Bokt.nl

**Geplaatst door de TopicStarter** : 01-06-14 16:09

Wat te doen?

Geplaatst door de TopicStarter : 01-06-14 16:09

Toen ik 1 jaar oud was nam mijn vader me mee naar een vriend van iemand die hij kende en kocht daar zijn eerste paard: 'Beauty' (bruin met zwarte manen, stevig gebouwd, heerlijk sterk paard).
Mijn vader reed al sinds zijn jeugd paarden voor een bevriende stalhouder: springen en voornamelijk 'military' (dit heet nu 'eventing').

Beauty was een pracht van een paard, zij werd hier 32 jaar en is rustig ingeslapen op de weide waar ze meer dan 20 jaar gelukkig was.
De laatste 3 à 4 jaren genoot ze van haar welverdiende pensioentje en daarvoor werd ze nog gebruikt voor een wekelijkse stapwandeling.
Pa en ik (toen vooraan de 20) gingen terug naar die handelaar (ik wist toen niet beter) en we kochten daar onze Lya, we wilden een fijn paard waar de knopjes al op zaten en dat niet meer puberde (bijna 11 denk ik toen). Achteraf gezien achterhaalden we haar ware geschiedenis en bleek ze uit de drafsport te komen.
Dit hadden we niet gemerkt bij het testrijden: in de piste een zalig galopje.

Al gauw bleek dat ze op buitenritten van alles en nog wat schrok. Een regenputjesdeksel dat al 100 jaar op dezelfde plaats voor ons huis ligt, een mini-vlagje, een opvliegende vogel, een wit stuk plastic, een blikje, een lint of wegenwerken, ALLES. Als ze schrikt springt ze plots (onverwacht meestal) met de 4 benen de lucht in en schiet ze opzij. (Erg gevaarlijk in het verkeer, dus we zijn CONSTANT op onze hoede.)
Schriktraining in de piste buiten hier is geen enkel probleem, ze stapt of draaft zonder moeite over hetzelfde stuk plastic waar ze op buitenrit zo hard van schrikt. Je kan het plastic en ballonnen aan haar hangen: geen probleem.

Mocht dit het enige probleem zijn, dan was daar mee te leven.
ALLEEN gaan wandelen zit er niet echt in.
Eén keer ze 'in haar bloed komt', valt ze NIET MEER tegen te houden. (Dit heeft ze in de buitenpiste helemaal NIET.)
Dus eens je een drafje of vooral galopje hebt gedaan, trippelt ze verder de hele weg (al zijn het UUUUUREN) en moet je constant in d'r mond zitten, of ze schiet er als een pijl vandoor.
De vorige jaren heeft mijn pa daar mee leren leven, maar nu begint ie iets meer te sukkelen met zijn rug en het constante tegenhouden valt absoluut niet meer mee.
Ikzelf rijd haar enkel nog in de buitenpiste (binnen ook geen probleem). Massa's overgangen gereden, constant, geen enkel probleem. Maar ééns buiten gaat ze er gewoon met je vandoor... levensgevaarlijk.
Ik heb ze zelfs eens tegen een boom moeten trekken, omdat ze anders gewoon het kruispunt aan het einde van het bospad op zou lopen! :-( (Ze was toen geschrokken van een trein die verderop reed.)

Wat te doen? Wat te doen?
Ik heb intussen een heerlijk coole Paint gekocht (kruising Quarter / Paint) en mijn pa ziet nu dat het ook anders kan: losse teugels, heerlijk ontspannende galop... En ik zie gewoon aan hem dat hij dit niet langer meer kan...
We hebben al 20 soorten bitten en teugels geprobeerd. Momenteel heeft ze een Mylerbit (want met gewone gebroken trens plooit samen en doet ze nog vervelender), maar met een hefboompje - de noodrem als het ware. Ik vind dit ook niet echt dé goeie oplossing om op deze manier in haar mond te hangen, maar we zijn ten einde raad. Pa zegt ook: DIT is de enige manier dat ik haar nog wat KAN inhouden als we galopperen... Geef me een andere oplossing en ik neem ze meteen aan...

