven en duwt je aan de kant, maar daar heb ik geen last van (word na een paar minuten gelukkig al minder) :')

. Maar als een nieuw paard iets doet wat minder erg is schik ik me rot. Als ik in het zadel zit is het eigenlijk gelijk weg.

Als ik me nerveus voel bij een paard ga ik vaak even knuffelen met het paard en dan word het al minder. Al heb je er soms van die etters tussen zitten die dan bijten

. Dan borstel ik extra lang.

**Geplaatst door de TopicStarter** : 01-05-17 00:11

Re: Onzeker in de omgang met paarden

Geplaatst door de TopicStarter : 01-05-17 00:11

@Woepsie90,
Haha, dat was ik ook niet van plan. Misschien dat het oppassen op andermans kinderen misschien ook helpt

Ik denk dat ik dan maar eens een bezoekje aan de bieb ga brengen voor zijn boeken. Het klinkt interessant als ik jou zo hoor

@KittyDylan,
Same here, zolang ze braaf zijn en zich niet misdragen heb ik ook nergens last van :')

@PowerOfZoef,
Dat heb ik ook wel, dat als ik een paard beter ken, ik minder snel last heb van onzekerheid en spanning. Misschien is het ook een beetje dat je dan weet wat je van hem/haar kan verwachten. En niet dat ze dan zo onvoorspelbaar als wat zijn (uitzonderingen daar gelaten :p).

**Geplaatst**: 01-05-17 08:54

Geplaatst: 01-05-17 08:54

Je begint in ieder geval goed, je bent ervan bewust en wilt er iets aan doen.
Ademhalingsoefeningen helpen zeker, het is ook belangrijk dat je bewust wordt van je lichaam.
Voel je hele lichaam en begin bij je voeten en ga zo door naar boven. Je paard is jou grootste leermeester. Hij geeft jou aan waar je hulp bij nodig hebt. Dus als hij in jou ruimte komt, wordt dan zekerder en denk ook echt dat dit jou ruimte is en bewaak deze, denk dat je een bubbel om je heen hebt van ongeveer 2 meter en daar mag niemand in. Is moeilijk uit te leggen via hier, maar ik kan je verzkeren na een paar lessen ben je veel sterker en zelfverzekerder.

**Geplaatst**: 01-05-17 09:42

Geplaatst: 01-05-17 09:42

Koper schreef:
Het aller-, allerbelangrijkste, voor elk paard, is dat je het veiligheid en duidelijkheid biedt. Met veiligheid bedoel ik dat je die duidelijkheid op een eerlijke manier aanbiedt.

En verder:

Kijken

Kijk naar hoe paarden onderling tegen elkaar doen en vooral hoe ze op elkaar reageren. Kijk hoe andere mensen met hun paarden omgaan en natuurlijk ook weer welke reactie je dan krijgt.

Wat voor mij daarnaast heel verhelderend was was theoretische info over de verschillende karaktertypes. Zo heeft het een paar jaar gekost voordat ik eindelijk snapte dat ik mijn ruin, die een vuurpaard is, meer ruimte moet geven. Hij wil wel aandacht maar hij wil niet dat ik op z'n lip zit. Al die tijd gaf hij het wel aan maar ik zag het niet. Pas nadat ik me in zijn type ging verdiepen zag ik de signalen, of eigenlijk: zag ik wat ze betekenden. Want ik had ze al die tijd anders opgevat. Ook in de training werkt het mee: hij heeft het concentratievermogen van een goudvis dus als ik wat met 'm doe is het kort en interessant. Omdat hij zichzelf ernstig geweldig vindt en heel gevoelig en intelligent is behandel ik hem ook als intellectueel. Hij oogst graag erkenning en waardering, wanneer hij die krijgt is zijn doel bereikt en dan zie je hem mentaal rustiger worden. Omdat hij graag wil laten zien wat hij kan, maar pas wanneer hij het kan, moet ik er extra op letten dat ik de tussenstapjes klein genoeg maak wanneer we iets nieuws doen. Anders raakt hij gefrustreerd en nerveus. Dat soort dingen.

