Bokt.nl

**Geplaatst door de TopicStarter** : 22-08-14 18:44

Ik? Paard? of Dierenarts?

Geplaatst door de TopicStarter : 22-08-14 18:44

Misschien een beetje een gekke titel maar..

Elk jaar komt de vee arts langs voor een check en de inentingen.
Nu kan een van mijn paardjes dit dus echt niet hebben dat hij wordt ingeënt.
Hij stijgert, trekt, enz. kortom hij vind dit dus absoluut niks!!

Nadat hij is ingeënt kan je helemaal niks meer met hem, zelf ik niet.
Normaal kan ik echt werkelijk alles met hem

De veearts mag niet meer in de buurt komen en ook is hij schrikkerig naar mij als ik langs loop.

Nadat de veearts weg is probeer is weer rustig bij hem te zijn.
Ik mocht niet meer aan zn hoofd zitten zeker zijn oren niet was echt heel schuw.
Het leek alsof ik weer helemaal zijn vertrouwen opnieuw moest winnen.

Maar omdat ik normaal alles met hem kan en nadat de veearts weer kwam ineens niet meer vraag ik mij af..
Ligt dit aan de veearts? Ligt dit aan mij dat hij me toch niet vertrouwd....
of stelt hij zich gewoon aan..

**Geplaatst**: 22-08-14 18:46

Re: Ik? Paard? of Dierenarts?

Geplaatst: 22-08-14 18:46

misschien een nare ervaring in het verleden met de dierenarts

**Geplaatst**: 22-08-14 18:48

Re: Ik? Paard? of Dierenarts?

Geplaatst: 22-08-14 18:48

Kan goed door een nare ervaring komen. Mijn paard loopt de trailer niet meer op sins hij er met pijn op heeft gestaan.

**Geplaatst**: 22-08-14 18:51

Geplaatst: 22-08-14 18:51

Paarden stellen zich niet aan. Dus waarschijnlijk idd een nare ervaring in het verleden. Al hebben sommige paarden ook zonder een nare ervaring een afkeer van artsen..
Hoe gaat je huidige veearts ermee om?

**Geplaatst**: 22-08-14 18:53

Geplaatst: 22-08-14 18:53

LoveChamp schreef:
Kan goed door een nare ervaring komen. Mijn paard loopt de trailer niet meer op sins hij er met pijn op heeft gestaan.

Zo iets hoor je inderdaad wel vaker. Kun je niet aan de DA vragen of die weet hoe het komt.
Ik heb weleens gelezen dat de join-up een band op bouwt met de baas en het paard. Moet je maar eens op internet zoeken. Komen uit het boek Heartland.

**Geplaatst**: 22-08-14 18:54

Re: Ik? Paard? of Dierenarts?

Geplaatst: 22-08-14 18:54

Misschien is er iets gebeurd toen jij er niet bij was. Staat je paard dicht bij huis?

**Geplaatst**: 22-08-14 18:58

Geplaatst: 22-08-14 18:58

romy_paard schreef:
LoveChamp schreef:
Kan goed door een nare ervaring komen. Mijn paard loopt de trailer niet meer op sins hij er met pijn op heeft gestaan.

Zo iets hoor je inderdaad wel vaker. Kun je niet aan de DA vragen of die weet hoe het komt.
Ik heb weleens gelezen dat de join-up een band op bouwt met de baas en het paard. Moet je maar eens op internet zoeken. Komen uit het boek Heartland.

Ik wist dat hij toen pijn had maar hij moest naar de kliniek voor een foto dus had geen andere keuze. We konden het niet verdoven want het zit in zijn been helaas

Hij hoeft nu eigenlijk de trailer nooit meer op want hij is toen afgekeurd voor de sport en staat dus lekker 24/7 in de wei.

Laatst bijgewerkt door LoveChamp op 22-08-14 19:02, in het totaal 1 keer bewerkt

**Geplaatst**: 22-08-14 18:58

Geplaatst: 22-08-14 18:58

romy_paard schreef:
LoveChamp schreef:
Kan goed door een nare ervaring komen. Mijn paard loopt de trailer niet meer op sins hij er met pijn op heeft gestaan.