Lya is intussen 17 jaar, we zijn erg aan haar gehecht (het is zoooo'n lieverd, gaat geweldig op de trailer, staat netjes stil bij poetsen, is erg lief in de stal, komt er meteen aan als je haar roept, is verdraagzaam naar andere paarden toe, bokt of steigert niet, ...).
Maar wie wil een paard waar je niet mee op straat kan?
Ze heeft de eerste 9 jaar van d'r leven geleerd om te lopen en te blijven lopen.
Een paard naast haar en ze gaat NOG harder. (Pa blijft consequent op verschillende plaatsen in de groep rijden, maar dit is steeds een gevecht.) Ze heeft geleerd om op het einde van de race haar bit vast te nemen en daardoor nog harder te gaan.
Ze wéét nochtans dat ze losse teugel krijgt als ze doet wat er gevraagd wordt, helaas is dit vanaf 'galop' amper nog mogelijk.

Medisch volledig in orde. Erg degelijk en op maat gemaakt / gepast materiaal (zadel, hoofdstel etc.).

Iemand een oplossing?
Ik heb, voor ik mijn nieuwe paardje had gekocht, amper nog gereden... En ik zie dat mijn pa het steeds moeilijker krijgt.

*Excuses voor dit immens lange verhaal.*

**Geplaatst**: 01-06-14 21:09

Re: Wat te doen?

Geplaatst: 01-06-14 21:09

Mijn god wat een verhaal en wat een probleem zeg... Ik kan je een tip geven over de noodrem, maar in je verhaal te lezen is dit niet het enige probleen. Dat schrikken is vreselijk moeilijk om af te leren. Willen jullie nog geld steken in dit paard om haar naar een trainer (misschien Annemarie van der toorn?) te brengen? Bel haar eens op en vertel je verhaal... Misschien kan ze jullie helpen. Veel succes en maak het niet te gek... Jullie veiligheid staat voor op.

**Geplaatst**: 01-06-14 21:19

Re: Wat te doen?

Geplaatst: 01-06-14 21:19

Je zou eens naar supplementen kunnen kijken waar ze rustig van wordt, misschien haalt dat het scherpe randje er vanaf?

**Geplaatst**: 01-06-14 21:21

Geplaatst: 01-06-14 21:21

Heb je al eens met een hackemore geprobeert te rijden.
heb zelf ook een draver die met bit in alleen maar heter word geen rem heeft en erg springerig is en nu met hackemore heerlijk lange teugel naar buiten kan een rem heeft en weet dat hij niet meer perse hard moet.
Maar hang ik het bit erin is het weer mis.

Dus misschien de moeite waard om het proberen.

**Geplaatst**: 01-06-14 21:23

Re: Wat te doen?

Geplaatst: 01-06-14 21:23

Hackamore reageerde mijn pony ook fijn op

Dat was ook zo'n dribbelaar na het eerste beste galopje...

**Geplaatst door de TopicStarter** : 01-06-14 22:49

Geplaatst door de TopicStarter : 01-06-14 22:49

Ze wordt 18, om ze nu nog in training te stoppen, dat zien we niet meteen zitten...
De Hackamore zal ik eens voorstellen. Zijn dat dure hoofdstellen? Want we hebben hier al een heuse winkel aan bitten en systemen liggen.
De hefboom die nu aan haar Myler bit vast zit, lijkt er trouwens wel wat op...

Heel erg bedankt alvast voor het meedenken!!

**Geplaatst**: 01-06-14 22:56

Geplaatst: 01-06-14 22:56

Ik denk toch dat het een wisselwerking is. En dat, ondanks haar verleden en de leeftijd die ze nu heeft, dit op te lossen valt. Het enige is dat je de vicieuze cirkel moet doorbreken. Want je zegt dat jullie voortdurend op jullie hoede zijn. Dat voelt je paard. En op het moment dat jullie geen vertrouwen kunnen of willen geven, gaat zij dat naar jullie toe ook niet doen.

Andere optoming is de oplossing niet, al is het uitproberen van een hackamore de eerste stap naar het doorbreken van de cirkel. Verdiep je eens in Parelli en dan met name de horsenalities. Zet er een basis aan Parelli in, monteer de One Rein Stop, en kans is groot dat de problemen opgelost zijn.

Parelli heeft een website, een Youtube kanaal en je kunt persoonlijke begeleiding krijgen. Alleen een waarschuwing, als je met Parelli begint, zul je nooit meer terug kunnen naar hoe je voorheen met je paarden omging.

Succes!

