Bokt.nl

**Geplaatst door de TopicStarter** : 09-05-12 13:09

Moeders: ook lastig jonge ruiter "los te laten"?

Geplaatst door de TopicStarter : 09-05-12 13:09

Ik heb een dochter van 7 en een brave pony waar ze op rijdt. We hebben de pony nu 7 maanden en ze hebben samen een prima klik. Tot nu toe heb ik pony altijd aan de longe gehouden. Vorige week voor het eerst eens losgeknipt van de longe en moeders: wat vond IK dat spannend.... Ik ben ernaast blijven lopen, in stap en het ging prima.

ook heeft ze vorige week zonder zadel en met alleen halster en touwtje eraan rondgestapt achter de bal aan. Ging ook perfect. Maar eens komt die dag, misschien al vandaag, dat dochter los wil draven.... -O-

en dat vind ik spannend!! Want dan moet ze het echt zelf doen en heb ik geen extra remmogelijkheid meer. En dus haal ik me muizenissen in mijn hoofd. Het blijft een pony, hoe braaf ze ook is. Meer moeders met deze ervaring?

Ik wilde het gewoon even van me afschrijven en delen met andere moeders.

**Geplaatst**: 09-05-12 13:33

Re: Moeders: ook lastig jonge ruiter "los te laten"?

Geplaatst: 09-05-12 13:33

Ik snap je wel, mijn dochtertje kreeg met 4 een pony en heeft tot ruim 5 jaar aan de lounge gereden.
De allereerste keer bij de ponyclub ging ze los, achter een andere pony aan, ook in galop!
Vond het superrrspannend, maar is allemaal goedgekomen! Heel veel succes, en maak wat mooie foto's!!

**Geplaatst**: 09-05-12 13:36

Re: Moeders: ook lastig jonge ruiter "los te laten"?

Geplaatst: 09-05-12 13:36

Kan me de moederangst ergens wel voorstellen, maar stel je voor dat dochterlief op een manege les zou hebben gehad: dan had ze na een paar lessen waarschijnlijk al los gemoeten in een groep, op pony's die soms stukken ondeugender én zonder mama die direct in kan grijpen.

En wat kan er nu werkelijk mis gaan?
Ze kan vallen, maar neem aan dat ze met de juiste bescherming rijdt, pony is niet enorm hoog en ook van vallen leren ze, hoe graag je dat natuurlijk ook wilt voorkomen!

**Geplaatst door de TopicStarter** : 09-05-12 13:40

Geplaatst door de TopicStarter : 09-05-12 13:40

Dochter gaat van de zomer op ponykamp.... Hoezo loslaten haha.

Ze rijdt met cap en bodeyprotector, pony is dusdanig afgericht dat ze stil gaat staan indien zij haar ruiter verliest. Ongeacht de van waar ze in zit...

Dochter is al tweemaal eraf gevallen ( gevalletje evenwichtverlies in galop en een sprong niet aan zien komen bij het over de caveletti stappen) dus daar leert ze idd van. Het is echt het vertrouwen bij pony en dochter leggen. Moet goedkomen, maar jeeeeee spannend hoor. Ben blij dat ik niet de enige moeder ben dienst heeft/ had

Laatst bijgewerkt door Zilfstar op 09-05-12 13:41, in het totaal 1 keer bewerkt

**Geplaatst**: 09-05-12 13:40

Geplaatst: 09-05-12 13:40

Ik herken heel goed wat je schrijft.
Mijn zoon reed al paard en was al iets ouder dan z'n zusje toen zij ook ging paardrijden.
Ze was toen 6½ jaar. Nu had ik wel het geluk dat ik de pony's al een tijdje kon en zij er al eens op had uitgestapt.
Maar de 1x keer had moeders een flinke knoop in haar maag kan ik je vertellen. Maar zij is redelijk onbezonnen en voor de duvel niet bang. Wilde niet aan de lijn en de instructrische zei dat het prima kon, ook zij kan m'n dochter al wat langer hihi.
En ja ze is er ondertussen al 2x afgevallen waarvan 1x gewoon uit drolligheid maar de andere keer had ze zich wel zeer gedaan. Pffff ik kan daar dus niet zo best tegen. Maar madam stapte er zo weer op!
Ondertussen zijn we bijna een jaar verder en heeft ze haar 1e bixie wedstrijd gereden en zo ook haar eerste bosritje. En ja ik was beide keren mee haha net als haar instructrische.
Nu heeft die ook super brave shets, zeker met kinderen.

