Afgelopen zondag was er een georganiseerde buitenrit in het dorpje naast ons. Er was feest, met een markt en gezamenlijk ’s middags eten en voorafgaand dus, voor wie zelf een paard heeft, een buitenrit. Een goede vriend van ons ging ook mee en was mede organisator en dit keer zou zijn vrouw ook mee maar ze hadden niet echt 2 geschikte paarden voor zo’n rit, dus ze mochten onze “Festa” (Lusitano) mee. Normaal lenen wij geen paard uit, maar wij mogen van hem ook altijd zijn merrie ophalen als wij te kort hebben aan paarden dus we hebben het aangeboden. (en daarbij hebben wij haar van hem gekocht)
Zelf zou ik eerst niet mee omdat mijn man heel druk was en ik dan de kinderen thuis heb…maar op het laatste moment werd dit anders dus ik kon ook mee. In eerste instantie wilde ik op “Chris” (fjord), maar die moest echt nog bekapt en ik vond het wat sneu voor mijn man (die kapt en beslaat ze zelf) dit op zijn vrije zondag nog voor dag en douw te moeten doen, dus ik zeg ‘s avonds tegen hem…ik ga mogen wel op Sita, dan doe je Chris ‘s middags maar in alle rust.

Hij lachen….weet je dat wel zeker? Ik: hoezo? Ik rij altijd op haar en nog nooit problemen gehad…. Hij: Ja, maar ik ken haar en ze kan dan wel anders zijn…….

Hij had haar al voordat wij samen zijn en zag in de bak in NL regelmatig alle hoeken, maar dit was 10 jaar geleden..inmiddels is ze 16 en wordt alleen recreatief gereden als koppaard bij tochten.

Wij er ’s ochtend met z’n 3en heen…we waren als eerste en moesten wachten tot de andere 10 er ook waren…Sita (waar ik dus op zat) heeft dit in alle rust afgewacht. Nadat er meer en meer paarden kwamen begon ze af en toe wel te snuiven wat ik niet kende van haar, maar ze verzette geen stap.

Toen iedereen klaar was gingen we weg, ik vind het prettig met dit soort ritten achteraan te rijden omdat er erg veel mensen mee rijden waar de rijvaardigheden te wensen overlaten, dus daar wil ik niet tussen zitten.

De eerste 100 meter was Sita zoals ik Sita ken….. maar ze werd al heter en ik voelde een behoorlijke spanning onder mij opbouwen….dit ging van normaal stappen over tot dribbelen, dit ging over in hupsen en een beetje omhoog komen…..ben ik niet van gediend, dus ik kreeg haar weer even gewoon in stap…..Mijn “Festa” die naast Sita liep, werd er ook al kriegel van… evenals het paard van onze vrienden. (ons leen paard op de foto voorop te zien, daar achter onze Festa)

Ik voelde de spanning al meer en meer oplopen onder mij, dit was zeker niet omdat ze het eng vond…..ze vond het geweldig en wilde wel eens even laten zien waar zij toe in staat was en ze wilde minstens met “goud” thuis komen!! Hoe fanatiek!! Ik begon al meer en meer vooruit te denken…ik kon afwachten hoe het verder zou gaan…….dit zou kunnen zijn dat als de paarden voor ons een versnelling hoger zouden pakken, ik vol in de ankers zou moeten om haar onder mij te houden…..(had ik niet veel zin in) of de opgebouwde spanning zou er op een gegeven moment uit knallen in een Rodeo…(had ik ook niet zo veel zin in)…Ik heb dus het zekere voor het onzekere genomen, de mensen naast mij netjes gedag gezegd en ben de eerste de beste afslag rechts ingeslagen het bos in op weg naar huis. Ze was na 1 minuut meteen weer zoals ik haar ken en ze heeft van mij even een berg in een handgalop omhoog mogen gaan….

Thuis aangekomen had mijn man net vriend Miguel aan de telefoon of ik veilig was thuis gekomen, dat was dus wel het geval …….Mijn man lachen……”ik zei het toch?” haha….
Sita is een paard gefokt voor de sport en dat was ik even vergeten in de afgelopen jaren. Ze heeft wel wat concoursen gesprongen en ook in dressuur is het een goede. Zodra ze echt aan het werk mag, of denkt te mogen dan is ze echt bloed fanatiek en voel je d’r onder je koken.
’t Is een NRPS merrie met aardig wat Arabisch bloed en spring gefokt…. Uit Ixion X en Nitabanta….. Sita Banta is haar volledige naam, en over het algemeen, wat ik tegen ben gekomen zijn de paarden van de Banta stam, aardig goed in de sport…en hebben er erg veel zin in!! Haha…….niet iets voor op een zondagochtend in een ritje met 12 anderen veiligheid staat bij ons altijd voorop! Geen onnodig risico nemen gewoon blijven doen wat we doen of echt gaan springen met haar de volgende keer neem ik gezellig mijn Lusitano of Fjord weer mee……..




Sita