**Geplaatst**: 01-06-14 23:17

Geplaatst: 01-06-14 23:17

En dan nog een kleine tip voor de buitenrit. Hou je paard bezig. Geef haar ook op de buitenrit zoveel te doen, dat ze helemaal geen tijd heeft om op de omgeving te letten en ergens van te schrikken. Schriktraining gaat goed zeg je. Geven jullie haar ook op de buitenrit genoeg leiderschap en steun?

Kijk maar even naar onderstaand filmpje

http://www.youtube.com/watch?v=RfAvpa1g68s

Maar als je vader last krijgt van zijn rug, is misschien een gangenpaard een oplossing voor hem?

En is het noodzakelijk op Lya te verkopen of kan er nog een paard bij?

**Geplaatst door de TopicStarter** : 02-06-14 09:51

Geplaatst door de TopicStarter : 02-06-14 09:51

We hebben maar 2 stallen, helaas, en die zijn beide gevuld met Lya en mijn Dixie.
Ook weide en paddock / piste zijn niet groot genoeg voor 3 paarden.

We zijn op onze hoede, hiermee bedoel ik: je ziet van op voorhand al waar ze van zal schrikken, zodat je min of meer bent voorbereid als ze daadwerkelijk schrikt. Mijn vader zit er heus niet nerveus op, juist erg koel.
Ze krijgt genoeg leiderschap en vertrouwen. Zij is altijd diegene die de leiding wil nemen.
Dat schrikken is niet het ergste probleem (ze gaat er niet vandoor, ze schrikt gewoon). Elk paard kan wel eens schrikken van een plots wapperende vlag of een fazant die uit de bosjes schiet. In het begin van de rit schrikt ze sneller als op het einde (wanneer het hoofdje wat moe wordt, wellicht, en zij went).
Hier hebben we intussen wel mee leren omgaan. (Maar ze is absoluuuut niet voor een beginnende ruiter.)
[Het filmpje bekijk ik vanavond na mijn werk.]

Het grotere probleem:
Het staan trippelen in stap nadat je 1 keer gedraafd of gegaloppeerd hebt.
Amper tegen te houden zijn in galop (zelfs moeilijk als er andere paarden voor, naast of achter haar rijden).
Hard en uitgestrekt gaan draven...
Eens je gegaloppeerd hebt, al was het maar enkele meters, staat ze zo heet dat ze moeilijk nog een rustige, ontspannen stap kan aannemen op buitenrit.
Zijn daar ook Parelli (of andere) tips voor?

**Geplaatst**: 02-06-14 09:55

Re: Wat te doen?

Geplaatst: 02-06-14 09:55

Parelli is een complex geheel. Een losstaande tip gaat je niet helpen als je niet het voortraject hebt doorlopen en je verdiept hebt in de horsenality van je paard. Want afhankelijk van de horsenality, dien je dingen op verschillende manieren aan te pakken.

**Geplaatst door de TopicStarter** : 02-06-14 10:53

Re: Wat te doen?

Geplaatst door de TopicStarter : 02-06-14 10:53

Mijn pa is 60 en ik vrees dat hij dat niet echt zal zien zitten om Parelli te starten. ;-)

Hij is van de 'oudere stempel'.
Het paard heeft basis grondwerk aangeleerd: komt netjes naar je toe als je haar roept, stapt achter je aan in de weide, volgt je en ziet je als leider, gehoorzaamt netjes tijdens poetsen / in de stal / bij het zadelen, gaat uit zichzelf de trailer op, oefeningen aan halster (ruimte laten, volgen, achteruit, draaien, wijken voor druk),...
Het is echt puur waarvoor zij is gekweekt en opgeleerd en gebruikt in de koers, wat de problemen geeft...

**Geplaatst**: 02-06-14 19:17

Re: Wat te doen?

Geplaatst: 02-06-14 19:17

Als je vader niet toe bereid is om via Parelli een basis in Lya te leggen, kun jij dat toch voor hem doen? En heb je het hem al gevraagd of hij ertoe bereid is? Je bent namelijk nooit te oud om te leren. Als je dingen doet zoals je ze altijd hebt gedaan, zul je de resultaten krijgen die je altijd al hebt gekregen. En je zegt zelf dat daar nu net het probleem ligt.

**Geplaatst door de TopicStarter** : 05-06-14 09:11

Geplaatst door de TopicStarter : 05-06-14 09:11

Hackamore: NO GO! Ze wordt ontzettend benauwd, driftig en paniekerig als ze even wat druk voelt...
Momenteel rijden we met een combinatiebit van Myler.
(Zoals op de foto, maar dan zonder tongboog en een gewoon Myler-systeem.)

