Bokt.nl

**Geplaatst door de TopicStarter** : 16-10-16 11:18

Buiten wandelen is een drama

Geplaatst door de TopicStarter : 16-10-16 11:18

Hoi allemaal,

Ik loop met mijn pony tegen wat puntjes aan en ik hoop dat jullie mij wat tips kunnen geven. Het gaat om het buiten rijden/wandelen..

Een aantal jaar geleden stond ik op een andere stal dan nu en ging ik regelmatig met mijn pony aan de hand de weg op om hem verkeersmak te maken. Dit ging vanaf het begin al super. Soms was hij wel wat kijkerig, maar bleef altijd braaf bij me. Na veel oefenen konden we samen uren op stap, waar we beiden veel van genoten omdat het rijden in de bak nog wat lastig was voor ons. (Overal van schrikken, veel bokken, stilstaan en niet meer vooruit willen) Ook de buitenritjes in een groep gingen prima, zolang ik hem achter de billen van zijn voorganger kon plakken..

De problemen begonnen toen we verhuisden van een pensionstal naar een stalletje bij een boer. Rede tot verhuizing was de kortere reisafstand zodat ik tijdens mijn drukke studie toch nog zo veel mogelijk tijd met mijn paardje kon doorbrengen. Een ander groot voordeel was dat mijn pony hier elke dag buiten kwam, ook in de winter (voorheen was dit niet mogelijk). Hij stond dus samen met 1 ander paard in de stal en in de wei. Ik merkte aan hem dat hij op deze plek lekkerder in zijn vel zat en het rijden in de bak ging ook steeds beter. Op buitenritjes met het andere paard erbij ging hij zelfs voorop! Iets wat ik nooit van mijn held op sokken had verwacht

Echter de lange wandelingen die we altijd maakten waren nu een drama. Zodra ik het erf af ging begon hij al te draaien en te drentelen. Eenmaal op de weg werd hij gewoon gevaarlijk. (Omhoog komen, lostrekken en terug naar stal rennen) De wandelingen waar hij vroeger zo van genoot, waren nu niet meer mogelijk. Het is een sterk paard en als hij eenmaal zijn nek er op zet hou ik hem gewoon niet meer. Ik baalde enorm en heb een periode veel grondwerk met hem gedaan om het later weer te proberen. Helaas geen resultaat en nog steeds lukte het me niet om hem mee te nemen om te wandelen. Ik heb het ook een keel onder het zadel geprobeerd maar dat was al helemaal een drama. Ik denk dat hij zijn maatje niet alleen wilde laten?

Een aantal maanden geleden zijn we weer verhuisd naar een andere stal. M'n pony werd ziek van giftige planten die buiten stonden en de boer wilde er niks aan doen, en ik mocht de planten ook niet weghalen. Dit resulteerde er op dat m'n pony niet meer naar buiten mocht van mij omdat hij anders de giftige planten ging eten (ondanks dat er ook gewoon hooi lag) Nu een half jaar later op de nieuwe stal gaat het nog steeds erg goed met hem. Hij staat in een stabiele kudde en het rijden in de bak gaat super, alleen het buiten rijden is nog wel een dingetje. De eerste keer naar buiten ging goed. Er waren twee andere paarden mee en pony was braaf. De keer erna (er waren weer andere paarden mee) begon hij te protesteren zodra we het pad van de manege af waren. Hij probeerde steeds om te draaien en als dat niet lukte bleef hij achteruit lopen. Opeens draaide hij zich om en rende als een gek terug naar de manege. Ook aan de hand kon ik hem niet meer mee naar buiten nemen want hij trekt zich gewoon los en rent terug. Het gaat eerst een paar honderd meter goed, en dan lijkt het alsof er een knop om gaat en ben ik hem kwijt. Dit is natuurlijk erg gevaarlijk en ik ben eigenlijk wel een beetje ten einde raad.. Ik heb al zo veel grondwerk met hem gedaan.. Het helpt niet als er andere paarden mee gaan.. Ik blijf proberen, maar veel vooruitgang maken we niet. Ik zou gewoon weer zo graag relaxed willen wandelen zoals we vroeger altijd deden..

Tips zijn altijd welkom!!

