Hoe terug zelfvertrouwen krijgen ?

Moderators: Neonlight, C_arola, Firelight, Sica, Dyonne, NadjaNadja, balance, Essie73

Toevoegen aan eigen berichten
 
 
Kitsu

Berichten: 207
Geregistreerd: 09-05-13

Hoe terug zelfvertrouwen krijgen ?

Link naar dit bericht Geplaatst door de TopicStarter : 21-07-14 18:26

Hoi Iedereen,
Ik ga eerst even neertypen wat ik denk dat aan de oorzaak van mijn probleem ligt.
Toen ik 16 was had ik een arabier waar ik privelessen op kreeg zowel dressuur als springen.
Hij was absoluut geen makkelijk paard , maar ik kon hem best wel goed rijden (al zeg ik het zelf).
Bokken , steigeren , wegspringen , .. Allemaal geen probleem. Ik bleef netjes zitten en wist perfect wat te doen. Ook de vallen die ik af en toe wel maakte boeide me niet zo , ik kroop er meteen terug op.
Nu had hij in die tijd mank gestaan en na stalrust en DA bezoek zei deze dat het best was eens een rustig buitenritje te doen om hem zo wat los te rijden. Geen probleem dacht ik toen , buitenritten hadden we ook al achter de kiezen.

Maar op die buitenrit sloeg het noodlot toe. 2 Van die ontzettend lawaaierige motors schoten uit een bospad en mijn paard schrok , ik schrok en viel eraf. Voet zat vast in de stijbeugel met alle gevolgen vandien! Gebroken been , hersenschudding , gebroken en gekneusde ribben.. Hoe ik ooit ben thuisgeraakt blijft voor iedereen een vraagteken , ook voor mij want ik herinner me tot op de dag toe nog altijd weinig.

Tijdens mijn revalidatie hebben mijn ouders mijn arabier verkocht. Hij staat heel goed dat weet ik , want ik ken de meid die hem nu heeft. Vanaf toen heb ik eigenlijk paardrijden vaarwel gezegd.
Tot ik 20 werd en het terug begon te kriebelen. Ik ben terug beginnen rijden in een manege , alles terug rustig opgepikt. Nog niet vaak want ik voelde me nog steeds heel onveilig. Toen het beter ging in de piste ben ik mee gegaan op buitenrit. Toen was ik 22 en heeft het me dus 2 jaar geduurd voor ik vertrouwen genoeg had. Ik kende het paardje waarop ik buitenging heel erg goed. Ze was heel braaf en eigenlijk best wel pittig.

2 Jaar daarna heb ik mijn eigen paard aangeschaft. Na een lange zoektocht en veel hierover te lezen had ik besloten dat een koudbloed het beste bij me paste. Juist omdat ze zo kalm zijn en altijd koel in het hoofd blijven. Ik heb hem helemaal zelf opgeleerd , we hebben ook een sterke band en in de piste gaat het geweldig. Ik kan echt alles met hem en hij is zo een zoete lieve beer dat hij zelfs al kindjes op zijn rug laat.

Maar buitenrijden (dit wel alleen) blijft een echte moeilijkheid. Als mijn vriend meegaat op zijn skates (hij skate dan vooraan en Sato volgt hem dan eigenlijk) Lukt het heel goed. Ik ben kalmer en Sato lijkt me ook rustiger. Maar als ik alleen ga lukt het me dus echt niet ! Ik ben er 100´% zeker van dat het aan mij ligt want ik had hulp gevraagd met hem buiten 'door te rijden' en de meid die dit kwam doen zei me dat hij al doorgereden was. Hij was ontzettend braaf , reageerde goed op haar hulpen, maakte mooi zijn overgangen.
Maar dit is bij mij dus niet het geval. Vanaf ik opstap en hem voorwaarts rijd begint hij al heftig te pompen , wil hij niet vooruit. Ik weet dat ik bij het minste mijn teugels op neem (ik snok niet of begin niet als een gek te trekken) Maar dit is voor hem ook stressvol. Hij is nog jong en heeft volgens mij een zekere ruiter nodig.
Het ergste is , ik WEET dat hij niet bokt , schrikt , steigert ... Maar toch kan ik mezelf niet zonder zenuwen op hem krijgen.
Ik wil gewoon terug genoeg zelfvertrouwen krijgen zodat ik kan genieten van mijn paard. Het is echt geen paard om alleen maar mee in de bak te rijden. Als ik zie hoe hij geniet van een buitenrit (dan als men vriend erbij is)...

Hoe kan ik mezelf nu beter in de hand krijgen. Ik heb een top paardje dus je moet niet zeggen : 'begin op een bomproof paard' want dat isie al.
Iemand meenemen is ook niet altijd een optie , mijn vriend heeft heel moeilijke uren en echt andere mensen , laat staan mensen met paarden, ken ik niet om mee te gaan.

Shadow0

Berichten: 45039
Geregistreerd: 04-06-04
Woonplaats: Utrecht

Re: Hoe terug zelfvertrouwen krijgen ?

