Geplaatst Sinds augustus - september ben ik in het bezit van een fantastisch 2jarig halfbloed Arabiertje.. Groen gekocht en in het begin heel wat scheidingsangst. Deze laatste is inmiddels al stukken beter! Verder heb ik nog een Mini-Shet en een Haflingermerrie.. Beiden de rust zelf.
Nu valt het mij op hoe vreselijk enthousiast hij is in alles wat hij mag doen.. voetjes geven, borstelen, manen en staart sprayen, voetjes afspuiten, iets op hem leggen (plastiek zakje, jasje,...) , "schriktraining" (eerder wat onbekende voorwerpen introduceren) ... . Als ik zijn halster nog maar neem en naar hem toe loop begint hij al met zijn voorbeen te schrapen en vrolijk te doen.. Staat vervolgens flink stil om zijn halsterje te laten aandoen en begint alweer met zijn been te schrapen als de poort van de weide niet snel genoeg open gaat.. Wacht wel braaf tot deze open is en hij hier van mij door mag gaan..
Als je met hem een stukje gaat stappen buiten de weide merk je dat hij erg vrolijk wordt. Begint hij naast je te trippelen, staartje omhoog, oortjes naar voren, en trekt eigenlijk niet (hard). Is ook makkelijk te corrigeren als hij toch écht trekt. Elke keer als we bijna terug aan de weide zijn heeft hij een moment van ontlading(?).. dat zwaait hij even met zijn hoofd alle kanten op om vervolgens de lucht in te springen en daarna weer normaal, vrolijk, door te wandelen..
Het is uiteraard niet de bedoeling dat hij dit blijft doen, maar aan de andere kant.. Hij is jong, en is gewoon vrolijk.. Dat zie je zo. Is dit iets dat jullie herkennen? Hoe zouden jullie hiermee omgaan? Ik wil namelijk niet dat hij zijn enthousiasme zou verliezen.. Verder is hij echt heel flink en hij doet ook écht zijn best in alles..
Daar zou ik dan verder ook niks mee doen, laat maar lekker spelen die peuter!
!
