Ik ben op zoek naar advies, informatie, ideeën. Ik weet het echt niet meer. Kom maar op. Mijn pony: IJslandse ruin, geruind op 2,5 jarige leeftijd (bijna 3).
Mijn ruin is nu precies een jaar terug gekomen uit de begrazing, hier in stond hij met 30 hengsten samen in een groot natuur gebied. De meeste hengsten tussen de 1 en de 3 jaar, een aantal ouderen waren (bijna) 4.
Uit de begrazing heeft hij een paar maanden in een weiland gestaan met drie maatjes uit de begrazing, alsnog weinig contact met mensen. Als er welk mensen kwamen was hij wat angstig, maar nooit dominant naar mensen, nooit ongehoorzaam.
Hij is in oktober naar een pensionstalling gegaan waar hij 24/7 in een groot weiland zou staan met 15 andere merries, ruinen en veulens (allemaal IJslanders). In deze wei wilde hij niet blijven staan, hij werd weggejaagd door de kuddeleider en ging zo door de sloot zwemmen om op zijn eigen houtje een landje te zoeken.
We konden dus niet blijven op die pensionstalling. Nu staat hij vlak bij huis, 9 uur per dag in een hele grote paddock met 9 andere IJslanders. In de winter staat hij 's nachts op stal. Hij heeft eerst alleen gestaan omdat wij in de 'waan' waren dat hij misschien wel erg onzeker en onderdanig was en op de vorige stal misschien wel een trauma heeft opgelopen.
De integratie was door de staleigenaren perfect doorgedacht: eerst een paard er bij, dan twee paarden, dan drie en dan samen in de kudde. Helaas ging het bij het eerste paard al mis. Het paard mocht van mijn ruin niet eten en werd weggejaagd. Poging twee, met een ander paard, ging ook niet goed: kei hard vechten. We hebben het een dag aangekeken maar het werd echt ontzettend heftig en het stopte niet.
Uit elkaar gehaald: nog twee weken alleen. Toen besloten om hem er maar gewoon bij te zetten. 1 jonge IJslander bij 9 anderen in de leeftijd tussen de 6 en 20 jaar (ongeveer). De integratie heeft geleid tot ontzettend veel oorlog, tussen de kuddeleider en mijn ruin. De kuddeleider heeft hem geprobeerd heel netjes op zijn plek te zetten, mijn ruin van 4 accepteert dat niet. Door zijn uithoudingsvermogen van de begrazing is hij sneller en sterker. De kuddeleider geeft echter niet op, hij is de leider en ouder, mijn ruin zou zich over moeten geven. Helaas gebeurd dat niet.
Mijn ruin staat nu 3 maanden in de kudde en is vandaag weer apart gezet doordat de kuddeleider onder de wondjes zit. Het stopt niet. Mijn ruintje wil zich echt niet over geven en is ruig, en gemeen. Hij pakt echt stukken vel vast en laat niet meer los, haalt flink uit.
De andere paarden laten mijn ruin gaan, de kuddeleider accepteert het echter niet. Het blijft oorlog tussen deze twee. Van de 9 uur in de paddock vechten ze misschien 1 uur, maar wel zo heftig dat het nu echt gevaarlijk wordt. Ik wil niet wachten tot er echt gewonden (of zelfs doden) vallen.
Ik ken dit gedrag niet. Naar mensen toe hij is onderdanig, lief. We zijn nu 6 maanden bezig met grondwerk en hij leert snel, graag en het gaat goed. Hij accepteert mijn leiderschap. Ik merk dat als ik te veel van hem vraag hij in zichzelf keert en dan krijg ik er niks meer uit. Dan versteent hij van binnen.
Hoe kan het dan dat hij in de kudde dit gedrag laat zien? Wat moet ik hier mee? Ik kan een paard van bijna 4 toch niet alleen laten staan? Verhuizen wil ik liever vermijden, dat is imo een verschuiving van het probleem, hij zal daar ook hetzelfde gedrag laten zien.
Hier twee filmpjes van de integratie 4 maanden geleden: (erg interessant)
http://youtu.be/h1JGlEsAaVE
http://www.youtube.com/watch?v=2hA-Lh8Z ... e=youtu.be
Kom maar op met jullie visie, als jullie meer willen weten hoor ik het ook graag.

kon het niet laten