Geplaatst 
Twee weken geleden is mijn paard verhuisd. De eerste paar uur/dagen viel het mijn stalhouder op dat hij veel lag. Ik realiseerde mij dat ik hem dat op de vorige stalling de laatste 6 maanden niet had zien doen. Hij stond daar in een groepje van 5 in een paddock van nog geen 380 vierkante meter, dag en nacht, en overdag een paar uur op een klein weitje, met datzelfde groepje. Ik kreeg toen nooit de indruk dat hij moe was.
Kan me ook goed voorstellen dat hij moe was van alle nieuwe indrukken: veel meer ruimte om zich heen, andere geuren en geluiden, andere mensen en paarden. Spoorlijn langs de wei (hoewel hij dat wel kent, paar jaar geleden stond hij langs hetzelfde spoor)
Eerst heeft hij een paar dagen een eigen stukje wei gehad. In het begin hield hij zich wat afzijdig, en toen hij aangaf dat hij bij de andere paarden wilde in overleg paard bij de andere gezet (2 ruinen, mijne is ook een ruin) En dat ging en gaat prima, zijn aanwezigheid werd meteen getolereerd. Ze hebben ook genoeg ruimte. Heel langzaamaan zie je dat ze nader tot elkaar komen (hij mag naast ze staan, op een paar meter afstand. En bij ze als ze 'm uitnodigen) Ze zijn aan het wennen, alledrie zijn het sociale paarden die het protocol kennen. Met één ervan kroelt hij af en toe, wanneer dat andere paard het initiatief neemt. Ook wanneer ze een stukje achter 'm aan "jagen" gaat dat goed. De andere paarden (friezen) zijn een stuk groter en sneller dan mijn IJslander maar je ziet ze zich inhouden in mijn paard z'n tempo wanneer ze een stukje achter 'm aan gaan. Na een paar meter gaan ze dan grazen. Alles heel harmonieus, voor zo'n nieuwe groep.
Maar wat me nu dus opvalt is dat mijn paard moe is. Natuurlijk heeft hij nieuwe indrukken. Maar wat hij nu doet heeft hij bij eerdere verhuizingen nooit gedaan: wanneer ik m uit de wei haal, om 'm bij voorbeeld even te poetsen, knippert hij op een gegeven moment met z'n ogen, z'n oren gaan wat flappen en eigenlijk gaat hij dan gewoon gauw even naast me staan tukken. De andere twee zie ik wel vaker samen een slaapje doen. Ik heb ook niet de indruk dat ze 'm niet met rust zouden laten als hij zou willen slapen, er is ook ruimte genoeg om zich af te zonderen. Ik heb 'm alleen nog nooit zien slapen op de wei. Terwijl ik toch elke dag zit te kijken hoe ze doen, soms wel een paar uur. En ik de friezen dus wel zie slapen.
Misschien dat hij meer aan z'n slaap toe zou komen als ik 'm 's nachts apart zou zetten. Maar ik wil het integratieproces ook weer niet verstoren. Behalve dat ik de indruk heb dat hij te weinig slaap krijgt is er ook geen reden om dat te doen. Hij heeft een paar bijtwondjes en één van de friezen heeft een trap van 'm gehad maar dat is het, op het slaapgebrek na gaat 't heel goed.
Ik heb zoiets nooit eerder gezien. Moet ik 'm gewoon laten staan en wachten tot hij volledig is opgenomen in de groep zodat één van de andere paarden over 'm kan waken wanneer hij slaapt? Of toch apart zetten met het risico het integratieproces te vertragen of te verstoren? bij de vorige stal dutten de paarden wel samen, ze konden niet anders want ze hadden maar een klein stukje. Maar je zag ze duidelijk na het eten op een bepaalde plek gaan staan met z'n allen en allemaal deden ze dan een tukje.
Zou het door het eten komen? Voorheen stond hij in een groep waar een aantal keer per dag hooi/kuil werd gevoerd. Nu heeft hij 24/7 gras. Kan het gewoon aan het andere ritme liggen, dat er niet meer duidelijk een slaapmoment is?