Bij ons op stal heb ik ook een paar keer moeten slikken hoor, en soms nog als ik haar het paard van een stalgenootje zie uitstappen. Tja hij is super braaf maar wel 1.80

Maar onze 4 jarige redelijk groene tinker mag ze dus niet uitstappen, niet dat ze wat doet hoor maar toch. Terwijl de oudste er vorrige week voor het eerst op heeft gereden en ja wel aan een lijn

Pfff soms is het best wel eens moeilijk ze los te laten!

**Geplaatst**: 09-05-12 13:45

Geplaatst: 09-05-12 13:45

Mijn dochter en zoon rijden beide.
Dochter is ouder en rijdt ook langer (is nu 15).
Ze zijn beide begonnen op de manege met manegepony's.
Ik rijd zelf ook, en ondanks dat ik wel eens schrok als mijn dochter viel, was ik bij haar niet zo bang verder.
Tot mijn zoon ging rijden (ook met 7 jaar).
Die zat er echt als een man op zeg maar, erg los, hoefde maar iets te gebeuren of hij lag er al.
Niet dat ie daar zelf mee zat overigens.
Mijn dochter was voorzichtiger, en zag haar eigen grenzen, iets wat bij mijn zoon ontbrak, nog steeds overigens.
Ik kreeg 2 jaar geleden een telefoontje van hun vanaf ponykamp.
Vraag wat ze gedaan hebben, krijg een verhaaltje en oh ja zegt mijn zoon, ik ben ook in rengalop geweest.
Oef mijn hart stond stil.
Was het leuk, bracht ik nog uit.
Ooh jawel, was wel grappig, pff.
Heb hem ook eens gevraagd of ik even iemand moest vragen of ie met zijn Z-paard dat parcours mocht springen. (uiteraard voor de grap)
Zoonlief was toen 10 denk ik en zegt JOAAAAAAA mag dat.
NEE natuurlijk niet.
Mijn dochter had dan gezegd nee hoor dat kan ik niet, maar hij ziet dat gewoon niet, hij vind dat als hij wil dat ie alles kan.
Op zich een goede instelling, maar minder goed voor moeders..

**Geplaatst door de TopicStarter** : 09-05-12 13:50

Geplaatst door de TopicStarter : 09-05-12 13:50

Oef... Dan zou ik zeker mijn hart vasthouden. Dochter heeft gelukkig een goede zit, prima zadel en als ze losgaat gaan er stootteugels an. Niet strak hoor, gewoon dat pony niet de neus naar de grond kan doen.

**Geplaatst**: 09-05-12 13:54

Geplaatst: 09-05-12 13:54

Mijn dochter is 8 en zit nu ongeveer 15 maanden op ponyles.
Ik vond het vreselijk in het begin haha.
Bedoel, ik vond en vind het hartstikke leuk hoor dat ze wilde leren rijden. Maar ik moet wel zeker weten dat de pony braaf is. Toen ze voor het eerst in galop ging, man man, ik kreeg het spaans benauwd.

Dochterlief zelf is totaal niet bang. Ze heeft cross-ambities (terwijl ze nog nooit gesprongen heeft

), ze wil los en alleen op ons eigen paardje (wat we nog maar net hebben en die voor haar nog aan de grote kant is) etc etc.

Ik laat het maar over me heen komen. Ze is sinds kort overgestapt naar een andere manege, eentje waar ze echt goed op de zit leren rijden. Ze gaat heel goed vooruit en ik merk dat ik daardoor ook een stuk rustiger word.

