Bokt.nl

sallandval schreef:

De veiligheid van andere mensen is jouw verantwoordelijkheid niet. Als jij het verhaal eerlijk verteld ben je zo zuiver als je kunt zijn. En wie weet komt de juiste persoon dan wel op zijn pad, wie weet zoekt die persoon wel een pony voor grondwerk of elke week een bakstapritje; weet jij veel?

Sandraa schreef:

Wat ik niet begrijp is waarom je met zo een pony nieuwe dingen wilt gaan ondernemen. Volgens mij is het leven an sich voor hem al spannend genoeg, die zou ik persoonlijk niet continu belasten met nieuwe dingen als mennen. Zeker niet aanvallend bedoeld, maar het was de eerste vraag die bij me opkwam.

Wat was het advies van Annemarie?

Persoonlijk zou ik een huisje zoeken bij iemand die dit als een projectje ziet en weinig verwachtingen heeft.

lianne484 schreef:

Sandraa schreef:

Wat ik niet begrijp is waarom je met zo een pony nieuwe dingen wilt gaan ondernemen. Volgens mij is het leven an sich voor hem al spannend genoeg, die zou ik persoonlijk niet continu belasten met nieuwe dingen als mennen. Zeker niet aanvallend bedoeld, maar het was de eerste vraag die bij me opkwam.

Wat was het advies van Annemarie?

Persoonlijk zou ik een huisje zoeken bij iemand die dit als een projectje ziet en weinig verwachtingen heeft.

Mensen, we hebben het hier over een klein stukje uitleg van TS. Ze heeft de pony al vier jaar in het bezit. Ze zal hem heus niet gelijk voor de wagen ingespannen hebben. Daarnaast is het realistisch om niet allemaal als pennymeisje te denken dat iemand anders wellicht wel met het beestje uit de voeten kan. Feit is nu eenmaal dat een knappe kinderpony makkelijk de handel in gaat. TS kent de pony het best, dus dergelijke ongelukken bij een ander, wil je niet op je geweten hebben.
Daar ben ik het mee eens. Het borstelen vind hij dood eng en dan wel beleren voor de kar. Ga daar eens mee aan de slag. Hij moet jou leren vertrouwen en de kans daar voor krijgen. Mijn shet vind andere mensen dood eng maar door mij bij zijn en me stem vertrouwd hij op een gegeven die persoon.

tomnaat schreef:

zoals het er staat komt inderdaad over dat we niet eerst bezig zijn geweest met grondwerk.
maar dit is wel gebeurd. me vriendin heeft het zo geschreven. sorry hiervoor.

Wij hebben de kar er pas achter gehangen nadat hij wel degelijk vertrouwen in ons had.
Borstelen voetjes alles kon.
rustig opgebouwd naar kar.
Daarna 1 op de kar 1 ernaast zo rustig aan gedaan.
Later met zijn 2en op de kar.
Dit ging super halverwege de rit zelfs zijn hals strekken in ontspannen lekker briesje erbij.
ongeveer 2 dagen later weer ingespannen zoals die keer ervoor dat het goed ging.
De rest kunnen jullie lezen hoe dat is afgelopen.
Nu is de pony weer terug bij af als angstige pony.

fourseasons schreef:

tomnaat schreef:

zoals het er staat komt inderdaad over dat we niet eerst bezig zijn geweest met grondwerk.
maar dit is wel gebeurd. me vriendin heeft het zo geschreven. sorry hiervoor.

Wij hebben de kar er pas achter gehangen nadat hij wel degelijk vertrouwen in ons had.
Borstelen voetjes alles kon.
rustig opgebouwd naar kar.
Daarna 1 op de kar 1 ernaast zo rustig aan gedaan.
Later met zijn 2en op de kar.
Dit ging super halverwege de rit zelfs zijn hals strekken in ontspannen lekker briesje erbij.
ongeveer 2 dagen later weer ingespannen zoals die keer ervoor dat het goed ging.
De rest kunnen jullie lezen hoe dat is afgelopen.
Nu is de pony weer terug bij af als angstige pony.

Maar waarom gelijk die kar? Waarom niet eerst een maandje alleen borstelen, voetjes optillen et cetera?

Goof schreef:

Ze zijn al 4 jaar met de pony bezig

tomnaat schreef:

Vangen was/is lastig, in de begin periode trapte hij je de stal uit.
Na maanden vertrouwen gewonnen te hebben kon hij vrij snel gelokt worden in stal om toch even buitenlucht te zien en in de kudde te gaan spelen. We hebben geregeld met 8 man de pony moeten vangen.

Angstig voor elke aanraking, hoefsmid/dierenarts waren uit ten boze. In deze tijd heeft hij ook eens een 3 jarig meisje getrapt uit angst.
Ruim 1,5 jaar later ging het vrij goed, pony is nog lastig te vangen poetsen, voeten optillen mocht absoluut niet en vreemde mensen stond hij al heel ergens anders.
We hebben hem nog weg gebracht naar een Annemarie Vd toorn, conclusie pony is getraumatiseerd.
Toen ging het weer slechter, weer erg schrikkerig, niet vangbaar, trapte vrij snel en begon langzaam te steigeren als hij iets moest.

Hij zal nooit voor 100% te vertrouwen zijn.

Andere kant, hoelang ga je ermee door en blijf je doorzetten. Zal hij ooit maar dan ook ooit te vertrouwen worden zonder terug val?

BrenKaCaNo schreef:

Wauw, ik zou die pony graag hebben. Ben dol op zulke gevallen, maar heb het geld er niet voor om voor nog een dier te zorgen.

Zou je misschien nog willen vertellen wat het advies van Annemarie was? Daar zijn de meeste volgens mij wel nieuwsgierig naar. Ikzelf (student bij Annemarie) ben daar ook erg nieuwsgierig naar.

Persoonlijk ben ik niet zo'n voorstander om zo'n beestje naar de slacht te sturen. Er is na goed zoeken vast een geschikt nieuw huis voor hem te vinden