Geplaatst 
Nooit gedacht dat ik zo'n topic zou maken, maar het is er nu toch van gekomen.
Ik zal het verhaal even kort uitleggen.
In januari dit jaar heb ik een paard gekocht, 10-jarige ruin van 1m55 hoog. Ik zocht een paard om wandelingen te maken, want in pistewerk had ik even helemaal geen zin meer. Zijn hele leven bijna niks anders gedaan dan buitenritten, dus dat was een ideaal paard. Tractoren, vrachtwagens, auto's, motto's, etc., waren allemaal geen probleem voor hem. Ik ging zo langs de drukste wegen wandelen in het spitsuur, allemaal geen probleem. Verder is het wel eentje 'met bloed', er zit pit in. Ook nooit problemen mee gehad, vond dat wel leuk en uitdagend. Met bit rijden is nooit een succes geweest eigenlijk, had soms moeilijk om hem onder controle te houden. Wanneer hij echt heel heet werd had hij allerlei trucjes om de druk te ontwijken. Heb hem dan na een maandje bitloos beginnen rijden, met een sidepull, en alle problemen waren opgelost. Kon hem perfect rijden, sturen, stoppen,...
Dus alles ging goed, zou je denken.
Tot een paar weken geleden. Het werd herfst, en hij werd nog heter dan vorige winter (toen ik hem gekocht had). Hij werd schrikkerig, en met een schrikkerig paard langs een drukke weg is nou niet bepaald een succes. Dus ik begon het wandelen uit te stellen. Toen ik hem toch nog eens opzadelde om te wandelen, was hij erg frisjes, had eigenlijk al door van bij het opzadelen dat het anders voelde dan anders. Toch geprobeerd, maar helaas, hij begon plots te staken omdat hij niet weg wilde van z'n vriendje, en ik kreeg hem met geen mogelijkheid vooruit. Hoe meer ik aanmoedigde, hoe sneller hij achteruit liep, tot hij op een bepaald moment achterwaarts in de beek viel. Ik viel eraf, en hij ging in een rengalop naar huis toe.
Sindsdien heb ik een schrik opgedaan, en durf ik dus niet meer gaan wandelen. Ik ben steeds bang dat hij in de staak gaat, of dat hij gaat schrikken van iets waardoor hij voor een auto springt oid. Met mijn vriend erop gaat hij overigens overal door, al dan niet als een heethoofd die overal wel iets ziet.
Soms ga ik nog eens mee op wandeling met m'n vriend en zn paard, maar alleen durf ik echt niet meer, en ergens mis ik dat wel.
Ben ook zo 'jaloers' op het ene paard van m'n vriend. Hij heeft een 6-jarige tinker, en die gaat op z'n dooie gemak overal door, winter of niet, lang stilgestaan of niet. Er mag een bom ontploffen naast hem en hij doet niks. Ik wil dat ook, maar weet niet meer hoe ik eraan moet beginnen met mijn paard
Mensen die dit herkennen?
Zet je vriend op de fiets en laat hem (op ruime afstand zodat het paard het niet in de gaten heeft) achter je fietsen. Hij mag alleen ingrijpen als het echt nodig is. Waarschijnlijk voel jij je ter zijnde tijd vanzelf zeker der worden en zal het ook beter gaan. Net zolang tot je gewoon weer alleen durft. 
, zal het zeker onthouden voor als het toch weer mis gaat! 
. Zoals ik begrijp uit de tekst is het gewoon iets dat je bij de voeding doet waar ze iets kalmer van worden. Maar goed, ik heb het toch niet meer nodig. 