Het is maar goed dat dochterlief niet weet wat haar moeder vroeger allemaal voor pennystreken uitgehaald heeft

**Geplaatst**: 09-05-12 13:56

Geplaatst: 09-05-12 13:56

Heel herkenbaar............. Nu kan ik zelf niet paardrijden dus zie al snel (veel te snel) over al gevaar. Ik heb dan ook nog eens het nadeel dat ze dol graag springen waarbij ik dus iedere keer met een knoop in mijn maag het aankijk. Ik weet wel dat met dressuur ze er ook af kunnen vallen, maar in mijn ogen is springen wat riskanter. Nu zijn de meiden 9 en 7 en ik wil en mag ze niet tegenhouden in het uitoefenen van hun hobby enkel omdat ik gevaar zie. Soms gaat het inderdaad fout en valt er eentje af wat ik dan maar lijdzaam aan zie. Echter wanneer ik zie hoe snel ze er weer lachend op zitten dan bedenk ik wel eens dat ik gewoon aan het zeuren ben.

Filmpje van valpartij jongste:

Succes met het leren loslaten van je dochter!!

**Geplaatst**: 09-05-12 13:58

Geplaatst: 09-05-12 13:58

Nou idd, dat denk ik ook wel eens.
Ik ging op mijn 16e ook met mijn nichtje hele dagen op buitenrit, broodje mee voor onderweg, en eind van de middag weer naar huis.
Mijn dochter mag van mij net een rondje stappen en draven op een zandpad vlakbij ons huis.
Dat vind ik dan wel weer eng.

**Geplaatst**: 09-05-12 13:59

Geplaatst: 09-05-12 13:59

Mijn moeder vond het ook wel lastig hoor.. Ik ben ook begonnen op een manege, maar daar waren de paarden en pony's niet echt betrouwbaar.. Ze vond het echt heel eng. Toen ik een jaartje reed en ze er eindelijk aan gewend was, viel ik eraf en brak ik m'n elleboog waar ik met spoed aan geopereerd moest worden

Heb toen vanzelfsprekend een hele tijd niet gereden maar ze bleef het eng vinden toen ik er weer op ging (logisch!) maar ik mocht wel door blijven gaan. Ik ben er daarna nog zo vaak afgevallen en dingen gekneusd e.d. Toen ik 10 was overgestapt naar de (western)manege waar ik nu rijd. En daar rijdt ik nu 9 jaar, ben er 2x afgevallen ofzo. Toen zag mam in dat paardrijden ook gewoon normaal kan, zonder dat elke les de paarden om de haverklap keihard bokkend aan de kletter gaan. Toen was haar angst (en die van mij) al snel weg. Ze heeft zelfs een tijdje zelf gereden

**Geplaatst door de TopicStarter** : 09-05-12 14:00

Geplaatst door de TopicStarter : 09-05-12 14:00

Grappig nog zo'n kleine meid op een bonte pony... Zou zo mijn dochter en haar poon kunnen zijn. Alleen durft zij nog niet te springen haha.

**Geplaatst**: 09-05-12 14:00

Geplaatst: 09-05-12 14:00

@El75: wat zit jouw dochter stevig! Ik zou willen dat die van mij zo vast zat in het zadel in de galop. Ik vind dat ze het erg knap doet. Ik doe het haar echt niet na (ik durf niet te springen).

**Geplaatst**: 09-05-12 14:14

Geplaatst: 09-05-12 14:14

het blijft verschrikkelijk spannend. Mijn dochter (7,5 jaar) heeft afgelopen maandag voor het eerst gegaloppeerd op de manege. Dan loopt er wel iemand (heel hard... :))