Link naar dit bericht Geplaatst: 21-07-14 18:38

En als je eerst in de bak rijdt, en aan het eind begint met een stukje uitstappen?

Daarnaast: let heel bewust op je ademhaling en je houding. Schouders-heupen-hakken netjes bovenop elkaar, je hoofd netjes boven je lichaam, goed recht zitten en je schouders niet te gespannen.. Je kunt ook bewust de teugels lang laten, bv in 1 hand en de andere hand langs je lichaam. Klinkt heel eng maar het helpt mij goed om recht te blijven en te blijven zitten, en van de teugels af te blijven. Liedjes zingen ondertussen kan ook helpen - het leidt de aandacht af en helpt je ademhaling :j

Kitsu

Berichten: 207
Geregistreerd: 09-05-13

Re: Hoe terug zelfvertrouwen krijgen ?

Link naar dit bericht Geplaatst door de TopicStarter : 21-07-14 19:44

Liedjes zingen lijkt me eigelijk wel een goed plan. Hij is heel vertrouwd met stemgeluiden dus dit is zowel voor mij als hem goed. Uitstappen buiten de bak ga ik ook is proberen. Mijn zit is wel nog correct maar waarschijnlijl heel verstijft.

Ik denk dat ik gelukkig mag zijn dat hij al zo braaf is. Als ik met zon zenuwen op een ander paard kruip denk ik dat ik er snel af zou liggen

mrie
Berichten: 6443
Geregistreerd: 08-06-03

Link naar dit bericht Geplaatst: 21-07-14 19:57

De situatie zoals je die beschrijft komt vaak voor bij een combinatie van een onzekere ruiter met een onzeker paard. Doordat jij niet op je gemak bent voelt je beest zich onveilig. Hij moet zijn zekerheid aan jouw zelfvertrouwen kunnen ontlenen. Jij wilt jouw zekerheid ontlenen aan zijn braafheid. Dat gaat dus niet. Hoe langer deze situatie door duurt hoe minder zelfvertrouwen je hebt en hoe onzekerder je beest wordt. Zie hier een visieuze cirkel.
Ik weet niet goed wat je precies kunt doen. Ga eens op een ander paard of als je onzeker bent doe alsof je vreselijk zeker bent en denk "vooruit met de geit". Er is niks op tegen dat je vriend mee moet, maar het doel is om alleen weg te kunnen, neem baby stapjes. Probeer van alles uit en maak gebruik van wat bij jullie helpt. Succes

jetm
Berichten: 1384
Geregistreerd: 03-10-05
Woonplaats: Driebergen (ut)

Link naar dit bericht Geplaatst: 21-07-14 21:23

Idd is letten op je ademhaling heel belangrijk.
Je ademhaling heeft fysiek invloed op je stress-systeem (activeert het sympatische zenuwstelsel) en als jij stress voelt voelt je paard dit ook.
Dus concenteren op een rustige diepe buikademhaling kan zeker helpen.

En met "zachte ogen" rijden.
Zachte ogen is een term uit Centered Riding waarbij je niet strak vooruit (naar de oren van je paard) tuurt maar de hele omgeving meeneemt in je blik. Je ontspant dan niet alleen je ogen maar je hele lijf en je krijgt meer lichaamsbewustzijn.
Dat kan je oefenen door te focussen (met je blik) op één punt en dat af te wisselen met kijken naar datzelfde punt maar dan ook de omgeving meenemen in je blikveld. Als je dat een paar keer afwisseld voel je, als het goed is, verschil in je lijf.

Verder rustig vertrouwen opbouwen, niets moet alles mag :)

Ik vind het trouwens heel mooi om te lezen dat je probleem bij jezelf zoekt en niet bij je paard.
Misschien dat begeleiding van een instructeur die gespecialiseerd is in angstruiters je nog kan helpen
(google op angstruiter of angstige ruiter en je vindt er genoeg)

JunkDeLuxe

Berichten: 2345
Geregistreerd: 24-07-09
Woonplaats: Oost Vlaanderen

Link naar dit bericht Geplaatst: 21-07-14 21:49

Ik ben vrij nerveus buiten, en ik heb ook zo'n koel braaf paard :+
Vroeger verkrampte ik ook helemaal; schouders en rug kom, knokels wit van de teugels vast te houden, ook bij het minste teugels ophalen, ... Arm paard, ze werd er zelf ook helemaal gespannen van, en dat terwijl ze bij de vorige eigenaar zowel in de natuur als in dorp had gereden!

Ik ben meestal ook altijd alleen, wat het nog enger maakt. Als ik val in het bos, en m'n paard gaat lopen, besterf ik het waarschijnlijk, als ik sowieso al niet ergens KO lig van de val zelf.

