Jij ben de leider, met dat in je gedachten kom je volgens mij al een eind.
Die shet ziet jou niet als leider, dat is ook waarom hij de benen neemt. Straal rust uit maar wees ook consequent. Zorg dat je paard met zijn hoofd naast jou schouder loopt en dat jij voorop de stal, weide etc betreedt. Dan is het voor je paard meteen al een stuk duidelijker dat hij wordt geacht jou te volgen. Leer je pony basiscommando's. Stop als jij duidelijk "stop" zegt en jij duidelijk stil gaat staan. Hij mag pas weer weg stappen als jij gaat lopen en/of "stap" zegt. Wees consequent en beloon je shetje vooral als het goed gaat. Loop ontspannen met het halstertouw. Houd het touw niet de hele tijd strak vast, maar gewoon in een klein boogje/met een recht lijntje. Dan kom jij meer ontspannen over, en daar kan je shet ook rustiger van worden. shetjes zijn meestal heel slim, en hebben dit soort dingen al snel door. Maar het nadeel van hun intelligentie is dat ze ook gaatjes kunnen vinden of zwakke plekken in jouw leiderschap en daar kunnen ze ook heel goed op inspelen.
Mijn fjord had (en soms heeft) dit probleem ook. We zijn gaan oefenen op de grond. Stilstaan, wachten en weer wegstappen. Nou is Sandor (de fjord dus) ontzettend ongeduldig dus we zijn rustig bezig met het uitbouwen van het stilstaan. Hij snapt het wel, maar wil soms langs mij heen schieten. Ook was hij een ontzettende bijter, maar door gewoon consequent af straffen en belonen als het goed gaat is hij dit nagenoeg afgeleerd. Hij bereikt er niks meer mee.
Met Sandor ben ik een hengstenketting gaan gebruiken. Als hij toch een bokkenpruik op zet en er vandoor wil gaan loopt hij regelrecht die ketting in. Dat geeft hem het gevoel dat hij dat zelf doet. Daar leren ze het ook snel van af. Als hij niet gaat rennen loopt hij zichzelf ook niet in die ketting. Probeer overigens niet te zeggen dat dit de oplossing is, maar bij Sandor merkte ik dat het een positieve invloed had.