Geplaatst Ik ben net terug van mijn vrijwilligerswerk op de restaurant-boerderij. En eerlijk gezegd met een rot gevoel.
Om 10:00 kwam ik daar aan en heb ik tot half 1 de dieren verzorgd. Mesten, voeren, water verversen etc.
Toen ik klaar was besloot ik de pony die daar staat nog even te poetsen en met haar te wandelen.
Het is een pony van 20 en ik dacht die vind het vast heerlijk even haar benen te strekken en een rondje over het erf te lopen. Deze best grote pony heeft alles al gezien. Ik ben de 40e vrijwilligster/verzorgster en ik maak totaal geen indruk op haar. Ze laat zich pakken door en poetsen door mij maar laat duidelijk merken dat ze het maar irritant vind. Afijn, een lekker fris rondje zal haar goed doen vermoedde ik.
Na het poetsen en het doen van de hoeven heb ik een halstertouw omgedaan en nam haar mee uit haar verblijf het erf op. De eerste 10 meter gingen prima. Echter toen we aankwamen bij het stuk groen, trok ze me mee het gras op en begon te grazen.
Omdat ze hoefbevangen is en mij verteld is dat ze het gras op hun terrein niet mag eten vanwege het hoge fructaangehalte, probeerde ik haar weer het pad op te leiden.
Hier had ze mooi geen zin in. Ze begon ernstig aan het halster te trekken, met haar hoofd te schudden en over me heen te lopen. Eerst was ik even overrompeld door deze bijdehante actie en deed ik na afstand te nemen een paar seconde niks.
Al goed, punt bleef dat ik haar van het gras moest krijgen. Me beseffend dat die pony niet de baas is en bepaalt wat er gebeurt op deze brutale manier besloot ik haar met vastberadenheid nog een keer het pad op te leiden. Ik pakte het halstertouw wat korter vast. Klikte opgewekt met mijn tong en gebruikte haar naam. Zelfde reactie, alleen nog heftiger.
Dit keer wachtte ik geen paar seconde dus ik gaf een duidelijke 'hee ophouden!'.
Ze ging door met stampen en trekken en over me heen lopen. Maar ik besloot me, ook met in mijn achterhoofd het besef dat ik haar toch van het gras af moest krijgen, niet te laten kennen.
Ik nam het halstertouw nog strakker en zetten mijn heup en schouder voor die van haar zodat ze rondjes om me heen zou lopen bij een ontsnappingspoging inplaats van over me heen.
Ik was zeker van mijn zaak, maar mild.
Echter was zij waar het op neer komt, gewoon sterker. Ze rende weg, met mij nog aan het halstertouw.
Ik raakte even in paniek omdat ik bang was dat ze het terras van het restaurant op zou rennen en gaf een brul waar ze verder totaal niet van wakker lag..
Gelukkig stopte ze vrij snel om weer verder te grazen.
Ik had haar nog steeds beet en vroeg me even af. Hoe ga ik dit oplossen? Ze moet toch terug uiteindelijk.
Gelukkig kwam de eigenaar aanlopen.
Ik zeg vriendelijk: Hallo! Zou je me even willen helpen! Ik ben een stukje met haar gaan lopen maar zij wil liever grazen. Ik wil haar van het gras halen maar ze laat zich niet meenemen door mij.
Geen punt zei hij. Hij pakte het halstertouw en trok haar mee. Dit ging net als bij mij 10 meter goed en toen deed ze bij hem exact hetzelfde. Hoofd omhoog, schudden, tegen hem aan lopen en een sprintje trekken naar het gras. Ik zei: precies dit deed ze net ook.
Dit was een grote best lange man dus het lukte hem uiteindelijk zich niet door haar mee te laten trekken.
Maar terwijl hij dit deed zei hij heel resoluut tegen mij: "Ja, dit vind ze echt niet leuk, nee dit vind ze echt niet leuk..."
Niet leuk? Niet leuk....? Nee, duh! (ik haat het om dit woord te moeten gebruiken maar nu kan ik niet anders). Natuurlijk vind een pony het niet leuk om weg gehaald te worden bij een lekkere sappige, groene zoete weide. Maar volgens mij is het hier toch echt aan ons om het niet leuk te vinden 30 meter over het erf meegesleurd te worden?
Het lukte hem haar terug te zetten in haar verblijf. Maar hij deed niks. Hij raadde me verder nog wel vriendelijk aan haar de volgende keer mee te lokken met muesli.
Waar ik nu mee zit is dat het voor mij zo tegen mijn gevoel in gaat deze pony niet te corrigeren wanneer ze dit gedrag vertoont. En dan zelfs nog te zeggen dat het voor de pony niet leuk is.
Die pony heeft ons beide het erf rond gesleurd en hij vind het niet leuk voor de pony...
Deze pony zal je nooit trappen of bijten, maar daar is dan ook alles mee gezegd. Verder heeft ze geen respect voor je en doet ze volledig waar ze zelf zin in heeft.
Het is duidelijk dat deze pony als boerderijdier is behandeld, wat ze feitelijk ook is natuurlijk. En niet als paard zoals wij 'paardenmeisjes' dat doen. Een ruiter is als het even kan toch de 'baas'. Heeft de leiding. Bepaalt in grote lijnen, rekeninghoudend met het paard wat er gebeurt.
Maar in dit geval is de pony gewoon echt de baas en wordt er geen aandacht besteed aan de verhoudingen en haar gedrag.
Het gaat zo tegen mijn paardenmeisjes gevoel in deze pony dit gedrag te laten vertonen zonder haar te corrigeren, dat ik me er echt rot over voel. Ik begrijp het gewoon niet. Hoe kan die man denken dat de situatie voor een pony die gewoon maling aan je heeft, over je heen rent en je het erf over sleurt 'niet leuk' is? Echt, What the....
Ik vraag me af hoe ik hier mee om moet gaan. Van een eigen paard of verzorgpaard had ik dit nooit gepikt en ik had echt een plan van aanpak gemaakt om dit gedrag af te leren op een zo'n paardvriendelijk mogelijke manier.
Maar dit is niet mijn pony, of verzorgpony. Ik verzorg haar alleen op de dagen dat ik werk.
Wat zouden jullie doen in mijn geval? Met de pony en met de eigenaar.
Ik kan het nog steeds niet bevatten dat hij zich over het erf laat slepen door de meest eigenwijze merrie waar ik ooit me heb gewerkt, en het dan niet leuk voor haar vind...
die heeft jaren als manegepony gefungeerd (al was ze van mij) en had was meester in het graseettijd zo lang mogelijk maken. (terwijl ik haar zo weer mee kon nemen)