Zo iets hoor je inderdaad wel vaker. Kun je niet aan de DA vragen of die weet hoe het komt.
Ik heb weleens gelezen dat de join-up een band op bouwt met de baas en het paard. Moet je maar eens op internet zoeken. Komen uit het boek Heartland.

**Geplaatst**: 22-08-14 19:06

Re: Ik? Paard? of Dierenarts?

Geplaatst: 22-08-14 19:06

Je titel klopt mooi hoor, want het kan aan alledrie liggen. Het kan een onzekerheid zijn waar jij en/of de dierenarts niet goed mee omgaan, het kan aan vertrouwen ontbreken....maar er kan ook een traumatische ervaring aan ten grondslag liggen. Allemaal mogelijk en wij kunnen niet via internet zien wat er speelt.

De mijne is een vreselijke angsthaas en altijd dus al niet zo dol op de veearts, maar een goede arts kan hem zonder problemen wel enten enzo. Voor meer onderzoek moet er altijd verdoving in. Met een beetje geduld nooit een probleem geweest. Sinds vorig jaar is het echter volledig mis. Veel gedoe gehad met zijn gezondheid dus vaak DA gehad en ook naar kliniek geweest en daar is het mis gegaan. Een dierenarts zien is voor hem nu genoeg om totaal te flippen. Zoals mn DA zelf zegt staat hij te 'spacen', zelfs als hij niks hoeft en alleen zn maatje iets krijgt.

**Geplaatst**: 22-08-14 19:09

Re: Ik? Paard? of Dierenarts?

Geplaatst: 22-08-14 19:09

http://www.mijnpaardisbang.nl/

Ik heb even op internet gekeken en heb dit gevonden.
Ik heb het nog niet gelezen, maar misschien is het wel wat. Hoop voor je dat het snel ophoud

**Geplaatst**: 22-08-14 19:15

Geplaatst: 22-08-14 19:15

En hoe reageert het paard als jij er níet bij bent tijdens het inenten? Ik denk namelijk dat het best kan dat jij die uitbarstingen al verwacht, onbewust zenuwachtig werkt en je paard hier maar al te graag gebruik van maakt. Heb je het al eens geprobeerd een ander persoon, dus gewoon hop uit de box, no nonsens die spuit erin ipv een circus bouwen? Dit soort overrompelen kan goed werken bij bepaalde paarden en is het proberen waard, zeker omdat jij er ook niks mee aan kan als hij geënt moet worden.

**Geplaatst door de TopicStarter** : 22-08-14 19:17

Geplaatst door de TopicStarter : 22-08-14 19:17

Bedankt voor al jullie snelle reacties!

Ikzelf doe vaak grondwerk met hem en is in de hand echt super! Rijden gaat ook prima.
Ik heb zelf wel echt het gevoel dat we elkaar vertrouwen.

Hij was vroeger altijd wel een beetje schichtig naar grote mannen en geaaid worden over zijn hoofd.
Hier is hij al heel erg in verbeterd en ik mag hem overal aaien/aanraken en heel zijn hoofd vastpakken om te knuffelen.

Mijn dierenarts benaderd hem wel gewoon, even hallo zeggen en aaien, maar dan die prik dan ontploft de boel..
Heeft in het verleden al eens halster/touwen kapot getrokken en palen uit de grond gejast...

En zodra hij geeent is kan ik dus hem ook niet meer goed aaien en al helemaal zijn hoofd niet..

Wel was mn paardje van de winter een aantal keer ziek --> koliek.
Toen kwam ook de d.a, was niet onze eigen dierenarts maar een andere wegens ziekte.
Toen gaf hij helemaal geen kik..
Slang door zijn neus, arm in zijn kont, mega grote spuit in zijn nek..
Misschien was hij wel te zien om fel te reageren kan ook..

**Geplaatst**: 22-08-14 19:21

Geplaatst: 22-08-14 19:21

Ikzelf doe vaak grondwerk met hem en is in de hand echt super! Rijden gaat ook prima.
Ik heb zelf wel echt het gevoel dat we elkaar vertrouwen.