Afbeelding

**Geplaatst**: 05-06-14 09:23

Geplaatst: 05-06-14 09:23

Giolli schreef:
Mijn god wat een verhaal en wat een probleem zeg... Ik kan je een tip geven over de noodrem, maar in je verhaal te lezen is dit niet het enige probleen. Dat schrikken is vreselijk moeilijk om af te leren. Willen jullie nog geld steken in dit paard om haar naar een trainer (misschien Annemarie van der toorn?) te brengen? Bel haar eens op en vertel je verhaal... Misschien kan ze jullie helpen. Veel succes en maak het niet te gek... Jullie veiligheid staat voor op.

Als trainer raad ik ook Alie Vegter aan. Om eerlijk te zijn denk ik namelijk dat je wel zulke begeleiding kan gebruiken ipv zelf aan te "kloten" (beetje oneerbiedig maar goed) met Parelli.

**Geplaatst**: 05-06-14 17:40

Geplaatst: 05-06-14 17:40

Wordt ze paniekerig van de druk op haar neus of de combinatie met druk achter de oren/onder de kin?
Veel dravers zijn bitloos beter te rijden dan met bit, zoals al eerder is gezegd. Ik zou toch kijken voor een geschikte bitloze optoming voor haar.
Verhaal klinkt mij erg bekend, mijn oude merrie was ook zoeentje die na een stukje draf of galop alleen nog kon dribbelen. Bij haar is dat heel redelijk opgelost door eerst een jaar alleen maar lange teugel buiten te stappen zodat er echte ontspanning was bij het buitenrijden. Daarna heel rustig beetje bij beetje opgebouwd om een klein drafje te doen en weer terug naar stap aan de lange teugel, terug naar ontspanning. Haar rijdt ik buiten trouwens met een touwhalster. De meeste hackamores vindt zij vreselijk irritant, die bewegen teveel, alleen de duitse hackamore accepteert ze en die vind ik persoonlijk wat te straf. Die duitse hack gebruik ik een enkele keer als ik echt geen discussie wil over tempo.

**Geplaatst door de TopicStarter** : 05-06-14 18:15

Geplaatst door de TopicStarter : 05-06-14 18:15

Hét grote probleem (want ik begrijp je tip over de lange teugel - ik wou dat ik dat ook kon doen):
als je er nu mee buitenstapt en je geeft haar lange teugel, zal ze wellicht in draf vertrekken - de rijbaan op.
Ze ziet een (lang) pad en denkt meteen 'ooooooh jaaaaa, leuk, SNELLLL', terwijl we proberen om zelden op dezelfde stukken te draven of galopperen.
Sommige ritten zijn zelfs bijna volledig in stap. Ontspannen kan ze NOOIT buiten. (IN de piste wel.)

De paniek is vooral voor de druk op de neus, denk ik.

**Geplaatst**: 05-06-14 19:43

Geplaatst: 05-06-14 19:43

Ehm, lange teugel betekent niet per definitie dat je alles losgooit, hoor. Uiteraard niet, want je moet buiten altijd kunnen ingrijpen. Je begint met een zo lang mogelijke teugel en werkt dat rustig aan uit. Als lange paden een probleem zijn, kies dan kronkelpaden, dan moet ze langzamer.
Als ze in de piste kan ontspannen, kan ze het buiten ook leren, maar het zal echt niet vanzelf gaan. Zeker omdat het al zo lang in haar systeem zit zal het redelijk wat inzet en tijd kosten.

**Geplaatst**: 05-06-14 19:47

Geplaatst: 05-06-14 19:47

En wie zegt dat je niet ook een slalomparcours mee kunt nemen op een recht pad? Moet je paard natuurlijk wel aan de hulpen staan. En met een paard dat niet aan de hulpen staat, heb je niets te zoeken op een buitenrit.

**Geplaatst**: 06-06-14 03:19

Geplaatst: 06-06-14 03:19

Er is een interessant mechanisme waar je gebruik van zou kunnen maken.
Wanneer een paard zijn voorste rugspieren aanspant dan komt er automatisch adrenaline vrij, het is de alarm staat van het paard.
Kijk maar naar paarden die alert zijn, klaar voor de vlucht, ze hebben het hoofd hoog en de rug stijf.
In deze staat is het extra schrikkerig, kijkerig "heet", klaar om te vluchten voor wat dan ook, het gedrag dat je je van jouw paard beschrijft.

