Je paard is jong, een kleuter nog. Dus het is niet zo gek dat hij wat schrikachtig is, daar kan hij best overheen groeien. Sommige paarden blijven echter schrikachtig, dat zit dan in het karakter. Hij moet wel leren om bij jou te blijven. Mijn paard was oorspronkelijk ook zenuwachtig. Ik heb veel met haar aan de hand gewandeld, ook door het bos. Wel een half jaar lang! Toen ze dat ontspannen kon doen, ben ik erop gaan zitten. Toen was ze direct weer erg gespannen (want weer nieuw), en heb ik haar weer geleerd om te ontspannen. Veel mensen zeggen dat je zelf heel rustig moet blijven (ontspannen adem halen of zingen bijvoorbeeld) maar bij mijn paard werkte het juist als ik extra alert bleef zodat zij de indruk kreeg dat ik 'in control' was. Andere paarden moet je flink aan het werk zetten zodat ze geconcentreerd op jou blijven. En uiteindelijk stap ik nog steeds af als mijn paard begint te flippen (bijvoorbeeld schapen op een plek die zij niet verwacht haha). Sommige mensen zeggen dat je 'dat nooit mag doen', maar op deze manier heb ik een samenwerking gevonden mijn paard. Zij heeft gemerkt: als ik iets ECHT heel eng vindt, dan leidt mijn baasje me erdoor heen. Want hoe bang mijn merrie ook is, ze blijft altijd braaf bij me (stokstijf, dat wel). Kortom, allerlei verschillende oplossingen, afhankelijk van het karakter van jouw paard werkt het ene beter dan het andere.