naast mee. Dus dat voelt wel veilig. En als je dat stralende gezichtje ziet..
Vrijdag komt ons paard (tinker), en dan rijden we alleen daar nog op. Vind ik ook wel fijn gewoon 1 paard waar je je op kunt richten, en die je op een gegeven moment door en door kent (en zij ons). Maar voorlopig aan de longe hoor of ik ernaast (rennend en puffend). En het voordeel is dat onze nieuwe tinker-aanwinst, heel goed op stem is gereden, dus ook al rijdt ze op enig moment los, ik heb dan toch nog wat te vertellen. Mijn dochter draagt overigens alleen een cap. Over die bodyprotectors hoor ik wisselende verhalen; dus of ze er zo eentje moet hebben, daar ben ik nog niet over uit. Tot op heden is ze er nog niet afgestuiterd.. Ik hoop dat dat voorlopig ook zo blijft. Gek eigenlijk he dat wij zo dol zijn op een sport/dieren waarbij wij ons hart steeds moeten vasthouden en je jezelf steeds weer moet overwinnen.
Aan de andere kant, ze kunnen ook van hun fiets vallen en rot terecht komen. Ik probeer het altijd maar een beetje te relativeren. Als je kijkt hoeveel kinderen/mensen paardrijden en hoe vaak er echt iets ernstigs gebeurt.. Ik heb 8 jaar mijn fjord gereden in de bak en buiten en ik ben er nog nooit van afgevallen...
Nog iets ter relativering: in Tibet binden ze hun 3/4-jarigen vast op de pony's (formaat IJslander), klap op de kont en hup daar gaan ze in galop over de steppe... :))

Zo leren ze het daar.

**Geplaatst**: 09-05-12 14:21

Geplaatst: 09-05-12 14:21

Zilfstar schreef:
Grappig nog zo'n kleine meid op een bonte pony... Zou zo mijn dochter en haar poon kunnen zijn. Alleen durft zij nog niet te springen haha.

Toevallig dus allebei en dochter van 7 met bonte pony

Roep maar niet te hard dat ze niet durft te springen, voordat je het weet.................

@Misterylady: we hebben deze pony nu ruim een jaar en in het begin zat er lang niet zo stevig op hoor. Oefening baart kunst zullen we maar zeggen.

Wat bescherming betreft, hier altijd een cap op (ook met uitstappen) en tot een paar maanden geleden ook altijd een bodyprotector. Echter daar waar de dames vinden dat die eigenlijk in de weg zit mogen ze nu de dressuurles zonder rijden, maar tijdens de springles moet de bp wel aan hoor.

**Geplaatst**: 09-05-12 14:50

Geplaatst: 09-05-12 14:50

Het zijn dan wel niet mijn kinderen, maar die van mijn vriend. Twee echte meisjes, die best kunnen huilen als ze een keer vallen. Drama drama, voel ik mezelf weer schuldig... (En het hele voorval een half uur later al weer vergeten zijn.

)

De jongste van zes is gelukkig heel tevreden met gewoon buiten wandelen terwijl papa het paard vasthoud. Dat vind ze wel fijn, hoeft ze alleen maar te zitten en niks te doen hahaha.

De oudste van acht... Wil springen, galoperen, zonder zadel rijden, poeh... Dan houd ik soms mijn hart vast.
Het zonder zadel rijden was ze gelukkig na een val meteen van genezen, dat scheelt. Mischien haalt ze het dan als ze ouder is niet in haar hoofd om net zoals ik altijd gedaan heb zonder zadel in de berm wedstrijdjes in rengalop te houden... Zonder cap.

**Geplaatst**: 09-05-12 15:04

Re: Moeders: ook lastig jonge ruiter "los te laten"?

Geplaatst: 09-05-12 15:04

Hahhah ik vertel ook niet hoe ik het vroeger zelf deed hoor. Idd spingen zonder zadel en cap, of zo buiten een wedstrijdje om het hardst

Maar hier moeten ze ook altijd een cap op hoor, al is het met uitstappen. En met springen (of de oudste op onze tinker) een bp aan.
Ze zijn ook netjes opgevoed, ze helpen iedereen op stal herinneren dat ze een cap opmoeten _O-

**Geplaatst**: 09-05-12 17:20

Re: Moeders: ook lastig jonge ruiter "los te laten"?

Geplaatst: 09-05-12 17:20

Ik denk dat je dat als moeder sowieso houdt. Ik weet het nog van toen mijn ouders bij elkaar woonden, mijn moeder zag overal het gevaar van in, het is maar goed dat ze niets af wist van bodyprotectoren, anders had ik er 3 omgemoeten waarschijnlijk.
Ik kan me nog wel een flinke onenigheid herinneren toen ik met paard en al onderuitgeknald was, ik móest en zou weer te paard (paard had niks), vader vond het prima en tilde me zo het paard weer op, moeder boos, ik kon wel een hersenschudding hebben, dan kon dat gehobbel toch zeker niet goed zijn. (Ik had ook een hersenschudding, want een kwartier later wist ik al helemaal niet meer dat ik überhaupt nog op het paard had gezeten

)

**Geplaatst**: 09-05-12 19:44

Re: Moeders: ook lastig jonge ruiter "los te laten"?

