Bokt.nl

**Geplaatst door de TopicStarter** : 06-12-14 13:56

Ik snap het niet meer.

Geplaatst door de TopicStarter : 06-12-14 13:56

Hoi Bokkers.

Ik moet echt even mijn ei kwijt. Ik ga nu ook alles vertellen.

Ik heb mijn 6 Jarige tinker merrie sinds 30 September. Daarvoor heeft ze 4 jaar dezelfde eigenaar gehad. Ik heb vroeger altijd wel gereden maar ben er 10 jaar uit geweest. Wegens problemen met zware depressies en de zin van het leven niet meer inzien, ben ik toch weer de paarden in gegaan. Mijn herinnering was ook altijd dat dat me erboven op gehouden heeft toen.

Ik heb dus 2 maanden geleden mijn eerste eigen paard aangeschaft. Ik werd verliefd op dr foto en voor mijn gevoel klopte het.

Nu beginnen de problemen, ik mag ze geen problemen noemen eigenlijk want het is een schat van een beest vergeleken met andere verhalen wat ik online lees. In het begin ging het eigenlijk prima. Alleen nu, jah ik weet het eigenlijk niet. Ik hou met mijn hele hart nu al van haar. Het zijn kleine dingen, oren in de nek leggen als ik dr op dr hals aai, bij me weglopen als ze los in de paddock staat en ik haar aan het kriebelen ben, me de komt toe keren, die ene keer dat ik ga rijden mij het
Opstappen zo moeilijk maken. Het zijn zulke kleine dingen, maar ik vat het zo persoonlijk op. Ik lig er wakker van, vraag me continue af wat ik verkeerd doe. Ze is altijd dressuur matig recreatief gereden. Ik ben helemaal gek op natural horsemanship. Wil ook super graag daarmee beginnen. Maar ik denk dat je eerst het moet snappen. Eerst moet je kwartje vallen voordat je het begrijpt. En mijn kwartje is nog niet gevallen.

Wat nou eigenlijk mijn vraag of probleem is... Wat kan ik doen... Zodat ze graag bij me wil zijn. Ik wil geen dwang, ik wil dat ze het doet omdat ze het leuk bij me vind. Ik wil graag steun, iemand die blij is me te zien. Wat ik zo erg mis. Ik rij amper, ben heel erg zwaar dus rij bijna nooit. Ga vaak samen met haar grazen, longeren, een poging doen tot vrijheidsdessuur, of Bij haar zijn los in de paddock.

Mijn gevoel zegt heel erg: Was er maar nooit aan begonnen, je hebt weer gefaald. Ik heb een boek van Parelli gelezen, wil niet zozeer daar aan beginnen maar meer mijn eigen weggetje trekken. Ik let juist extra veel op mijn benadering naar haar. Voor mijn gevoel doe ik zo mijn best.

Ik weet eigenlijk nieteens wat ik wil vragen. Maar zijn er mensen die ook zo'n gelijkmatige dingen hebben gehad hebben of begrijpen. Ik zou graag tips hebben of jou verhaal zodat ik kan leren. Ze is mijn nu al alles, en ik wil haar alles geven wat zij verdiend. En ik voel gewoon voor mijn gevoel, dat ik haar tekort doe.

Pff sorry hoor. Maar als ik dit aan mensen uit mijn omgeving voorleg, die snappen het niet. Hoop dat er iemand is die me begrijpt.

Laatst bijgewerkt door NataschaAFCA op 06-12-14 14:05, in het totaal 1 keer bewerkt

**Geplaatst**: 06-12-14 14:00

Re: Ik snap het niet meer. Ligt het aan mij?

Geplaatst: 06-12-14 14:00

Op houden met de verwachting dat je een schoothondje hebt gekocht en stoppen met haar te behandelen alsof ze van suiker is. Paarden voelen meteen aan dat jij te gedwongen en onzeker met haar omgaat. Denk eens terug aan tien jaar geleden, voer een no nonsens beleid in en behandel je paard als paard. Nu kan het nog, als ze je wel de baas word ben je nog veel verder van huis. Paard word er ongelukkig van en jij ook.

**Geplaatst**: 06-12-14 14:04

Geplaatst: 06-12-14 14:04

Jullie moeten elkaar ook nog leren kennen he

Niet alle paarden zijn tuttel of knuffelpaarden.