Dus wat doe je dan... Je verkrampt omdat het kan, omdat je een zadel hebt. De minste beweging van je handen en armen voelt ie in z'n mond.
Dus ik heb m'n zadel en bit vaarwel gezegd :+ Ik heb uiteraard eerst in de wei geoefend, voor ik zo het bos in ging, stel je voor haha. Zonder zadel voel ik mijn paard 100x beter aan, de minste spierspanning spreekt boekdelen nu. Daardoor weet ik, dat ALS ze al zou schrikken, ik ruim de tijd heb me schrap te zetten en haar te kalmeren. Verkrampt zitten zonder zadel gaat gewoon echt niet haha, je voelt meteen dat je "fout" zit waardoor je veel sneller losser gaat zitten. Zonder bit stoor ik haar veel minder, en is zij nog relaxer dan vroeger.
Ik werd zonder die hulpmiddelen echt teruggeworpen op mezelf, en werd me echt veel bewustee van wat ik fout deed. Ademhaling hoorde daar ook bij! Om daar niet aan ten prooi te vallen, praat ik de hele rit door tegen m'n paard, en ze luistert ook echt haha.

We zijn vandaag weer op ons eentje bitloos en zonder zadel een bosje gaan doen. Tussendoor mag ze grazen. Plots schrok ze ergens van, en dat voelde ik op voorhand door hoe haar rug zich plots opspande, waardoor ik haar naar 2 pasjes alweer volledig in zen-mode had. Ik vind het nog steeds heel spannend, maar ik heb geleerd dat ik haar echt kan vertrouwen, en dat zij mij ook echt vertrouwt, waardoor we veilig en met plezier het bos doorkomen. Eerst aan de hand, later er op met iemand erbij, sinds een paar maanden echt alleen: ik op haar blote rug, mijn handen verstrengeld met de teugels in haar manen, niks in haar mond. Ik had enkel dat extra duwtje nodig, weten dat ik het echt kan en dat zij echt altijd zal luisteren, en dat vertrouwen kon er alleen komen als ik wist dat ze het voor MIJ déed, niet voor het bit. Ik VOEL haar nu, en omdat ik haar ken weet ik dat dat genoeg is.

Vage uitleg, ik krijg het er niet beter uit :+

Kitsu

Berichten: 207
Geregistreerd: 09-05-13

Re: Hoe terug zelfvertrouwen krijgen ?

Link naar dit bericht Geplaatst door de TopicStarter : 22-07-14 09:16

Ik verhuis binnenkort naar een nieuwe weide waar ik zowiezo al niet over de straat moet om op een mooi wandelpad te komen. Hopelijk gaat dit mijn angst al wat de kop in drukken want vind het zo jammer. Een ander paard is niet echt een oplossing heb ik gemerkt. Ik kies altijd een paard dat ik ken en ga in groep naar buiten (manege weet je wel ) En dan is die angst ook minder. Waarschijnlijk zit het hem in het feit dat dat ongeval op men 16 alleen is gebeurt en diep in men onderbewustzijn die angst van alleen vallen en niemand rond je te hebben om je te helpen zit geworteld. Ik probeer vooral af te stappen vanaf het niet meer lukt. Als hij te zenuwachtig word of ik het even te moeilijk krijg stap ik af , kalmeren we eventjes. Worteltje , grazen , gewoon wat langs de kant zitten tot het weer beter gaat en hop weer verder. Ik loop veel aan de hand en probeer als hij zo blokkeert of toertjes begint te lopen zijn aandacht weer bij mij te krijgen.

Ik heb voor mezelf al een speciaal zadel gezocht waar ik me beter in voelde (zo'n australian stock saddle) daar kan ik men bovenbenen tegen vast duwen als er iets gebeurt. Ik ben ook beginnen rijden met een gewone simpel gebroken watertrensje maar daar is hij echt te sterk voor. Ben dan overgeschakeld naar een liverpoolstang , die zet ik op het loste en ik let er echt op dat ik niet in zijn mond lig te snokken want uiteindelijk doet hem dat ook geen goed.

@jetm. Ja ik weet dat veel de paarden de schuld word gegeven , maar mijn knollie is echt een topper ! Ik kan iedereen erop zetten als ik hem aan de hand meeneem , dan is hij mega braaf. Ik kan me geen beter paard inbeelden ! Het ligt echt volledig aan mezelf.
Ik ga zeker eens kijken naar hulp voor angstruiters ! Leuke tip

@ JunkDeLuxe. In de piste en op de weide kruip ik vaak zonder zadel of hoofdstel op hem. Daar is mijn vertrouwen in hem dan wel heel groot. En dat toont zich dan in een lekker relaxed paard. Ik kan op hem rechtstaan , onder hem door kruipen , achterstevoor rondhobbelen..
Maar buiten zonder zadel of hoofdstel durf ik nog niet hoor.
Het is nu ook wel zo dat we die spellletjes in de wei niet meer hebben kunnen doen omdat de weide die ik nu huur gedeeld word met vandie pismerries (ja hoe noemje dat)
Dus elke keer als ik met hem wil gaan spelen komen die hem wat opjagen of irriteren. Daarom ook dat ik weer blij ga zijn met men eigen wei.