Geplaatst: 09-05-12 19:44

mijn dochter (nu 10) begon toen ze 9 was op de manege met paardrijden. Ze is nog nooit aan de longe geweest maar gelijk "los" en volgens mij gelijk in de eerste les ook draven. Het lichtrijden had ze snel door. Op de manege zie je soms echt kleine kindjes op grote paarden zitten, de verhouding totaal zoek. Soms komen ze met de benen niet onder het zadel uit!
Mijn dochter is redelijk lang voor haar leeftijd (1.52 cm) en rijdt meestal op pony's, dit vindt ik wel iets veiliger (dichter bij de grond ofzo).

Nu rijdt ze ruim een jaar en is 1 keer van haar pony gevallen (omdat ie schrok en opzij sprong). Ze is hierdoor niet voorzichtiger/angstiger geworden.

**Geplaatst**: 09-05-12 21:22

Geplaatst: 09-05-12 21:22

Hier een foto van m'n jongste tijdens haar 1e paardrijles

http://i190.photobucket.com/albums/z20/ ... 0_1951.jpg

**Geplaatst**: 09-05-12 21:53

Re: Moeders: ook lastig jonge ruiter "los te laten"?

Geplaatst: 09-05-12 21:53

Helemaal herkenbaar, die knoop! Mijn dochter is 9 jaar en rijdt nu bijna 2 jaar op een pony van een stalgenootje. Mijn dochter kon toen alleen nog maar lichtrijden (dat had ze ooit op een shetlander aan de longe geleerd) en de pony kon een zadel en hoofdstel om. Inmiddels rijden ze samen de hele bak door, keurige figuren en de instructrice kan de hele les aan de kant blijven zitten. Op verzoek van papa rijdt ze met bodyprotector (deze heeft haar in het begin al 3 keer gered bij een valpartij) maar ik vind dat ze daar te weinig bewegingsvrijheid mee heeft. Cap is een verplicht nummer. Het is de bedoeling dat ze over een jaar of wat op mijn Fries kan rijden, die ben ik op dit moment nog aan het doorrijden en ook daar stapt mijn dochter regelmatig op met en zonder zadel. Daar loop ik dan wel altijd naast want dat is een hele hoogte en nog wel een erg groen paard.
Maar over die knoop... mijn dochter rijdt veel met haar hakken omhoog en de voet helemaal in de beugel en dat is mijn grote angst. Dat ze niet uit die beugel komt als ze valt. Ik moet misschien gewoon toestoppers kopen dan is dat probleem ook opgelost...

**Geplaatst door de TopicStarter** : 09-05-12 21:57

Geplaatst door de TopicStarter : 09-05-12 21:57

Toestoppers hebben we hier gelukkig al. Wat dat betreft zit ze gewoon safe op die pony hoor. En ja, ze heeftvleren rijden op mijn fries, heeft een prima zit, een goed zadel hoewel ze zonder zadel ook prima kan lichtrijden op de pony.. Eigenlijk moet ik haar gewoon hup laten gaan... Maar die knoop hè..... Ach het gaat het wel gebeuren hoor. Vandaag heeft ze los gestapt op een andere pony zonder zadel, met hoofdstel. Die mocht ze effe uitstappen van de eigenaresse en stalgenoot, leuk hoor. Deze mama gaat er vanzelf komen en ze zal echt nog wel eens vallen idd. Iemand nog zo'n opblaasbaar sumopak in de kast liggen toevallig?