Dravers hebben van nature de neiging de voorste rugspieren aan te spannen, het is er in gefokt, zo hebben ze namelijk een betere rompstabiliteit én kunnen beter met de borst duwen.
Verder wil men bij dravers graag gebruik maken van de adrenaline aanmaak bij het vluchtgedrag omdat ze zo meer snelheid ontwikkelen.

Wanneer een ruiter op de rug van een paard gaat zitten, dan maakt dit het paard wat onzeker, het wordt plotseling gedomineerd, afhankelijk.
Bij onzekerheid spant het de voorste rugspieren aan = dus adrenaline.

Bij dravers werkt het dus dubbel op, hun natuurlijke neiging om zich vast te zetten en adrenaline aan te maken, vooral in draf, vermeerderd met de aanwezigheid van de ruiter.
Voeg hier een Klein "schrikje" aan toe en je ben vertrokken.

Wanneer een paard de hals strekt STOPT de aanmaak van adrenaline!
Dit is één van de redenen dat we jonge paarden leren de hals te strekken.
Een paard wordt er kalm van.
Het met lange gestrekte hals onder de ruiter te bewegen dient in de africhting als eerste bevestigd te worden.
Het "neerwaarts" gaan.
Hoeveel tijd dit kost is afhankelijk van het paard, bij een draver duurt dit veel langer dan bij een doorsnee dressuur paard.

Een draver wordt dit doorgaans niet geleerd omdat kalmte en rust niet is wat we in een draver zoeken.

Je ziet nu mogelijk de oplossing van je probleem.
Helemaal van voren af aan beginnen en rustig en kalm je paard leren de hals te strekken op een commando.
Hem leren in deze staat te blijven, lang.....
Dat gaat veel tijd intelligentie en geduld kosten, het is de enige" sleutel" om uit de vicieuse circel te ontsnappen.

Het strekken van, de hals zit al heeeel lang ingebakken in het rijkunstige systeem van de Klassieke Dressuur, er wordt helaas steeds minder aandacht aan geschonken waarschijnlijk omdat het niet direct scoort.

Het is zo'n beetje het recht tegenovergestelde van wat men vindt in de Parelli methode.
"Het paard permanent bezig houden".
En dat is niet om een dispuut te beginnen...
We laten hier het paard zichzelf "vinden" in rust, kalmte en ontspanning, met een lange bovenlijn, het de ruimte geven om met onze hulp zich er van bewust te worden dat er andere mogelijkheden zijn om zich goed te voelen.
En dat kunnen ze echt, ze zijn veel slimmer dan velen denken, we moeten alleen binnen hun natuurlijke instinctieve kaders blijven met ONS gedrag.

**Geplaatst**: 06-06-14 08:14

Re: Wat te doen?

Geplaatst: 06-06-14 08:14

Weer een heel goede uitleg hoor "Simpelman" en je hebt bovendien helemaal gelijk.
Maar het is niet het tegenovergestelde van (parreli of andere Anderson's) eigenlijk is het net hetzelfde en is de denkwijze identiek.
TS schrijft dat( de basis er vrij goed inzit, dit is dus zeer zeker niet waar, er is amper een vierde geïnstalleerd, en daar zit net het probleem.
De mens moet leren wat en hoe de dingen aan te leren, we moeten het paard de rust brengen en er niet enkel gaan opzitten en hopen dat hij braaf gaat luisteren.
De fout moet je dus niet bij het paard zoeken maar bij de ruiter.

**Geplaatst**: 06-06-14 11:00

Geplaatst: 06-06-14 11:00

Je zou een paar westernlessen kunnen overwegen, het verzameld laag dragen van het hoofd is daarbinnen essentieel. Gevolgd door loslaten van het contact waardoor het paard leert op zichzelf te vertrouwen, immers de ruiter leert hem dat die zijn rijdier daartoe in staat acht. Kan echt nuttig zijn als onderdeel van de training. Ook als niet western ruiter.

Edit, jij bent toch wn ruiter? Neem je je pa mee naar les!

**Geplaatst**: 06-06-14 12:13

Geplaatst: 06-06-14 12:13

Ik ga helemaal mee met Simpelman.