**Geplaatst**: 16-10-16 15:40

Re: Buiten wandelen is een drama

Geplaatst: 16-10-16 15:40

Lastige situatie. Doet hij het met elke route? En ook als niet jij, maar iemand anders hem meeneemt?

**Geplaatst door de TopicStarter** : 16-10-16 16:58

Re: Buiten wandelen is een drama

Geplaatst door de TopicStarter : 16-10-16 16:58

Ja hij het maakt niet uit welke route ik neem.. en een stalgenootje heeft het ook al eens geprobeerd maar zij kreeg hem niet eens het pad op dat van de manege weggaat.

**Geplaatst**: 16-10-16 17:23

Geplaatst: 16-10-16 17:23

Hij is onzeker (en ik vermoed dat het ook een koudbloeddingetje is zonder ze allemaal over een kam te willen scheren

). Probeer het buiten rijden weer op te bouwen met kleine stukjes. Elke keer na het rijden in de bak even uitstappen buiten, en steeds een stukje verder. Neem ook een beloning mee die hij krijgt zodra hij op het verste punt is (hij mag er niet om schooien) en maak het leuk door hem af en toe op het verste punt of op de terugweg even te laten grazen. Probeer zelf ook ontspannen te blijven. Zodra het een gewoonte is geworden en hij weet dat hij terugkeert naar stal, zal hij zich hopelijk minder verzetten. Je staat hier nog te kort denk ik, hij is bang z'n veilige stal achter te laten.
Probeer niet te denken: wanneer begint hij te stressen, maar praat met hem, doe ook dingetjes onderweg die hij kent van vrijheidsdressuur (ik doe wel eens 'voetje' onder het zadel en dan tilt hij keurig het been op wat ik aantik en krijgt hij wat lekkers) en probeer hem af te leiden.
Ga terug zolang het nog goed gaat.
En ook samen met anderen op pad blijven gaan. Soms is het een hele strijd, maar hij kan het wel, als je maar stevig in je laarzen blijft staan.

**Geplaatst**: 16-10-16 18:07

Re: Buiten wandelen is een drama

Geplaatst: 16-10-16 18:07

Idd wat Floor zegt, en nog een aanvulling, doe ook grondwerk tijdens het lopen. Stilstaan, achteruit, netjes meelopen etc. Verder voor de veiligheid, doe een longeersingel om, maak je longeertouw vast aan de zijkant van je longeersingel en haal je longeerlijn door het bit heen. Je kunt daarnaast nog wel een ander touw erbij doen, maar de longeerlijn is je veiligheidslijn zodat hij zich niet los kan trekken. Als hij namelijk gaat trekken, zet hij zichzelf klem. Wat je evt ook nog kan doen is een bijzetteugel/touwtjes(wat je hebt) gebruiken en hem de eerste paar keren even vast zetten, zodat hij niet die hals erop kan zetten en kan vertrekken.

**Geplaatst**: 16-10-16 18:10

Geplaatst: 16-10-16 18:10

Is je paard fysiek in orde?
Kan zijn als er innerlijk iets niet goed is het paard ook niet meer wil/kan werken. Inspanning is dan grote elende voor zo'n dier.
Is er bijv eens bloed getrokken? Bij tekorten of disbalans kan een paard ook zo reageren nml.

**Geplaatst**: 16-10-16 18:18

Geplaatst: 16-10-16 18:18

Hij is onzeker en heeft een heel zekere ruiter nodig. Als jij dat niet bent kun je om te beginnen eens doen alsof. Wees streng, geef niet toe ga er niet naast lopen. Dit is wat je wilt.... basta. Dat betekent nog niet dat je wandeling leuk is maar dat betekent wel dat hij binnenkort weer leuk wordt. Geef je beest grenzen aan, hij smeekt je er bijna om.
Het kan ook helemaal geen kwaad om eindeloos te wachten tot hij een stap in de goede richting zet en hem dan uitbundig te belonen. Dát is wat je al die tijd wilde, was dat nou zo moeilijk

**Geplaatst**: 16-10-16 18:29

Re: Buiten wandelen is een drama

Geplaatst: 16-10-16 18:29

Iedereen zal me nu wel een bruut vinden, maar doe een bit in. Niet om hem verrot te rukken, maar zodat je hem kan houden als hij weer terug wilt rennen. Hij is onzeker en bang, en dat is te begrijpen, maar zijn gedrag wordt beloond op het moment dat hij zich los kan rukken en terug kan rennen.