En een stukje zelfanalyse is natuurlijk ook nooit weg (en aan jou zo te lezen wel toevertrouwd). Het is best raar om bij voorbeeld ineens te beseffen dat je als mens een primaat bent en dus een aangeboren vlooireflex hebt... en dat een paard een heel ander soort behoefte heeft aan fysiek contact. Maar dat is wel zo'n dingetje waar ik in de omgang met paarden rekening mee ben gaan houden.

En het handigste is natuurlijk als het je lukt om je onzekerheid te accepteren. Het is een gegeven en door het als zodanig te accepteren bereik je voor jezelf denk ik al meer rust. En kun je gaan denken in oplossingen ipv je onzekerheid als probleem te blijven zien.

Interessant. Hoe weet je wat voor type je paard is? Trouwens dat "vlooien"doen paarden bij elkaar toch ook wel.

**Geplaatst**: 01-05-17 09:48

Re: Onzeker in de omgang met paarden

Geplaatst: 01-05-17 09:48

Ben je trouwens ook onzeker tegenover de kleintjes? Zo ja, begin daar mee en werk dan langzaam 'omhoog'
Of iig beginnen met de hoogte waarbij je je onzeker voelt. Niet meteen gaan oefenen met een van 1.80 die goed kan stuiteren denk ik dan

**Geplaatst**: 01-05-17 09:51

Geplaatst: 01-05-17 09:51

Hoi TS,
Ik kan me voorstellen dat het lastig voor je is maar aan de andere kans ook een hele mooie kans om meer over jezelf en het gedrag van paarden te leren, wat ook in het dagelijkse leven in de omgang met mensen weer doorspeelt.
Paarden reageren op (het gedrag van) de mens dus als jij jezelf zekerder in je schoenen voelt staan zal je paard ook anders op je reageren.

Naast het lezen van boeken (hele literatuurlijst op mijn website) is ook het (op afstand) observeren van kuddes paarden in de natuur is ook een mooie manier om meer over hun gedrag te leren.
Er zijn diverse natuur gebieden in Nl met bv Konikpaarden. Ik ben zelf net gisteren bij Slot Loevestein geweest en kom best vaak bij de Millingerwaard.

Heb je ooit gedacht aan therapie/coaching met paarden ? Misschien is dat ook wel iets voor je.

**Geplaatst**: 01-05-17 09:54

Geplaatst: 01-05-17 09:54

Leer in jezelf te geloven

probeer bijv eerst een paard te nemen die heel lief is en dan een steeds frisser paard. Ik was zelf vroeger ook best onzeker. Maar ik ging het gewoon steeds meer doen en nu heb ik er geen last meer van

**Geplaatst**: 01-05-17 10:08

Geplaatst: 01-05-17 10:08

Zeker niet op de verkeerde plaats gepost.

Vaak gaan de meeste problemen met paarden immers over mensengedrag

.

Maar tegelijk is de paardenkunst net de plaats waar we aan onszelf kunnen werken. Ik kan hier heel wat citaten van oude meesters opsommen, maar de meest treffende vind ik altijd die van Buck Brannaman:

"Horses are a mirror to your soul.
Sometimes you might not like what you so
... and sometimes you do".

Het observeren van paarden in een natuurlijke situatie is inderdaad een goede zaak. Je zal kennis nemen van hoe deze wonderbaarlijke organismen functioneren en dat begrip zal je zekerder maken wanneer je je rond paarden begeeft.

Werk ook gradueel, bouw op, geef jezelf de tijd om hiermee vertrouwd te raken. Indien je nog niet weet hoe je grondwerk moet doen, leer dit, het is een excellent werk (en zeker niet alleen voor het paard).

IK wil hier trouwens een verhaal met je delen. Ik heb zelf een introvert paard vorig jaar erbij gekregen. De vorige eigenares kon er geen weg mee. Hun pad was er één bezaaid door wederzijdse frustratie.

