Ik ben sinds een paar maanden een aantal leuke paarden aan het verzorgen bij een eigenaar die echt een prachtig paardenparadijs in zijn achtertuin heeft gecreëerd (Hilversum).
Ik denk dat weinig paarden in de wereld zo'n mooi huis hebben (lopen altijd in paddock, in de zomer los in enorm landgoed met eigen stukje bos, krijgen de beste verzorging mogelijk.
Anyway, er is één grote pony bij die vanaf het begin mijn hart heeft gestolen, Baron. Ik ben een hele tijd uit de paarden geweest en probeer nu weer zo goed mogelijk met ze om te gaan, al is het soms moeilijk om paarden goed te begrijpen, en omgekeerd.
Baron is een jonge ruin (10 jaar denk ik) die in een grote paddock loopt samen met zijn Welsh vriendinnetje 'Fleur'. Elders op het landgoed staat zijn rivaal Exmoor 'Sam' die ook een crush op Fleur heeft. Zodra Fleur uit de paddock wordt gehaald om te gaan rijden oid, wordt Baron neurotisch. Dwz, hysterisch rondlopen, hinniken, rennen totdat hij helemaal bezweet is. Nog erger is het wanneer Fleur samen met Sam gaat.
Vanochtend leek het mij gezellig om samen met Baron aan de hand te gaan wandelen, een stukje van het erf af, het bos in. Baron leek wel een soort van Lord of the Rings 'Nazgûl' hengst. Oorverdovend brullen en omkijken. De wandelaars in het bos dachten dat er een verdwaalde leeuw was losgebroken. Gelukkig kon ik hem wel houden en besloot ik gewoon verder te wandelen uit de hoop dat hij iets zal kalmeren. Tevergeefs.
We kwamen uiteindelijk aan bij een groot omheind weiland met een stuk of 8 andere paarden. Ik wou eens kijken of Baron het leuk vond om kennis met ze te maken. Natuurlijk heel voorzichtig. De paarden in het weiland stormde op ons af en vonden Baron helemaal geweldig, ze moesten allemaal even aan hem ruiken. Baron is dan ook een lekkerding van een paard. Baron vond het wel ok. Op de terugweg was hij niet te houden, hij kon het niet uitstaan dat Fleurtje thuis achterbleef. Ik heb een paard nog nooit zo hard horen schreeuwen. Een rustige ochtendwandeling zat er voor ons dus niet in. Dat vind ik best jammer omdat Baron echt een schat is normaliter en het me zo fijn lijkt om relaxed met hem te wandelen. Het bos is prachtig en daarbij goed voor de conditie om een stuk te lopen. Misschien ook een leuke afwisseling voor het paard, al denkt hij daar zelf anders over.
Nu is mijn vraag: Hoe kan ik ooit een rustige wandeling met Baron maken? Zijn hier truckjes voor oid?
Echt een groot probleem is het niet, maar ik wil Baron gewoon goed leren begrijpen en een goede leider voor hem zijn.
Thanks!
Foto van Baron:


Verandert in:
, overigens is hij met 10 jaar uit de categorie 'jong' gegroeid. Hij is dus gewoon een volwassen pony. Als ik het goed begrijp staan ze met z'n drieën. Hij staat met Fleur en is dan ook gefocust op haar. Het is geen vreemd gedrag wat hij vertoont. Het kan zelfs voorkomen dat zo'n paard zich losrukt en terug gaat naar de kudde (hoe klein die kudde ook is). Er zijn nou eenmaal paarden die niet graag alleen op pad gaan. Verder denk ik dat het goed is dat je vreemde paarden in een andere wei niet laat snuffelen aan Baron. Het kan zo maar gebeuren dat een van de paarden even met het voorbeen uithaalt en als je alleen bent met 8 vreemde paarden, is dat niet zo handig.
Zoals door anderen gezegd, moet Baron nog leren dat het wel goed komt als zijn vriendinnetje tijdelijk wordt weggehaald. Misschien went hij er nooit aan, maar ja, dat is dan zijn eigen keuze. Sommige mensen blijven ook onrustig als een partner een paar dagen met vakantie is. Wat betreft het wandelen. Je geeft hem veel vrijheid. Hij mag brullen, omkijken, buurten bij andere paardjes, etc. Als het voor jou werkt, prima. Het klinkt wel gezellig en als Baron jou blijft gehoorzamen, dan is er geen probleem. Dat hij jou volgt, klinkt positief. Hij vindt jou blijkbaar aangenaam, prettig gezelschap. Zelf geloof ik niet in 'houden van', dat is een menselijk begrip.
. Dus nu is het uit tussen ons. Ik hoop dat Baron en ik nog maatjes kunnen zijn.