Ik ben er zelf jaren tegen geweest, maar mijn paard weet ook donders goed dat hij zich los kan rukken met longeren bijvoorbeeld. Ik kan hem echt onmogelijk op een halster of touwhalster houden, echt alles geprobeerd. Nu longeer ik met een bit in, hij probeerd het soms nog 1 keer maar dan houd hij ook op en is hij gewoon te longeren.

Al doe je maar een klein rondje, het is belangrijk dat hij niet zijn beloning, terug naar huis krijgt.

**Geplaatst**: 16-10-16 18:31

Geplaatst: 16-10-16 18:31

Millanka schreef:
Iedereen zal me nu wel een bruut vinden, maar doe een bit in. Niet om hem verrot te rukken, maar zodat je hem kan houden als hij weer terug wilt rennen. Hij is onzeker en bang, en dat is te begrijpen, maar zijn gedrag wordt beloond op het moment dat hij zich los kan rukken en terug kan rennen.

Ik ben er zelf jaren tegen geweest, maar mijn paard weet ook donders goed dat hij zich los kan rukken met longeren bijvoorbeeld. Ik kan hem echt onmogelijk op een halster of touwhalster houden, echt alles geprobeerd. Nu longeer ik met een bit in, hij probeerd het soms nog 1 keer maar dan houd hij ook op en is hij gewoon te longeren.

Al doe je maar een klein rondje, het is belangrijk dat hij niet zijn beloning, terug naar huis krijgt.

Alsof een bit in doen bruut is

Vind er niks mis mee hoor, is toch ook een stuk veiligheid.

**Geplaatst**: 16-10-16 18:33

Geplaatst: 16-10-16 18:33

Je hebt ze er altijd tussen zitten, dus ik zet het er voor de zekerheid bij.

**Geplaatst**: 16-10-16 18:41

Geplaatst: 16-10-16 18:41

Je moet de oorzaak aanpakken, heb je je al verdiept in wat de oorzaak is? Want een bit helpt dan ook niet.

**Geplaatst**: 16-10-16 19:01

Geplaatst: 16-10-16 19:01

mrie schreef:
Hij is onzeker en heeft een heel zekere ruiter nodig. Als jij dat niet bent kun je om te beginnen eens doen alsof. Wees streng, geef niet toe ga er niet naast lopen. Dit is wat je wilt.... basta. Dat betekent nog niet dat je wandeling leuk is maar dat betekent wel dat hij binnenkort weer leuk wordt. Geef je beest grenzen aan, hij smeekt je er bijna om.
Het kan ook helemaal geen kwaad om eindeloos te wachten tot hij een stap in de goede richting zet en hem dan uitbundig te belonen. Dát is wat je al die tijd wilde, was dat nou zo moeilijk

Ik ga hierin mee,na het rijden in de bak gewoon naar buiten of aan de hand stappen, of erop.
Jij bent de baas dus blijf wachten eens gaat hij wel vooruit want na een tijdje gaat het stilstaan echt vervelen. Als hij vooruit gaat goed belonen en steeds een stuk verder. Veel succes!

**Geplaatst**: 16-10-16 19:11

Geplaatst: 16-10-16 19:11

marleen_usar schreef:
Je moet de oorzaak aanpakken, heb je je al verdiept in wat de oorzaak is? Want een bit helpt dan ook niet.

Precies

**Geplaatst**: 16-10-16 21:24

Geplaatst: 16-10-16 21:24

Er zijn hier een aantal mensen die de oorzaak aangeven... Of telt dat niet

**Geplaatst**: 17-10-16 10:20

Geplaatst: 17-10-16 10:20

dit kan toch een stukje trauma gedrag zij, of een gewoonte geworden.
Vraag jezelf af wanneer precies is het begonnen? Stukje verlatings angst op gebouwd, niet van zijn maatje meer af willen?
Als dit niet het geval is dan kan dit aangeleerd gedrag zijn.
Dan toch terug naar basis, en tot het punt waar het goed gaat, nog paar meter doorlopen, daar houden en rust brengen en dan terug naar stal. Zo verder uitbouwen. Kost tijd en geduld maar als jezelf je rust kan bewaren dan gaat dit zeker lukken. In feite even de vinger op de wond leggen begin maar beetje , zodat hij hij net te houden is , dan kalmeren dan huis.