Nu wanneer het bij mij kwam, bleek al snel dat het paard extreem introvert was. Hij had een typerende uitdrukking en meer kon je in hem niet lezen of voelen. Niettemin bleek onder het rijden duidelijk dat er een zee van emotie schuilging onder zijns strakke en teruggetrokken houding.

Dus wat deed ik? Ik werkte met hem, op een rustige doch consitente manier. I gave him a job to do. Ik bleef steeds rustig, kalm en ontspannen. Don't worry so much, you've got nothing to prove. En bij de minste expressie van emotie, 'goed' of 'slecht', stopte ik even om hem te belonen. Het was in orde om zichzelf uit te drukken. Zelfs al was dat met een bokje. Laat het eruit.

Uiteraard eenmaal het paard extroverter was geworden en wist dat hij rust en vertrouwen kon vinden, kon ik iets strikter omgaan met weerspannig gedrag. Maar initieel maakte dat niet uit. Hij moest leren zichzelf uit te drukken. Net zodat ik ermee kon omgaan.

Dit verhaal is trouwens niet enkel geschikt voor paarden

**Geplaatst**: 15-05-17 16:53

Geplaatst: 15-05-17 16:53

Herkenbaar! Zelf heb ik hier ook best een tijd last van gehad. Ik reed zelf maar één keer per week paard op een lespaard, dus zat er normaalgesproken niet heel erg mee, omdat ik er te ''kort'' was om me er echt bewust van te zijn. Totdat ik mijn maatschappelijke stage op stal mocht lopen. Ik had precies hetzelfde als wat jij had.

Mijn instructrice zei dat jij jezelf als de baas op moest stellen omdat paarden duidelijkheid nodig hebben. Dus geen onderdanig en zoetsappig gedrag (hoe ik was - een echte knuffelaar), maar consequent. En inderdaad heel veel kijken en rustig blijven. Vaak spiegelt een paard het gedrag van zijn ruiter.

Ik hoop dat je je zenuwen overwint :-)

**Geplaatst door de TopicStarter** : 16-05-17 22:23

Re: Onzeker in de omgang met paarden

Geplaatst door de TopicStarter : 16-05-17 22:23

Sorry voor de late reactie, was het topic een beetje uit het oog verloren!

@KittyDylan,
Tegenover kleinere paarden/pony’s heb ik er een stuk minder last van. Misschien heeft dat ook te maken met het feit dat die je ook minder sneller omver zullen lopen. Zo’n groot kasteel van 1.80 is toch wel wat griezeliger dan een quarter van 1.50 haha :’D

@Jetm,
Ik zal eens een kijkje nemen op je site voor die literatuurlijst. Ik ben een boekenworm dus dat komt goed uit :p
Ik heb er weleens ergens wat over gelezen op Facebook dat ze van die dagen tussen de wilde Konikpaarden organiseren en dan ook echt het natuurlijke gedrag gaan observeren. Coaching met paarden heb ik anderhalf jaar geleden gevolgd, maar dat was toen meer om eigen problemen te verwerken dan daadwerkelijk aan mijn onzekerheid met paarden te werken. Wel hebben die paar sessies mij wel meer bewust gemaakt van het gedrag van paarden en hoe erg ze eigenlijk spiegelen soms. Ook heb ik een half jaar les gevolgd op een natural-horsemanship manege waar echt vanuit de basisprincipes (natuurlijk gedrag, grondwerk, werken zonder allerlei hulpmiddelen etc.) en zo natuurlijk mogelijk met paarden werd omgegaan. Het is jammer dat ik daar niet meer les, want dat was wel echt een eye-opener voor mij.