Mijn ene paard wordt in de winter ook soms chagrijnig (staat 24/7 buiten met vriendjes en een berg hooi

) want hij vindt dat hij honger heeft en hij verveelt zich een beetje. Het is een type paard dat zich graag nonstop volpropt met gras (en echt, hij krijgt genoeg!) en veel mentale uitdaging nodig heeft. Dat schiet er in de winter soms een beetje in. Tja, dat ga ik me dan echt niet persoonlijk aantrekken hoor als hij eens een chagrijnige kop trekt. Geef hem gewoon een aai en een "dag zonneschijntje"

Hij mag ook gerust eens een baaldag hebben.

**Geplaatst**: 06-12-14 14:16

Re: Ik snap het niet meer.

Geplaatst: 06-12-14 14:16

Tja een paard niet je nieuwe beste vriendin. Het is een dier dat leiding en duidelijkheid nodig heeft omdat het zo gemaakt is door moeder natuur en als jij dat jij dat niet geeft zal het dat op zich nemen. Niet om jou te pesten maar omdat dat zijn/haar natuur is. Eerste duidelijkheid en leiderschap, dan pas binnen die veiligheid kan er een band en een speciale vorm van vriendschap ontstaan.
Parelli kan daar erg goed in helpen maar keren uit een boek is niet zo makkelijk, zoek een juf en ga lekker aan de slag!

**Geplaatst**: 06-12-14 14:16

Geplaatst: 06-12-14 14:16

Als ik er aan toe kom stuur ik je later vandaag nog een pb met mijn verhaal, maar wil nu alleen even hier reageren (geen tijd meer voor uitgebreid verhaal).

Als eerste: twee maand is nog heeeeeeel kort. Mijn paard heeft al meer tijd dan dat nodig om te wennen aan een nieuwe lokatie, laat staan een nieuwe eigenaar.

Ik denk dat je al een enorme omslag kan maken door anders naar je paard te gaan kijken. Nu klinkt het heel erg alsof jouw paard er is met 1 doel: jou gelukkig maken en van jou houden. Dan is het niet zo gek dat een nukkige reactie van haar jou zo persoonlijk raakt. Probeer dat te veranderen. Jij moet er zijn voor het paard, niet andersom! Als jij voor haar de leider/maatje bent die ze nodig heeft, dan pas kan ze jou geven waar je zo naar verlangt.

Daarbij spiegelt een paard. Ik heb zelf in een iets andere situatie gezeten, maar herken zeker wel wat van je verhaal. Vooral het stukje jezelf gek maken. Bij mij is het roer omgegaan omdat ik de reacties van mn paard ben gaan bekijken als spiegeling, als reactie op mijn houding en emoties, ipv het te zien als een reactie dat hij mij niet leuk vond. Hij vond mijn houding niet leuk, maar dat zegt niks over mij als persoon. Zodra ik dat goed besefte en dat elke keer tegen mezelf zei, en juist ging leren van zijn acties, ging het meteen veel beter. Dan verdwijnt die wanhopige onzekere houding en reageert je paard ineens heel anders op je. Inmiddels kan hij mij zo mooi duidelijk maken hoe ik erbij sta. De ene keer komt hij vrolijk op me af, de andere keer loopt hij boos voor me weg. In dat laatste geval raak ik nu niet meer gekwetst, maar sta even stil bij mezelf, voel wat ik voel en zorg ervoor dat mn schouders weer recht gaan staan en ik mn stemming en houding aanpas. En mijn beloning is dat mn paard daar positief op reageert en juist weer naar me toe komt!
Korte kern van dit verhaal: ga kijken naar wat je paard nodig heeft ipv wat jij graag wil. Want dat laatste volgt vanzelf als je het eerste goed uitvoert!

**Geplaatst**: 06-12-14 14:18

Geplaatst: 06-12-14 14:18

Punt is Natascha, dat jouw paard jou net zo hard nodig heeft, of zelfs harder... dan jij jouw paard. Alleen dan exact op een andere manier dan dat jouw natuurlijke manier is.
Jouw paard voelt zich niet gesteund door jou als jij lief bent, aait, en knuffelt. Jou paard voelt zich gesteund en goed als je duidelijk bent: dit mag wél, en dat mag niet..