Daarnaast wil ik jullie nog de tip geven: ga doelgerichter denken. Jullie denken nu in termen als: paard NIET weg laten rennen. In plaats van: paard WEL rustig houden. Alles waar een NIET in verwerkt zit, gaat niet werken.En tja, als een draf en galop zoveel stress ervaren, waarom dan doen? Dat is op dit moment uitlokken van negatief gedrag. Want je hebt nog niet de kunde om het op een positieve manier te doen.

De verschillende bitten die jullie proberen is om het negatieve gedrag tegen te gaan. Terwijl het vele malen beter werkt om het positieve gedrag uit te gaan breiden en te versterken.

Vanuit deze mindset werken kan jullie al een heleboel oplossingen bieden waar jullie nu waarschijnlijk niet aan gedacht hebben. Zoals bijvoorbeeld die van Simpelman.

**Geplaatst door de TopicStarter** : 08-06-14 12:42

Re: Wat te doen?

Geplaatst door de TopicStarter : 08-06-14 12:42

Bedankt voor de interessante info, Simpelman!
Wanneer ik haar in de piste rijd, heeft ze steeds de neiging haar hoofd vooruit te steken en haar nek lang te maken, misschien moet ik dit gaan herbekijken... (en niet afblokken).
Want, ik merk, als ik haar vraag om na te geven, dat ze soms op een bepaald punt net op die manier iets vervelender wordt...

Ik ben inderdaad zelf westernruiter (maar pas sinds begin dit jaar), en rijd nu een totaaaaal ander type paard (een Paint die meestal lekker cool is in het hoofd).
Ik rijd nog maar weinig op Lya, de draver. De hulpen zijn soms anders en een onduidelijke hulp van mij, is uiteraard NOG verwarrender voor het paard.
Lya is erg gevoelig aan 'beendruk'. Het minste beetje druk = vooruit.
Ik ben ook al een tijdje mijn pa aan het aanzetten om eens mee te gaan naar de lessen.

Ik beweer ook absoluuuuut niet dat ik het allemaal kan: VERRE VAN.
Ik beweer ook niet dat de schuld bij het paard ligt. (Vandaar mijn vraag om tips.) Ik denk wel dat het voor een stuk in de opvoeding zit, en de rest zit bij de ruiters.
Dus ik hoef echt niet afgeschoten te worden, ik heb helaas niet de kennis om met een erg moeilijk paard om te gaan... Ik probeer er enkel het beste van te maken. Voor paard én ruiter.
Want boven alles, wil ik dat Lya er plezier aan beleeft. Het lijkt echt niet op negatieve stress, tijdens zo'n buitenrit, net meer op 'excitement'. (Wellicht een andere vorm van stress.) Ze staat al te trippelen als ze MAG vertrekken. Ze zou op de trailer vliegen, omdat ze weet dat ze dan op verplaatsing mag, de groep in.
Oortjes altijd helemaal rechtop en nooit achteruit, werkelijk nooit, op buitenrit.

**Geplaatst**: 08-06-14 12:51

Re: Wat te doen?

Geplaatst: 08-06-14 12:51

Een paard dat enthousiast wordt op een buitenrit is alleen maar mooi, maar ze moeten wel onder appel blijven staan.

Wat je bij een paard zou kunnen doen die alleen maar dribbelt en voorop wil lopen: ga met een vertrouwd iemand naar buiten, en op het moment dat je paard voorop wil of voorop loopt, draaien jullie allebei om zodat je paard weer achter loopt. En dat doe je keer op keer, buitenrit na buitenrit, zodat je paard gaat merken dat het geen zin heeft om voorop te willen omdat hij toch weer achteraan beland.
Duurt even maar het heeft effect.

**Geplaatst**: 08-06-14 14:15

Geplaatst: 08-06-14 14:15

Cassidy, met een draver zou ik er maar rekening mee houden dat het niet (echt) gaat werken. De drang om voorop te lopen is daar generaties lang bewust ingefokt, dat krijg je er niet uitgereden zonder het paard te beschadigen. De techniek die je aangeeft kan je een zwaar gefrustreert paard opleveren en als het tegen zit zal dat een keer exploderen.
Simpelman geeft een zeer goed en onderbouwd advies, zoek die ontspanning via het hals strekken en neem daar de tijd voor, het gaat niet vanzelf.

Nomineer dit bericht ×