Hij was vroeger altijd wel een beetje schichtig naar grote mannen en geaaid worden over zijn hoofd.
Hier is hij al heel erg in verbeterd en ik mag hem overal aaien/aanraken en heel zijn hoofd vastpakken om te knuffelen.
Dat laatste doet eerder vermoeden dat niet teveel poespas juist kan helpen bij dit paard. De mijne was ook echt beroerd maar ondanks verdoving was het nog steeds een gevecht.
Probeer anders eens die dierenarts ook voor de enting, misschien gaat hij er gewoon beter mee om. En vooral niet teveel gedoe, waarschijnlijk was jij in de winter ook minder onzeker omdat hij gewoon onderzocht moest worden en dat je daardoor veel sterker over kwam.

Laatst bijgewerkt door C_arola op 04-08-20 11:06, in het totaal 1 keer bewerkt
Reden: quote uit bericht verwijderd

**Geplaatst**: 22-08-14 19:22

Geplaatst: 22-08-14 19:22

Wij hebben ook een quarter die zo doet en die is al sinds jaarling bij ons en nooit iets meegemaakt buiten dat hij wel al vaker bij de DA geweest is vanwege het een of het ander. Onze DA spuit hem nu met baby naaldjes en dan is het zo snel gebeurd dat hij het nog niet voelt. Is er geen optie andere naaldjes te gebruiken? Die dikke naalden vond onze ook eng en nu gaat het al jaren super goed.

**Geplaatst**: 23-08-14 20:57

Geplaatst: 23-08-14 20:57

Ik heb een shethengstje, super braaf zelf nooit problemen mee normaal gesproken altijd te pakken enz.
Ook oergezond dus al 14 jaar nooit een dierenarts bij (afkloppen) behalve tjidens het enten (1x per 9 maanden)
Als hij de dierenarts zag kon ik hem niet pakken, drama tijdens het enten. Op een gegeven moment maar in de stal gedaan omdat ik hem op de poetsplaats niet kon houden. Hij kwam omhoog, racete weg, compleet onhanteerbaar. Ook mijn vriend had moeite hem vast te houden.
Van de dierenarts (vrouw) moest ik hem castreren maar dat vond ik geen optie omdat ie verder nooit problemen gaf, ook niet bij de hoefsmid en tandarts.
Als de dierenarts weer weg was was hij wel weer meteen "hanteerbaar"

Lang verhaal maar ...
Na 9 jaar geswitched naar een andere dierenkliniek. Bij de nieuwe dierenarts eerlijk aangegeven dat enten nogal lastig was en of hij uit wilde kijken voor zichzelf

Maar .... geen enkel probleem met enten. Bij deze kliniek heb ik in principe geen vaste dierenarts dus altijd een verrassing wie er komt enten. Ze zijn nu al 4x geweest dus 4 verschillende dierenartsen gehad die hem hebben geënt en nooit meer problemen gehad. Hij staat gewoon superbraaf stil.

Moraal van dit verhaal. Het kan aan de dierenarts liggen. Natuurlijk is iedere situatie uniek.
Maar zeker omdat je verteld dat je bij de koliek niet je eigen dierenarts had er toen geen problemen waren zou ik toch eens een andere dierenarts proberen tijdens het enten.

**Geplaatst**: 23-08-14 21:06

Re: Ik? Paard? of Dierenarts?

Geplaatst: 23-08-14 21:06

Is het altijd dezelfde DA geweest of heb je ook wel al eens een andere gehad?
Ik heb mijn paarden eens door een nieuwe DA laten enten (stalverhuizing) en toen die het jaar daarna weer kwam kon ik met beide paarden niks aanvangen. Ik stond daar echt letterlijk "dat doen ze anders nooit" ... kon het echt niet plaatsen. Uiteindelijk bleek dit gewoon aan de DA te liggen, want toen ik later er eens een andere bij moest omdat die DA niet kon kon die nieuwe er gewoon een spuit inzetten. Ook dit jaar met enten (weer andere stal) helemaal geen probleem geweest, bij beide pony's niet ...