En dat kan betekenen dat je bv eens boos moet worden... ( als ik een achterhoef uitkrab, en paard haalt vervelend uit... dan krijgen ze direct een schop(je) onder de kont. Dat is niet gemeen, dat is heldere communicatie. Jij trapt.... en dat wil ik niet.. Gewoon helder).

Verder kunnen paarden verschrikkelijk veel geven, maar eigenlijk pas nadat je ze zelf de voorwaarden hebt gegeven waarop ze kunnen gaan geven. En die voorwaarden zijn toch duidelijkheid, 'leiderschap', respect voor jou...

Is het mogelijk dat je les krijgt van iemand die je kan helpen? Dat kan via NH zijn, maar "gewoon" iemand met heel veel ervaring met paarden, en een no nonsens houding zou jullie al heel veel kunnen helpen!!

**Geplaatst**: 06-12-14 14:23

Geplaatst: 06-12-14 14:23

Zoals ik je verhaal lees, wil jij heel graag dat het paard je aardig vind. Dat het paard bij jou wilt zijn. Eigenlijk heb jij het paard nodig om je gewaardeerd te voelen. Klopt dat? Verbeter me gerust als het anders is

Nu komt het: een paard kan verdomd goed spiegelen. Hoe harder jij roept 'vind me aardig', hoe harder het paard roept 'ik kan zonder jou'
En het paard kán zonder de mens. Wat Bigone zegt: behandel haar als paard. Stel geen eisen aan het paard om jou aardig te vinden, je geeft zelf aan dat je dit zonder dwang wilt laten ontstaan. Ga met haar aan het werk (poetsen, longeren) en houd jouw gevoel bij jou, je paard kan er niks mee.
Wat betreft kont toekeren bij rijden: is ze gekeurd bij aanschaf? Weet je zeker dat er geen lichamelijke ongemakken zijn? Het zadel goed ligt? Je geeft aan weinig te rijden omdat je heel erg zwaar bent, maar ook het weinige opstappen kan teveel zijn voor je paard.
Er kan ook andere dingen spelen zoals leefomgeving, maar ik ga nu van jouw post uit.

**Geplaatst door de TopicStarter** : 06-12-14 14:25

Geplaatst door de TopicStarter : 06-12-14 14:25

Dankjulliewel voor de reacties. Ik ga mijn best doen. Wil ook een goede leider zijn voor haar, tuurlijk wil ik dat. Ik snap ook dat ze pas 2 maanden bij mij is en nog aan mij moet wennen. Ben daar elke dag om te kijken hoe het met dr is wat Ze aan het doen is met de rest van de kudde. Wil gewoon dat zij happy is. Dat is meer belangrijk voor mij als mijn eige happiness. Heb me sinds haar komst al jaren niet meer zo goed gevoelt, alleen soms dan heb ik zo'n terugval en dan is dit dus wat er gebeurt. Daarom vraag ik hier om tips, zodat ik an mezelf kan werken. En andere hun verhaal, misschien dat ik daaruit kan leren.

Dankjulliewel voor jullie reacties.

**Geplaatst**: 06-12-14 14:31

Geplaatst: 06-12-14 14:31

Een paard is geen schoothondje maar een paard. Daarmee bedoel ik dat paardlief niet direct gek op je is na een half jaartje of minder zoals de gemiddelde hond. Voor een paard moet je nou eenmaal veel meer moeite doen. Het is pas twee maanden, geef paardlief alsjeblieft de tijd en eis niet teveel van haar. Je moet niet direct verwachten dat je een band hebt (dat is net het leuke, het gebeurt niet direct het kost veel moeite en inzet)

Geniet gewoon van haar en wees tevrede met de kleine dingen die ze je gunt.

Daarbij ga eens wat googelen naar informatie over een band op bouwen en neem natural horsemanship les als je dat heel graag doet. Neem de tijd een band is niet een twee drie gemaakt.

Daarbij laat haar ook even wennen aan de nieuwe omgeving zorg ervoor dat ze op je kan vertrouwen in die omgeving. Dat jij degene bent die haar aan haar omgeving laat wennen en altijd rustig blijft. Een paard zoekt een leider, iemand waarbij paardlief zich veilig voelt en op kan vertrouwen in de breedste zin van het woord.

