ik heb vorig jaar na het plotseling overlijden van mijn 4,5 jarige ruin een nieuw maatje aangeschaft van 1,5 jaar. Een kruising fries x gelder (Ahoy).
Vanaf dag 1 was hij weinig tot niets gewend alwaar het vermoeden bestond dat hij misschien niet zo'n fijne ervaringen heeft gehad. Hij tilde steeds zijn voorbenen op bij aanraking, vertrok telkens zijn spieren als hij zacht geborsteld werd en deed zijn oren steeds naar achteren als hij op zijn hoofd geaaid werd daarbij keek hij altijd naar boven. Dit allemaal is op 5 maanden tijd enorm positief verandert.
Echter is er 1 ding waarvan ik mijn bedenkingen heb, hij staat 24/7 in kudde van om en nabij 15 paarden met veel leeftijdsgenoten en natuurlijk oudere merries en ruinen, aan socialisatie geen gebrek. Omdat hij zo jong is staat hij door de week gewoon lekker veulen te wezen en in het weekend word hij eruit gepakt om wat geborsteld te worden en te wennen aan de omgeving. Wij moeten vanuit de weide een klein stukje over straar om vervolgens onze wandel naar de buitenbak of de poetsplek te maken. Aan deze route is in al deze maanden niets verandert, er kan een persoon meer of meer rond lopen, of een kat, of er hangt eens een dekje meer of minder ergens op. Opvallend is gewoon dat hij zelfs na 5 maanden nog niet gewend is aan deze route, hij blijft enorm blazen, hij blijft zich verschuilen en voordat je het weet hoeft er maar ergens een deur open te gaan en hij schrikt zich echt een hoedje.
Ik ben mij er terdege van bewust dat een jong paard heel veel te leren heeft en dat hierbij ook rust en geduld komt kijken aan de andere kant vraag ik mij af met welk soort paard ik hier te maken heb qua karakter en hoe dit op termijn gaat uit zien als hij na 5 maanden nog steeds niet gewend is aan een hetzelfde wandeltje.
Hij lijkt onzeker, echter op de we bepaalt hij dat hij ons moet beschermen, eenmaal in de buitenbak heeft hij inmiddels zoveel praatjes gekregen dat hij bepaalt wanneer hij in mijn persoonlijke ruimte mag komen. Dit word consequent afgestraft en gecorrigeerd, eerst verbaal daarna pats. Echter lijkt hij zo "dominant" te zijn dat dit gebeuren meer dan een half uur kan duren vooraleer hij accepteert dat ik de baas ben. Overigens geef ik de strijd niet op totdat ik gewonnen heb maar leuk is anders ondanks dat ik weet dat hij erg jong is, maar ook een jong paard dient zijn plek te weten en steigeren niet tegen mij te gebruiken om te bepalen wie hier de baas is.
Graag zou ik ervaringen, methodes en mogelijkheden willen weten en wellicht iets meer over de bloedlijn van Ahoy, het kan wellicht een combi zijn van van. Ik wil voor in de toekomst graag weten of het schrik en zenuwachtige typisch iets is van Ahoy of dat dit gewoon een gedragskenmerk is van mijn ruin zelf.
Indien iets niet duidelijk is of er zijn vragen stel ze mij dan gewoon dan kan ik hier eerst antwoord opgeven vooraleer een conclusie getrokken word waardoor onduidelijk ontstaat.
bedankt alvast!
(eerste gedrag is inderdaad wat mij betreft gewoon veulengedrag)
