Geplaatst 
Geboren uit mijn eigen merrie. Veulen is altijd vrij eigenwijs en dominant geweest. Door de juiste opvoeding van mijn kant prima te handelen. Alleen zijn moeder is helaas niet zo streng als dat ik ben
Ze staan samen met de merrie van mijn zusje, en mijn merrie is daar altijd de baas over geweest. Merrie van mijn zusje is wel ouder, maar heeft een blind oog waardoor ze waarschijnlijk niet geschikt zal zijn als leider.
De merrie van mijn zusje pakte het veulen wel aan, maar als moeders dat zag sprong ze er gelijk tussen. Veulen had dus al vrij snel door dat hij alles kon flikken in het land. Dus bedacht, meneer in de opfok. Met een groep jonge hengsten. Zaten een paar beste tanks tussen dus dacht dat moet goed komen met mijn krielkipje
Niet dus. Nog geen maand verder was meneer kudde baas 
In het 1,5 jaar dat hij er gestaan heeft zijn de groepen wat gewisseld, maar Saga bleef baas. In mei heb ik hem naar huis gehaald nadat hij geruind is. Het eerste uur liet mijn merrie duidelijk merken dat zei de baas was. En was er totaal geen blijk van herkenning. Toen ik even later terug kwam stonden ze gezellig samen te smoezen en de merrie van mijn zusje stond in der eentje aan de andere kant van het land. Ze herkent hem duidelijk als haar zoon, word ook compleet hysterisch als ik hem uit het land haal.
Nu zijn we zover dat mijn 3 jarige baas is. Hooi moet ik appart leggen want hij laat de merries er meestal niet bij. Soms heeft hij een goeie bui en mogen ze een hapje mee eten.
Tegen mij is hij nog steeds even lief. Kent ze plek en als hij het even vergeet laat hij zich heel makkelijk ook weer te plek zetten. Hier ben ik wel heel blij mee omdat ik bang was dat zijn dominante gedoe in het land over zou slaan op mij.
Het is nog steeds een krielkip en qua kracht zal hij het nooit kunnen winnen van de merries. En toch laten ze compleet over zich heen lopen. Van de half blinde merrie snap ik dan nog, maar zijn moeder moet toch beter weten?
Iemand hier een verklaring voor?