Neem de tijd en doe ook eens een dagje niks. Laat zien aan haar zien dat ze het waard is om ook gewoon eens een dagje van te haar te kunnen genieten. Het zogenaamde hangjongeren effect onder paarden

**Geplaatst**: 06-12-14 14:32

Geplaatst: 06-12-14 14:32

Draai het dan eens om: zie haar gedrag niet als een afwijzing, maar als een spiegel hoe jij dat moment in je vel zit. En pas daar dan vervolgens je werk met haar op aan.

Als ik een rotdag heb, hoef ik ook niet de illusie te hebben serieus aan het werk te kunnen gaan met mijn paard. Hij veranderd op slag in een draak. Eerst had ik zijn signalen nodig om het te herkennen, tegenwoordig voel ik zelf goed genoeg aan hoe ik in mn vel zit. Ik ga dan met hem wandelen, of aan lange teugel het bos in. Dat gaat dan prima, en juist daardoor voel ik me vervolgens beter.

Maar nogmaals: zorg dat je lichamelijke klachten kunt uitsluiten.

**Geplaatst door de TopicStarter** : 06-12-14 14:33

Geplaatst door de TopicStarter : 06-12-14 14:33

Ik doe vanalles, van poetsen tot gewoon bij haar staan en "niks" doen tot longeren en buiten wandelen. Ik heb laatst met haar in de paddock, en een grote ball. Naar de bal keek ze niet om. Soms doen we een "spelletje" en volgt ze me door de hele paddock heen. Dan ben ik al tevreden. Alleen soms heeft ze een mindere dag, en dat snap ik. Dat heb ik ook zoals vandaag. En dan ga ik me alles aantrekken ookal is et misschien niet zo.

Zij is er gekomen, omdat ik paarden misde in mijn leven. En aangezien ik geen fan ben van maneges met sporen en zwepen op paarden die het niet nodig hebben heb ik voor een eigen paard gekozen.

Moet ik consequent zijn, ja tuurlijk. Een goede leider, ja tuurlijk. Maar soms weet ik gewoon even niet meer hoe en wat te doen.

**Geplaatst door de TopicStarter** : 06-12-14 14:33

Re: Ik snap het niet meer.

Geplaatst door de TopicStarter : 06-12-14 14:33

Ook is ze inderdaad gekeurd. En op geen conditie na was ze geschikt als recreatie paard.

**Geplaatst**: 06-12-14 14:33

Geplaatst: 06-12-14 14:33

Ze gebruiken paarden niet voor niks als spiegel, ze weerspiegelen hoe je bent en hoe je je voelt......
Ik zou denk ik daar eerst eens les in nemen, en jezelf onder de loupe nemen (wat je waarschijnlijk al wel gedaan hebt). Misschien is het ook iets om een ervaren bijrijder erbij te nemen? Zodat ze ook met regelmaat gereden wordt, en ook daar kun je misschien veel plezier aan gaan beleven!

**Geplaatst**: 06-12-14 14:37

Geplaatst: 06-12-14 14:37

Paarden spiegelen je continu, dus hoe goed je ook probeert om je negatieve gevoelens en gedachten te verstoppen, een paard voelt echt wel aan dat je onzeker bent. Probeer met een positief gevoel aan de slag te gaan met je paard. Concentreer je op de goede dingen die wel lukken en staar je niet blind op de dingen waaraan nog moet gewerkt worden zoals niet stil staan bij het opstappen. Ik denk dat je dit mss bij andere paarden ook kan voorhebben, omdat ze op jouw gevoel en uitstraling reageren. Probeer een positief gevoel uit te stralen en een zelfzekere houding aan te nemen. Als je goed in je vel zit spiegelt een paard dat ook! Maar dat is makkelijker gezegd dan gedaan natuurlijk... Heb je ook hulp gekregen om over je depressies te geraken?