@Xsofjex,
Dat is makkelijker gezegd dan gedaan haha, maar je hebt wel gelijk. Door het gewoon te doen kom je het er het snelst van af

@XavierB,
Het langzaam opbouwen is voor mij nog weleens een struikelblok. Ik ben best perfectionistisch en leg de lat te vaak te hoog voor mezelf, en ik wil het ook nog eens vaak zo snel mogelijk zo goed mogelijk doen. Dus ja, als ik dan met een paard in de bak werk en het gaat niet zo denderend als ik in mijn hoofd heb, dan raak ik gefrustreerd met mezelf en dat komt het paard ook niet ten goede. Dat is een puntje waar ik nog aardig wat werk aan heb, en niet alleen in de omgang met paarden.

Ergens herken ik mijzelf ook wel in het paard dat je noemt. Ik ben ook best introvert en een rasechte binnenvetter, waardoor ik voor de buitenwereld vaak overkom als teruggetrokken en serieus. Maar vanbinnen ben ik een chaotische mess aan emoties :’)
Gingen werkgevers en andere mensen ook maar op zo’n manier met mij om als jij met dat paard omgaat, dat zou het leven een stuk makkelijker maken. Gelukkig heb ik een coach die precies begrijpt hoe ze met mij om moet gaan, dus daar heb ik dan wel weer een steunpilaar aan.

@JMeinema,
Daar heb ik dus moeite mee, om de leider te blijven i.p.v. de knuffelaar. Ik wil heel graag consequent en duidelijk zijn naar een paard, maar wil niet de ‘bad guy’ zijn naar hem toe. Ik ben te lief voor paarden en daar maken sommigen nog weleens misbruik van haha.

Ik hoop het ook

**Geplaatst**: 17-05-17 11:08

Geplaatst: 17-05-17 11:08

Bridleless schreef:
@Jetm,
Ik zal eens een kijkje nemen op je site voor die literatuurlijst. Ik ben een boekenworm dus dat komt goed uit :p
Ik heb er weleens ergens wat over gelezen op Facebook dat ze van die dagen tussen de wilde Konikpaarden organiseren en dan ook echt het natuurlijke gedrag gaan observeren. Coaching met paarden heb ik anderhalf jaar geleden gevolgd, maar dat was toen meer om eigen problemen te verwerken dan daadwerkelijk aan mijn onzekerheid met paarden te werken. Wel hebben die paar sessies mij wel meer bewust gemaakt van het gedrag van paarden en hoe erg ze eigenlijk spiegelen soms. Ook heb ik een half jaar les gevolgd op een natural-horsemanship manege waar echt vanuit de basisprincipes (natuurlijk gedrag, grondwerk, werken zonder allerlei hulpmiddelen etc.) en zo natuurlijk mogelijk met paarden werd omgegaan. Het is jammer dat ik daar niet meer les, want dat was wel echt een eye-opener voor mij.

Hoi,

Dat was eigenlijk ook de reden waarom ik therapie en coaching met paarden voorstelde.
Omdat je aangaf dat je van jezelf vrij onzeker en introvert bent. Dat is wat paarden aanvoelen en "spiegelen". Dus als jij zekerder wordt van jezelf als persoon zal je dat ongetwijfeld merken in de omgang met paaden en paarden kunnen je ook helpen om zekerder van jezelf te worden door het uitstralen van de "juiste" lichaamstaal.
Het werkt dus beide kanten op, jij leert van de paarden waardoor de omgang met de paarden, en in het echte leven met mensen, wat minder onzeker kan verlopen.
Soms is het maar net "hoe je het beestje een naam geeft" en hoe iemand therapie/coaching invult.

Ik ga toevallig in juni weer mee met de dag naar de Koniks onder begeleiding van een gedragsbioloog maar zoals gezegd ook vaak alleen/samen met mijn vriend.

**Geplaatst**: 17-05-17 11:59

Re: Onzeker in de omgang met paarden

Geplaatst: 17-05-17 11:59

Je kunt hier ook les in krijgen, hè, hoe je met paarden moet omgaan en hoe je een leider voor ze kunt zijn zonder dat je de bad guy wordt. Grondwerkles zou hartstikke nuttig voor je kunnen zijn.

