Geplaatst 
Oké, het is dus niet zo dat ik geïrriteerd raak van haar.
Sinds 3 jaar heb ik een 17-jarige Welsh-merrie, met een interessant karakter. Ze is erg eenkennig, ook naar andere dieren. Loop je langs een weiland met vreemde paarden, moet ze ze echt niet hebben! Het liefste loopt ze zo snel mogelijk door tot ze uit haar zicht zijn. Als een vreemde op haar af komt, ook als ik erbij ben, loopt ze gewoon weg. Ik mag haar pakken, aanraken, maar zodra de vreemde dit doet draait ze weliswaar direct haar kont naar ons toe. Verder is ze heel speels, lekker eigenwijs met een gebruiksaanwijzing, niks mis mee.
Ondanks dat ze altijd al heel speels is geweest, lijkt ze de laatste paar weken echt haar best te doen om me te pesten, als het ware. Als ik haar wil borstelen, moet mevrouw eerst lekker schuren (hoofd of hals) en vaak drukt ze me het liefst nog tegen de muur aan om zo gewoon 15 minuten te blijven schuren. Niet dat ik het erg vind, ik schuur lekker terug. Buk ik, geeft ze me een duwtje. Heb ik iets in mijn handen, pakt ze het het liefst af. Vaak, als ik weg wil lopen, trekt ze me zelfs aan mijn kleding als het ware terug. En als ik op mijn hurken zit, moet ze natuurlijk weer de nodige vogelnest creëren in mijn haar
Ook kriebelt ze erg graag in mijn gezicht met haar lekkere, ruwe bovenlip
Als ik aan de hand loop met haar lijkt het wel alsof ze constant loopt te duwen en soms, als ik terug duw, duwt ze weer terug. Ze pakt haar halstertouw ook wel eens vast in haar mond, en gaat ze een soort van touwtje trekken. Of ze kijkt me heel verwachtingsvol aan, en als je dan op haar af komt rent ze weg, of ze tikt je aan en rent weg: pak me dan, als je kan! Allemaal van dat soort dingen. Niet dat ik het erg vind! Het is hartstikke gezellig allemaal, maar goed, ik ben toch wel nieuwsgierig omdat ze dit eerder nooit deed. 
Is ze aan haar tweede jeugd begonnen of...?
Zijn jullie paarden ook zo speels?
Ik denk dat ze je plekje inneemt als leider. 