**Geplaatst**: 17-10-16 10:27

Re: Buiten wandelen is een drama

Geplaatst: 17-10-16 10:27

Jup, precies alsof je mijn merrie omschrijft. Ik heb haar bij een manege vandaan (+- 100 paarden) naar een boertje met 3 paarden. Beest werd helemaal gek en zo kende ik haar ook niet. Ze brak echt de stal af als ze in haar eentje stond en alleen lopen kon ook niet. misschien drie stappen voor ze omhoog kwam, draaien, bokken, stijgeren. Zijn we op een gegeven moment maar mee gestopt, want het werd echt gevaarlijk met auto's / fietsers / wandelaars. Weer van stal verhuisd, nu naar een stal met 10 paarden. Ging nog niet beter. Nu op mijn huidige stal (+- 100 paarden) gaat het echt weer een stuk beter. Ik kan alleen op pad met haar. Alleen binnen staan (als ze van het land naar binnen worden gehaald) is nog wel een ramp, maar ze is nog wel relatief rustig.

Ik kan je alleen maar aan raden om toch echt te gaan kijken naar een andere stal. Je paard geeft duidelijk aan het niet prettig te vinden waar hij nu staat en ik vind dat je daar wel naar moet luisteren. grondwerk kan misschien wel wat helpen, maar het zal echt niet opeens overgaan daardoor.

**Geplaatst**: 18-10-16 22:12

Geplaatst: 18-10-16 22:12

Wat herken ik mijn verzorg merrie in dit verhaal.
Ook gekocht van een manege en precies dit zelfde gedrag. 3 jaar lang ging normaal rustig wandelen niet. Toen op een stage geleerd te trainen met je eigen houding. Naar buiten gingen we niet meer. Onbewust toch een stuk opvoeding meegepakt en duidelijke grenzen. Nu gaat het super, wel beloon ik der als ze braaf is met snoepjes.
Vroeger konden we niet 200 meter van het erf af en nu wandelen we een half uur zonder problemen. Hoop dat je een oplossing vind!
Bij ons was het een gebrek aan duidelijkheid en vertrouwen.

**Geplaatst**: 20-10-16 11:52

Geplaatst: 20-10-16 11:52

Je omschrijft precies de ontzettend gevoelige merrie die ik een tijd heb gereden. Dat ging in de bak altijd goed, maar buiten was zij heel erg onzeker. Dat ging van kwaad tot erger en werd ook ronduit gevaarlijk. De merrie durfde vooral niet op eigen benen te lopen: ze had steun nodig van andere paarden of van mensen die ze vertrouwde. Achteraf gezien vertrouwde ze de eigenaar, de stalbaas en mij niet genoeg. We misten de juiste combinatie van zelfverzekerdheid (mede door haar gedrag: actie-reactie), leiderschap en toch de merrie de ruimte kunnen geven.

funnyhorses schreef:
marleen_usar schreef:
Je moet de oorzaak aanpakken, heb je je al verdiept in wat de oorzaak is? Want een bit helpt dan ook niet.
Precies

Maar het een sluit het ander toch niet uit? Aan de oorzaak werken is natuurlijk noodzakelijk. Maar als een bit de situatie ondertussen veiliger maakt, waarom niet?

**Geplaatst**: 27-11-16 19:53

Geplaatst: 27-11-16 19:53

Mijn pony heeft altijd hetzelfde gedaan en bij haar is het ook een gebrek aan (zelf)vertrouwen in combinatie met aangeleerd gedrag. Na heel veel grondwerk, les, oefenen enz. enz. heb ik nu iemand gevonden die haar zonder al teveel weerstand de weg op kreeg. Met haar tips ben ik nu verder aan het oefenen, dus misschien is het wel een idee om hulp te vragen en dat diegene jullie verder kan helpen.

Nomineer dit bericht ×