Waar het op neer komt is dat er een verschil zit tussen duidelijk en consequent zijn, of boos en agressief zijn. Je kunt een paard regels stellen en die consequent naleven (paard komt in jouw ruimte? Zet hem een stapje achteruit) zonder aanvallend te zijn (paard meteen een mep geven).
Paarden hebben het meest behoefte aan iemand waarvan ze weten wat ze er aan hebben en waar de grenzen liggen.
Bedenk dus heel goed welke grenzen jij hebt waar het paard niet overheen mag, en als ze dat toch doen, corrigeer ze daarvoor. Wees effectief zonder boos te worden. Dan blijf je prima vriendjes met je paard. Kroelen is prima, maar wel op jouw initiatief.

**Geplaatst**: 17-05-17 19:31

Re: Onzeker in de omgang met paarden

Geplaatst: 17-05-17 19:31

@Bridleless
Ik had echt precies hetzelfde dus ik snap helemaal hoe je je voelt. Tijdens mijn stage is mijn instructrice/staleigenaresse met me meegelopen, heeft het ''voorgedaan'' en me rustig dingen uitgelegd. Daarna gingen we weer met zijn tweeën op stap en nu moest ik het zelf doen.

Toch ben ik altijd nog een beetje de knuffelaar. Maar zoals bovenstaande reacties: je kunt er les in krijgen, dus misschien is dat een oplossing? Ik ben nooit zover gekomen omdat ik uiteindelijk wegens een tijdgebrek ben gestopt met paardrijden, maar als ik de draad weer op zou pakken zou ik hier misschien wel naar kijken. Feit dat je weet dat je ''te lief'' bent maakte mij op sommige momenten nog onzekerder en dan voel je je ook niet fijn meer. Terwijl dat eigenlijk nergens voor nodig is en ook zonde; want paarden zijn hartstikke mooie, lieve en intelligente dieren en die onzekerheid zou dan onnodig een hobby in de weg staan.

**Geplaatst**: 01-06-17 11:46

Geplaatst: 01-06-17 11:46

Probeer te bedenken waar die onzekerheid vandaan komt. Is het terecht? Wil dat paard jou echt 'omver lopen' of je iets aandoen? Waarom reageert het paard zoals hij reageert? Is het niet een automatische impuls, een reactie op omstandigheden / dingen die hij ziet / hoort? Heeft hij werkelijk kwaad in de zin t.o.v. jou? Probeer je goed te verplaatsen in het paard. Waarschijnlijk als je elke keer op die manier nuchter denkt, puur je verstand gebruiken, leer je meer over de terechtheid / ontstaan van je (on)zekerheid en vergroot je je begrip van de (onschuldige) 'motieven' van zo'n dier, wat zijn effect heeft op jouw gemoed en houding. Mijn tip is dan ook: Door groter inzicht in het werkelijke waarom van zijn daden, ben je beter in staat er gebalanceerd en rustig op te reageren, wat zijn uitwerking heeft op jouw uitstraling en op het paard die dat aanvoelt van jou.

Zelf ben ik namelijk ook een onopvallend rustig persoon, d.w.z. iemand die geen "grote bek" heeft om het plat te zeggen. Bovengenoemde aanpak werkt voor mij zelf wel. Dus i.p.v. mijn 'emoties' / natuurlijke reacties hun gang te laten gaan, focus ik me meer op mijn verstand, goed proberen te verklaren waarom het dier doet wat hij doet, wat mij en mijn zekerheid ten goede komt. Daarom dat ik deze tip van harte kan aanbevelen!

P.S. Ik ben een keer bijna over het hek getrokken door een krachtpatser, een Belgische Knol (XL). Ja... dat dier wilde gewoon het gras uit mijn handen trekken.... het heeft ook wel eens honger... en dat kon ik merken... Het was zeker niet kwaad bedoeld.

Veel sterkte en succes.

Nomineer dit bericht ×