Vandaag heb ik mijn paard voor het eerst weer sinds een lange tijd bij een merrie in de paddock gezet. Samen met de andere ruin waar hij sowieso altijd al mee samen stond.
Mijn paard is best wel een mannetje om maar zo te zeggen. En die andere ruin kan het allemaal niets schelen, die staat in z'n eentje in een hoekje.
Ze begonnen met schreeuwen en ruiken (logisch) en elkaar een beetje bijten, en vooral de merrie liep de hele tijd te gillen. Ze waren verder wel lief voor elkaar, af en toe een even een been omhoog als waarschuwing, maar verder heel lief. Ze liepen ze te kroelen en te doen. We zijn er wel de hele tijd bij gebleven, omdat de eigenaar van de merrie en ik allebei niet willen dat de ruin op de merrie springt. Hij heeft het wel een paar keer geprobeerd, vanaf de zijkant. Maar als je dan even 'Hé!' riep stopte het al snel. De merrie begon later wel de hele tijd te plassen.
Af en toe ging de merrie wel naar de andere ruin toe, maar die liep eigenlijk meer van haar weg.
We durven ze nu nog niet alleen te laten, omdat ze toch af en toe nog een beetje schoppen, en de ruin af en toe op de merrie springt, en we bang zijn dat de ene ruin, het mannetje, die ander misschien weg gaat jagen. Verder vinden ze elkaar heel lief, liepen lekker te kroelen, en te hinniken naar elkaar toen we ze weer uit elkaar haalden.
Nou vroeg ik mij af, heeft iemand misschien ervaring met zo'n situatie, en weet of dit gedrag naar mate ze elkaar langer kennen minder kan worden? Dat we ze gewoon zonder toezicht kunnen laten staan, en ze een beetje van elkaar af zouden blijven.
Groetjes
