Moderators: Neonlight, C_arola, Firelight, Sica, Dyonne, NadjaNadja, balance, Essie73
VanHuisUit schreef:Je paard lijkt me eerder angstig en onzeker zoals je haar beschrijft... dan dominant.
Je komt bij haar stal en ze bijt in haar deur of soms ook naar jou, ik zou dat compleet negeren, halster aan, meenemen en geen gedoe bij haar stal (=haar persoonlijke ruimte). Vraag ook aan anderen (neem aan dat ze in pension staat) dat gedrag te negeren, haar zowiezo te negeren, ze houdt daar gewoon niet van (niet elk paard is per definitie een knuffelig paard)
Wat bedoel je met agressief naar mensen? Is dat als jij bij haar staat, eindelijk met haar alleen bent nadat ze in haar box heeft gestaan? Ze wil gewoon jouw aandacht. Let eens op hoe jij doet. Ga je dan met die mensen praten, of richt je je tot haar en geef je haar echt aandacht. Praten met andere mensen doe je voorlopig alleen in de kantine, als je bij je paard bent ben je bij je paard. Wat moet je paard doen om aandacht te krijgen? Nu is ze agressief, reageer je dan op haar? Dan wordt ze dus nog agressiever. Ga je het negeren, of zorg je dat het niet nodig is, houdt het vanzelf op.
Paarden die 'terugvechten' en 'dat is geen pretje' wat doe je dan? Als ze dreigt te gaan steigeren hard aan touw trekken of durf je haar wat te laten vieren en dan terugvragen? Direct lik op stuk wil, zeker bij een merrie, echt niet altijd werken. Waarschijnlijk wordt ze dan gewoon angstig en wil ze bij je weg, jij houdt haar vast, help nog meer angst en een mens dat boos is.... Denk eraan dat een paard een vluchtdier is, als jij alleen maar dreigt is het enige wat ze kan doen dat terugdoen als ze vast zit aan een touw of in een kleine ruimte, want je geeft haar geen ruimte....
Tip van wat grondwerk ga ik helemaal in mee, neem de tijd, geef je paard echt aandacht, respecteer haar ruimte van haar box (of wei) en als je aan het werk bent ben je met haar aan het werk. Sommige paarden houden niet van 'gemuts' of gedoe, die willen gewoon werken, klaar. Denk eerder dat het er zo een is.
Maar misschien heb ik het helemaal mis, ken het dier niet natuurlijk en jou ook niet maar op wat je schrijft denk ik bovenstaand.
NH_trainer schreef:Wellicht is loswerken en grondwerken de oplossing voor jullie. Het paard probeert je iets te vertellen en het is aan jou om uit te vissen wat er precies aan de hand is.
Dmv het loswerken en het grondwerken werk je aan wederzijds vertrouwen en respect. Een stevige basis om uiteindelijk verder mee te kunnen.

, ik heb eigenlijk altijd merries gehad en stond / sta ook wel eens in vertwijfeling naast ze en denk dan wat moet ik ermee aan.... maar ja, dat maakt ze ook wel zo leuk. ijssnuiver schreef:Wat dit paard vraagt is duidelijkheid en consequent zijn op een manier die hij begrijpt. Dus komt hij je voorbij, gaat hij te snel oid tijdens het meelopen? Dan zet je hem achterwaarts, consequent iedere keer. Op gegeven moment merk je dat het indraaien van je schouder voldoende zal zijn om je paard te laten vertragen.
Zo zul je in alles heel duidelijk moeten zijn en leiding geven aan je paard. Het komt op mij ook wat over als angstig gedrag en juist die paarden hebben behoefte aan duidelijkheid, dan weten ze waar ze aan toe zijn en zijn er geen onverwachte dingen waar ze bang van hoeven te worden.
Ik ben het wel met NH_trainer eens dat een stukje loswerken en grondwerk jullie wel goed zal doen, om even weer te bepalen hoe het ook alweer allemaal zat. Ben je daar zelf mee bekend?
VanHuisUit schreef:Wat je beschrijft van het meelopen dat je haar nu vasthoudt.... via de NH methode zou je dat een stuk kunnen verbeteren, zodra jij stilstaat of terugdeinst moet zij achterblijven of stilstaan. Ze mag niet voorbij je, nooit. Hoop dat je iemand kunt vinden die je daarmee kan helpen want een paard in je nek, bij wijze van, is geen succes.
Je beschrijft al best wel veel mensen hoor ,waar je paard mee in aanraking komt... Bij die van mij ben ik hetzelf, stalhouder/ster en af en toe eens hoefsmid/DA maar dan houdt het wel op.... wellicht dat het voor je paard toch gewoon nog teveel van het goede is... wat de andere poster zegt, onverwachte dingen. Gaat iedereen hetzelfde met haar om? Zeker gezien haar reacties naar nieuwe hoefsmid e.d. Ze mogen van mij nooit trappen maar ja waarom doet ze het? Angst of brutaliteit? Merries die trappen hebben toch vaak iets met hengstigheid/angst voor hengsten.... is er een ruin een paar keer op haar geklommen dat ze zo bang is, is er iets gebeurd? Weer is dat puur een gedrag wat verklaar baar is. Een hengst drijft, door 'erop' te gaan, een merrie kan alleen maar trappen, dat is haar natuurlijke verweer. Niet dat dat goed te praten valt en als het goed is leren ze zich te beheersen maar goed, die van jou heeft er blijkbaar nog moeite mee.
Kan me goed voorstellen dat het kan frustreren als je er zoveel mee doet en je krijgt dit gedrag 'terug'. Het kan ook een idee zijn haar eens door de molen te halen vwb bloedwaardes (is ze misschien letterlijk 'verzuurd', voorals dat trappen kan daarnaar wijzen, dan heeft ze pijn in haar spieren en geloof me daar word je chagarijnig van) of vwb haar hengstigheid/hormonen.
En tja, merries zijn soms gewoon wat eigenzinnig, ik heb eigenlijk altijd merries gehad en stond / sta ook wel eens in vertwijfeling naast ze en denk dan wat moet ik ermee aan.... maar ja, dat maakt ze ook wel zo leuk.