En PS: vaak draaien merries tijdens het knuffelen hun kont zodat je ze aan hun uier zou krabben :-)

**Geplaatst**: 06-12-14 14:43

Geplaatst: 06-12-14 14:43

ik denk dat er weinig toe te voegen is aan bovenstaande en kan me daar alleen (eigenlijk bij alle reacties) bij aansluiten.

als ik jou verhaal lees denk ik: goh wat een onzekere vrouw die zit duidelijk nog niet lekker in haar vel en heeft een paard gekocht om het laatste zetje te krijgen om er boven op te komen.

jou paard krijgt een nieuwe eigenaar en moet daar aan wennen. hoe langer hij bij je is hoe meer hij jou gevoel oppakt en de onzekerheid voelt. daar loopt hij voor weg want hij wil leiderschap. hij wil duidelijkheid en weten waar hij aan toe is. zolang jij je zo kwetsbaar op blijft stellen en je zo voelt, zo lang zal het paard bij je weg blijven lopen. liefde kan je niet afdwingen en liefde krijg je bij een paard door duidelijk te zijn en hem te leiden, niet door hem te knuffelen en uren in zen wei te gaan zitten. vaak scheppen dat soort dingen wel een band hoor, voor de mens dan. door in zijn wei te zitten of hem te kriebelen ga jij meer van hem houden. een paard daar in tegen interesseert het niet zo, sommige vinden het wel "even gezellig" maar zo in het algemeen heeft het voor een paard geen toevoegende waarde. je hebt dan ook een paard gekocht en geen hond.

persoonlijk denk ik alleen maar dat je dit "probleem" alleen maar op kan lossen door aan jezelf te werken. het spelletje "doen alsof ik me fanatisch voel" gaat in deze niet op. je moet zorgen dat jij je ook werkelijk fantastisch en sterk gaat voelen en hoe je dat gaat doen zal je alleen zelf kunnen bepalen maar je paard kan je daar niet bij helpen. jou gevoel is hij aan het lezen en zoals gezegd hij spiegelt het. nu is het probleem klein maar het kan best zo danig worden dat hij straks niet meer bij trekt.

zoek ook hulp wat betreft alles wat je wil doen. alleen boeken lezen kom je er niet mee. de praktijk is immers waar het om draait. de uitvoering is bepalend voor alles en dan kan je maar beter een paar lesjes nemen dan zelf aan te gaan prutsen met een boek.

misschien ook een idee om tot de tijd dat jij aan jezelf werkt een ruiter te zoeken die je paard wil rijden een paar keer per week. zo word het paard gelijk manieren bij gebracht en krijgt hij zijn beweging en heb jij tijd voor andere dingen die belangrijk zijn om uiteindelijk opnieuw te kunnen beginnen met je paard. en misschien is het ook wel zoals je zelf omschrijft..... had je dit nog maar niet gedaan. als ik je verhaal zo lees ben je er gewoon nog niet aan toe. het is niet erg. neem de tijd die je nodig hebt maar los het wel op met jezelf, voor jezelf, voor je paard.

**Geplaatst**: 06-12-14 14:44

Geplaatst: 06-12-14 14:44

Zoals sky_as al zegt, ga lekker les nemen!
Je zegt dat je niet aan NH wil beginnen, omdat het kwartje nog niet gevallen is, als jij met een instructeur dat oefent valt dat kwartje vanzelf wel, zolang het maar onder goede begeleiding gebeurd.
Hetzelfde geldt voor VD, neem een keer les. Zelf vind ik de manier hoe nikki (http://www.visibreteam.nl) omgaat met de paarden heel mooi, of eva en jesse.(http://www.nalanta.nl/)

Het belangrijkste is denk ik dat je gaat genieten en niet aan jezelf gaat twijfelen, ga je dat wel doen, zoek bij iemand hulp waar jij je prettig bij voelt zodat jullie samen als team zullen groeien

**Geplaatst**: 06-12-14 14:46

Geplaatst: 06-12-14 14:46

Je schrijft ergens dat haar geluk belangrijker is dan jouw geluk. Realiseer je ook dat jouw paard nooit echt gelukkig kan zijn als jij dat ook niet bent. Door aan jezelf te werken, werk je eigenlijk ook aan haar.

Een paard lift op jou(w geluk) mee, niet andersom :-)

**Geplaatst door de TopicStarter** : 06-12-14 14:49

Re: Ik snap het niet meer.

Geplaatst door de TopicStarter : 06-12-14 14:49

Qua mijn depressie: ik loop nu sinds Februari bij een psygoloog psygiator. En sinds de laatste 2 maanden merk ik dat het beter word. Dus dat associeer ik met het paard ipv de psygiator haha.

