Geplaatst Mijn 7 jarige Welsh A merrie is nu sinds ong. een half jaartje best wat veranderd, qua omgang/gedrag. Natuurlijk is het Welsh eigen dat ze soms wat 'heet' kunnen zijn en snel 'op hun teentjes getrapt', maar de laatste maanden loopt het soms de spuigaten uit. Het is een werkelijk héerlijk dier en ik ben heel blij met haar. In het werk (ik heb haar intensief voor de wagen staan) is het werkelijk een superpony om mee te werken, ze heeft een hele grote 'will to please'.
Maar soms haalt ze me écht het bloed onder de nagels vandaan.
Enkele weken geleden heeft ze me flink geraakt door gericht uit te trappen van achter tijdens een conflictsituatie tussen ons. Ik moest een hekje met haar door en ze moest omdraaien zodat ik het hekje meteen kon sluiten. Ze wilde niet om (dat kent ze perfect) maar ging juist tegenhangen, na herhaaldelijk vragen van mij, dus ik 'nah, OM!!!' gevolgd door een klein schopje onder haar kont (ik had geen handen vrij). Toen ging ze echt eerst recht voor me staan en mepte toen gericht flink naar achteren. Ze raakte me vól op mijn bovenbeen en dat deed zo'n pijn dat ik onwel werd en ineen zakte. Heb een paar dagen haast niet kunnen lopen en m'n bovenbeen heeft alle kleuren van de regenboog gehad.
En dat terwijl ze me toch normaal wel echt als leider ziet. Alleen in conflictsituaties wil ze nog wel eens echt boos worden en dreigen, heeft ze in het verleden ook wel eens gedaan, en dan kreeg ze meteen een schop onder de kont omdat dat natuurlijk uit den boze is.
De laatste paar maanden is ze zowiezo veranderd. Veel wispelturiger soms, en nerveuzer. Soms ook niet hoor, maar soms heeft ze zo'n 'bui'. Dan bind ik haar vast om in te spannen, bij ons op de oprit, en de éne keer staat ze gewoon rustig netjes stil zoals altijd, en de andere keer dan gaat ze ineens naar beneden kijken om vervolgens héeeel hard te gaan snuiven en als een malle naar achteren te gaan hangen, zodat het touw bijna breekt. En dat gaat dan helemaal nergens om, er is niets te zien en te horen en 2 tellen daarvoor was ze nog zo mak als een lammetje. Enige manier om haar uit die 'modus' te kunnen krijgen (want ze is dan half van de wereld) is haar van achteren aan te tikken/schopje geven, zodat ze naar voren schiet en ophoud met hangen. Laatst schoot ze ineens de hoek van de schuilstal in, toen ik haar hoeven aan 't krabben was bij het licht (buiten was 't al donker) zonder verklaring, en begon toen flink te steigeren omdat ik haar niet los wilde laten. Toch maar los gelaten maar ze bleef maar steigeren. Uiteindelijk een zweepje gepakt om haar voorzichtig uit die hoek te krijgen, want ze haalde haar hele hoofd en benen open doordat ze bleef steigeren in die hoek.....
Nu heeft ze dus iets nieuws bedacht. Ik kan nu niet meer normaal de achterkant van haar bovenbenen borstelen. (daar waar de broek van het mentuig zit). Dan gaat ze namelijk ineens staan piesen alsof ze hengstig is. En dan ook echt de welbekende 'jus d'orange'. Tegelijkertijd laat ze haar kont wat zakken en bij iedere streek van de borstel laat ze haar achterhand helemaal ineen 'krimpen'. Dit deed ze vorige week ook al een keer, maar vandaag was het nog veel erger.
Aangezien ze dit van mij absoluut niet mag, heb ik het gecorrigeerd met een flinke brul en een tik. Waarna ze vervolgens mij haar kont toedraaide en volgens mij weer probeerde uit te halen.
Uiteindelijk hebben we ruim 3 kwartier een flinke strijd gehad. Ik wilde niet opgeven, maar zij ook niet. Iedere keer probeerde ik weer de bovenkant van haar achterbenen te borstelen, en iedere keer weer ging ze staan 'piesen'. Uiteindelijk haar een flinke tik verkocht, toen vloog ze naar voren, probeerde weer uit te halen en pieste daarbij ook weer, iedere keer als ik haar een tik gaf.
Bah, voel me dan zo naar achteraf, we hadden zo lekker en fijn gereden samen vandaag, heerlijk ontspannen, zij lol ik lol. Wilde alleen even 't opgedroogde zweet er af borstelen. Uiteindelijk stonden we samen te hijgen en te zweten na die strijd en pony was natuurlijk weer eens hélemaal over de zeik, niet alleen letterlijk maar dus ook figuurlijk.
Begin juni heb ik haar voor de 2e keer gereden tijdens de Eper Paardenvierdaagse. Ze was écht niet hengstig toen, niet in het land in ieder geval (allemaal strookjes land met paarden naast elkaar).
Maar als we dan aan 't rijden waren, en ik moest haar verbaal extra aanmoedigen om een héeeeule flinke mulle heuvel in galop op te komen, dan begon ze dus ook hengstig te piesen. En iedere keer als ik vervolgens haar een tik gaf, begon ze weer te piesen. Tik-pies, tik-pies. 'jaaaaaa goedzo KOM OP!!!!!' ---> pies. En flink met de staart zwiepen. Lekker, zo'n pismerrie......... En ik zit er vlak achter, dus je kan wel raden welke kant alles op gaat.
Dat was overigens voor 't eerst dat ze echt als reactie op mij of iets wat ik deed, hengstig begon te piesen.
Na vandaag weet ik 't echt niet meer, wordt er gewoon moedeloos van.
Mijn shetmerrie bleek enkele jaren terug uiteindelijk een cyste op haar eierstokken te hebben, die is gescand door de DA en heeft toen een kuurtje Regumate gehad. Daar heb ik ook wel aan zitten denken, máár het verschil is dat die pony ruim 3 maanden echt 'hengstig' was. Dat was constant als ik 'euh!!!' zei, haar corrigeerde/aansprak of haar een tik gaf, meteen piesen. En ze was maandenlang niet normaal te rijden in het werk.
Mijn Welsh merrie lijkt het maar af en toe te hebben. Maar te veel en te onregelmatig om het af te schuiven op echte hengstigheid, denk ik.
Iemand enig idee? Aangezien Regumate volgens mij enkel op DA recept verkrijgbaar is, heb ik ook aan Moody Mare zitten denken... zou dat een idee zijn?
vraag me af hoe ze dat doen.......
