Geplaatst 
Hopelijk staat het hier goed. Ik twijfelde tussen hier en praktijkproblemen, maar gezien dat laatste vooral voor rijden bedoeld is leek mij dit een betere plek.
Ik heb sinds maart een ontzettend leuk paard te rijden. Hij was toen nog onbeleerd, maar inmiddels gaat het erg goed en zijn we al een keer met hem naar een springles geweest, en wedstrijden staan voor 2013 op de planning.
Maar ons grote probleem is, je raad het al, de trailer.
Meneer vind het namelijk maar niks om er op te lopen en hij heeft een nieuw truckje bedacht, en dat is met zn voorbenen erin, koekje krijgen, en er weer keihard uit denderen. (Doet hij trouwens ook zonder koekje...) Hij blijft dus met zn stippelkont lekker buiten staan, en dat is op den duur heel erg frustrerend.
We hebben een 2paards trailer, en we hebben al een keer het hele stelsel eruit gehaald, en toen liep hij er zo op, en daarom denk ik dat het echt de ruimte is die voor hem een probleem is. Ik vind het alleen gevaarlijk om hem zo breed neer te zetten, en dat was toen even een noodoplossing. we hebben het schot ook al opzij gezet, maar dan wil hij er nog steeds niet in. Ik kan heel slecht inschatten tot welk punt het angst is en waar het klieren begint.
We hebben hem de vorige keer met een longeerlijn achter zijn kont langs de trailer op gekregen, maar ik vroeg me af of jullie misschien nog tips hadden want ik wil niet dat hij leert dat hij kan winnen, maar ik wil ook niet dat de trailer voor hem een nare ervaring wordt.
Dus wat ik vooral graag wil weten is, herkennen jullie dit probleem, en hoe kan ik het (het beste) oplossen. Vooral vaak doen natuurlijk, maar dan moet ik eerst een beetje een effectieve methode zien te vinden.
Waar liepen jullie tegenaan en hoe hebben jullie dat opgelost? Ik ben op dit moment een beetje inspiratieloos...
Oortjes erop, glimoogjes en hij banjert zo de trailer op, pakt het plukje, en dendert er weer uit. 
Vanaf dat moment had hij het door, en liep steeds op, greep snel een pluk en liep er weer uit. Ik liet hem lekker zijn gang gaan tot hij langer bleef staan. Toen liet ik hem staan en ben hem gaan kriebelen. Hij werd steeds meer op zn gemak. 