Verder heb ik ook de ervaring van "niet meer in de buurt kunnen komen" maar ik weet niet of die ervaring jou gaat helpen. In mijn geval gaat het namelijk om een blind (geworden) paard die uiteindelijk al zijn vertrouwen in mij heeft gelegd. Doe ik dan iets wat dat vertrouwen beschaamd (zoals toen hem meenemen in de hoefstal - heeft hoefsmidtrauma) dan heeft dat ook meteen de weerwerking en afhankelijk van hoe erg hetgeen het is dat ik hem "aandoe" kan dit varieren van een paar minuten wantrouwig tot dagen of zelfs weken en echt helemaal opnieuw kunnen beginnen (maar dat laatste gelukkig maar 1x meegemaakt).

Ik weet dus niet of je er wat aan hebt, zijn gewoon toevallig eigen ervaringen

**Geplaatst**: 23-08-14 21:21

Geplaatst: 23-08-14 21:21

romy_paard schreef:
Zo iets hoor je inderdaad wel vaker. Kun je niet aan de DA vragen of die weet hoe het komt.
Ik heb weleens gelezen dat de join-up een band op bouwt met de baas en het paard. Moet je maar eens op internet zoeken. Komen uit het boek Heartland.

Een join-up is niet iets wat je zomaar even doet. Een join-up is bedoeld om jouw leiderschap duidelijk te maken naar een paard (verstandhouding) en is geestelijk heel zwaar voor een paard. Dit kan ook niet door iedereen zomaar even gedaan worden, want als het fout gaat dan gaat het ook goed fout. Ik ken "Heartland" niet, maar het klinkt als een nieuwerwets Penny-blad/boek. Niet iets om serieus te nemen, voor mijn gevoel. Als je meer over een join-up wilt weten, dan kun je het beste contact opnemen met een deskundige op dit gebied. Ga niet zelf aan de slag als je er geen gedegen ervaring mee en kennis van hebt.

Een gedragstherapeut(e) is wellicht een idee voor jouw paard, TS. Deze kan jou en jouw paard begeleiden rondom deze angst en deze proberen te verminderen of zelfs zo goed als helemaal weg te nemen. Het kan ook zijn dat een andere veearts (met misschien wel een andere benadering) langs komt.

**Geplaatst**: 23-08-14 21:24

Geplaatst: 23-08-14 21:24

Aanstellen? Nee, waarschijnlijk niet.
Aan jou? Nee, ik denk het ook niet.

Een nare ervaring zou heel goed kunnen. Misschien met de dierenarts die je nu hebt, misschien met een andere. Dat ligt een beetje aan de geschiedenis aan dierenartsen die je paard al heeft gehad. Als jij ermee zou aankomen, zou hij misschien heel anders reageren.
Maar hij kan ook een ervaring hebben met de enting zelf. Dan maakt het niet uit wie, maar om het wat.
Denk het gewoon even aan als een angst. Als jij bang bent voor spinnen, vertrouw je je vriendinnen erop dat ze die niet voor je neus houden. Paarden zijn niet dom; ze weten precies wat er gebeurt. Het is dan even een schok om er weer mee te geconfronteerd te worden.

Om wat jij aangeeft; ik denk dat laatste omdat er niks is tot de prik.
Ik denk eigenlijk dat je paard op het moment van de koliek zelf wel besefte dat er iets was, en wist dat er iets gedaan moest worden (of idd te ziek om iets te doen). Bij de enting was je paard niet ziek, en kan hij denken dat je dit doet voor de leuk. Ik zou ook boos worden als mn moeder me een prik gaf zonder waarschuwing en zonder te vertellen waarvoor. Maar zoiets gaat gewoon niet bij een paard.

Misschien is de tip van kleinere naalden idd wat. Misschien werkt een andere dierenarts wel beter ondanks waar ik denk dat het aan ligt. Maar als het wel echt de prik zelf is en niet de dierenarts, dan kan het averechts werken om een andere dierenarts te nemen, omdat je paard dan minder vertrouwen krijgt in mensen ipv alleen die ene dierenarts. Ik vind zelf de tip van kleinere naalden wel de moeite waard om na te vragen.

Nomineer dit bericht ×