Verder ben ik 20 en kom ik net kijken hoor, wil niet het idee scheppen van een 50 jarige vrouw zonder man of kinderen die dan maar een paard gekocht heeft.

Gewoon een 20 jarige paardegek die nieuw is in het vak eigen paard. Die soms een beetje de weg kwijt is met hoe ze het allemaal aan moet pakken.

**Geplaatst door de TopicStarter** : 06-12-14 14:51

Re: Ik snap het niet meer.

Geplaatst door de TopicStarter : 06-12-14 14:51

Qua NH: ik zou er zo super graag mee starten! Hoop echter dat het kwartje snel gaat vallen zodat ik het nog beter snap. Ben begonnen met de 7 games van Parelli, en behalve het stil blijven staan als ik wegloop gaat het prima.

**Geplaatst door de TopicStarter** : 06-12-14 14:59

Re: Ik snap het niet meer.

Geplaatst door de TopicStarter : 06-12-14 14:59

Qua weglopen bij opstijgen.

Vorige eigenaar die heeft daar nooit aan gewerkt (gemerkt bij het kijken). Ze mocht van de mevrouw zo weglopen toen ze nog half zat.

Zelfde geld voor halt houden aan het halster touw, sleurde me in het begin hele terrein over maar nu stopt ze netjes als ik stop.

**Geplaatst**: 06-12-14 15:00

Geplaatst: 06-12-14 15:00

Ik denk dat je minder bezig moet zijn met háár gelukkig maken. Behandel haar als een paard, met wederzijds respect en consequent en besef dat zij jouw houding en humeur spiegelt.
Hier heb ik ook zo'n paard, en ik werd er eerst ook onzeker van en ook depri omdat het voelde als afwijzing.
Maar het is geen afwijzing, je paard laat je zien hoe jij je gedraagt. Werk aan jezelf, ga ook zeker iets met grondwerk doen, maar neem een paar lesjes van een ervaren iemand!

Welke regio woon je?

**Geplaatst**: 06-12-14 15:00

Geplaatst: 06-12-14 15:00

Ik heb hier 4 paarden staan, en ze zijn uiteraard alle 4 verschillend.
De ene vind het mooi geweest als ik ff over z'n hals aai en een klopje geef, de ander kruipt het liefst op schoot en knuffelt de hele dag door.

De ene komt naar me toe gelopen en de andere weer niet, de ene vind poetsen fijn, de ander weer niet etc etc.

Elk paard is verschillend en reageerd anders. Misschien houd ze niet zo erg van aandacht, zit ze zelf ook niet lekker in d'r vel, misschien is ze hengstig..

Het kan aan zo veel dingen liggen, dat is lastig.

Maar twijfel niet zo erg aan jezelf

**Geplaatst door de TopicStarter** : 06-12-14 15:01

Re: Ik snap het niet meer.

Geplaatst door de TopicStarter : 06-12-14 15:01

Regio is Gelderland

**Geplaatst**: 06-12-14 15:03

Geplaatst: 06-12-14 15:03

Van mij ook de tip les te nemen. Vaak ga je NH en het gedrag van je paard pas echt begrijpen als een ander uitlegt wat de bedoeling van een oefening is. En hoe je het gedrag moet interpreteren en er het beste op kan reageren.
Twee maanden samen is nog niks voor een paard, zeker als je misschien een introvert paard hebt gekocht.
Daarbij idd, elk paard heeft leiderschap nodig. Pas als je een duidelijke leider bent, kan een paard je gaan volgen.
Dit alles leer je op les, als je een goede instructeur hebt.

Edit: ik zie regio gelderland. Mijn tip: http://www.poca.nl of http://www.dealindreams.nl

Laatst bijgewerkt door marionblo op 06-12-14 15:05, in het totaal 1 keer bewerkt

**Geplaatst**: 06-12-14 15:04

Geplaatst: 06-12-14 15:04

Dan heb je dus eigenlijk nul komma nul ervaring met paarden aangezien je tien was toen je voor het laatst hebt gereden. Des te meer redenen om je als baas ipv vriendje op te stellen. En dat hoeft echt niet met geweld, gewoon heel duidelijk zijn en daar nooit van afwijken, paard voelt zich pas prettig als het een leider heeft waardoor hij zelf kan ontspannen.

Nomineer dit bericht ×