filoutje schreef:ijssnuiver schreef:Wat dit paard vraagt is duidelijkheid en consequent zijn op een manier die hij begrijpt. Dus komt hij je voorbij, gaat hij te snel oid tijdens het meelopen? Dan zet je hem achterwaarts, consequent iedere keer. Op gegeven moment merk je dat het indraaien van je schouder voldoende zal zijn om je paard te laten vertragen.
Zo zul je in alles heel duidelijk moeten zijn en leiding geven aan je paard. Het komt op mij ook wat over als angstig gedrag en juist die paarden hebben behoefte aan duidelijkheid, dan weten ze waar ze aan toe zijn en zijn er geen onverwachte dingen waar ze bang van hoeven te worden.
Ik ben het wel met NH_trainer eens dat een stukje loswerken en grondwerk jullie wel goed zal doen, om even weer te bepalen hoe het ook alweer allemaal zat. Ben je daar zelf mee bekend?
bedankt voor de reactie.
ze loopt me niet voorbij.. ze gaat eerder te traag.. wanneer ik stap op normaal tempo, slentert ze vaak achter mijn rug. ik duw haar hoofd telkens weg opdat ze weet dat ze naast mij moet stappen. na een tijdje wist ze dit en deed ze dat ook. maar op een dag duwde ik ze weg, als altijd, en ze steigerde en trapte me in de rug (zoiets had ze nog nooit gedaan). daarom ben ik sinds dien wel een beetje bang wanneer ze achter mij loopt in plaats van naast mij.
ik ben niet echt vertrouwd met concrete NH, maar ik doe wel grondwerk met mijn paarden.
groetjes
.ijssnuiver schreef:Het was ook bedoeld als voorbeeld, wat ik bedoelde met concequent zijn.
Wat bedoel je precies met wegduwen van het hoofd? Het lijkt me dat ze daar niet vlotter van gaat stappen.. Het kan best zijn dat die ene keer je te groot/te veel/te onverwachts was met je hulp, je de merrie overviel en dit haar reactie was. Een onwijs heftige reactie, wat mij doet denken dat er al een aantal eerdere reacties van het paard gemist kunnen zijn. Ik zeg niet dat het nu ook het geval is, dat kan ik niet beoordelen vanaf de laptop. Maar het zou wel kunnen.
Ook traag stappen is een vorm van de leiding nemen. Jij wil de tempo en de richting, je paard pakt op dit moment de snelheid door te gaan vertragen.
Ik weet niet of je iemand in je omgeving hebt die er goed bekend mee is? Maar wellicht dat iemand je dan even zou kunnen helpen. Het kan al zo verhelderend zijn als er iemand even meekijkt. Die ziet met een frisse blik wat er gebeurd(of wat er juist niet gebeurd). Bij je eigen paard zie je toch veel meer als normaal..
filoutje schreef:ik steek zeer veel energie in mijn paard.. ik ga er 2 keer per dag naar toe. en daarom ik het zo frustrerend om alles wat ik heb opgebouwd telkens weer te zien verdwijnen.
groetjes
ijssnuiver schreef:Ben je inmiddels al een stapje verder gekomen?

MirandaFuego schreef:filoutje schreef:ik steek zeer veel energie in mijn paard.. ik ga er 2 keer per dag naar toe. en daarom ik het zo frustrerend om alles wat ik heb opgebouwd telkens weer te zien verdwijnen.
groetjes
Je moet niet vergeten dat het twee stapjes vooruit gaat, dan weer een stapje terug.
Je hebt volgens mij al veel bereikt.
En soms gaat het weer wat minder, dat hoort erbij.
Gewoon consequent blijven en stabiel, dan komt het weer op hetzelfde niveau en zo blijft het altijd wel een beetje schommelen, soms weer even wat minder, zo maar weer een megastap vooruit!
pallavi schreef:Klinkt zeker als een situatie waar je veel plezier zou kunnen hebben van de juiste begeleiding. Zomaar zelf gaan grondwerken kan ik alleen aanraden wanneer je ook direct goed resultaat ziet. Wanneer je vastloopt of merkt dat er onrust onstaat even iemand zoeken die het jou het goed kan leren. Daar heb je de rest van je paardencarriere plezier van!
Ik maak zeer zelden paarden mee die werkelijk dominant zijn vanuit hun karakter. Vaak is er alleen sprake van dominant gedrag vanuit onzekerheid en/of onduidelijkheid en heeft het paard juist de behoefte dat jij de leiding neemt zodat het zich kan ontspannen en veilig voelt bij jouw beslissingen.
Belangrijkste is dat je open staat om van je situatie te leren en dat zit volgens mij wel goed.