**Geplaatst**: 10-05-12 09:14

Geplaatst: 10-05-12 09:14

Ik begreep vroeger (en ik was nog maar een manege-penny-meisje) helemaal niet waarom mijn moeder zo'n moeite had met kijken langs de bakrand en waarom ze nooit meewilde naar mijn verzorg-cross-pony

...ik bedoel....wat ging mij nou helemaal gebeuren...je rolde er eens af, daar lachte je om met je vriendinnen en hop er weer op en gaan.....DUH!
Ik had dus ook verwacht dat ik juist helemaal lyrisch zou zijn toen al op jonge leeftijd van onze dochter bleek dat ze gek was op paarden (jippie...een paardendochter!!

), maar jeetje....wat een verschrikking...de gekste dingen wil dat kind uitvreten omdat ze al voor haar 3e haar P.C. had....erop staan bijv. of achterstevoren rijden....hand in hand met een vriendinnetje springen? tuurlijk..."vet cool mam!"

Ze is nu 7 en sinds vorig jaar begint ze eigenlijk een beetje echt te rijden, onze eerste gezamelijke buitenritjes zijn dan ook al een feit (heerlijk). Nu heeft ze op onze shetlander leren zitten en doorzetten (ook regelmatig huilend erop gezeten) maar sinds wij Dicky (bijna 23) erbij hebben, heeft ze pas echt leren genieten. Vanaf de eerste week mag ze met Dicky alles helemaal zelf, ook in volle galop door het bos (niet alleen hoor

, ikzelf mee op de fiets, aangespannen of met mijn fjordje )...Dicky is het meest fantastische wat mijn bange moederhart is overkomen

**Geplaatst**: 10-05-12 11:58

Re: Moeders: ook lastig jonge ruiter "los te laten"?

Geplaatst: 10-05-12 11:58

Ik heb een zoon van inmiddels 9. Hij is met 7 jaar begonnen op de manege. Hij heeft een erg slechte motoriek (te korte kuitspieren) en een waterangst. Na een jaar lang zwemles met heel veel angstdromen en huilpartijen zijn we gestopt en overgestapt op paardrijden. Want meneer wilde leren mennen (ik deed in die tijd menexamen) en hij moest dan van mij eerst leren rijden. A fijn.... de eerste proef-prive-lessen gingen prima, wat vond hij dit leuk! Dus ik kleding en laarzen aanschaffen en de afspraak gemaakt je blijft een jaar op paardrijden. Maar na de proeflessen begon ook bij paardrijden de buikpijn voor de les.... Na paardrijden niks meer aan de hand en had hij genoten. Met name de spanning van op welk paard moet ik nu zorgde voor veel buikpijn en ook het aanleren van de nieuwe dingen. Alles was eng en kon hij niet... De driekwart jaar priveles ( met max 2 andere kinderen) was ook niet leuk voor hem. Al die meiden gingen na 5 lessen door in de groep en hij bleef maar in de prive. Dit zorgde ook niet dat hij voelde dat hij het wel kon. Uiteindelijk mocht hij naar de groep en heeft hij nooit meer buikpijn of angst gekent. Het bleef altijd wel even spannend op welk paardje hij mocht. Hij heeft een geweldige zit en een engelen geduld. Ik vond dat hij meer moest leren dan alleen maar rondjes rijden en heb de keuze gemaakt met ons eigen paard naar een manege te verhuizen.
Nu rijdt mijn zoon één keer per week priveles met ons eigen Friesje (1.52 cm), doet hij mee aan de fnrs proefjes en rijdt soms nog een rondje buiten aan de longe. Wycke (paard) is nog net geen 5 jaar, maar o zo braaf bij mijn zoon en loopt zo ontspannen. Wel hebben we touwtjes zodat Wyck Kyan (25 kg

niet uit het zadel kan trekken. Ik loop altijd even een rondje als ze gaan galoperen want dat vind ik verschrikkelijk om naar te kijken.
Inmiddels heeft hij door paardrijden zoveel zelfvertrouwen gekregen dat hij ook zijn zwemdiploma gehaald heeft! En als beloning gaan we in september beginnen met menlessen. De menwagen en tuig had hij al voor zijn verjaardag gekregen en Wyck wordt momenteel beleerd voor de kar!
Ik ben zo trots op mijn zoon en pony

**Geplaatst**: 10-05-12 18:01

Re: Moeders: ook lastig jonge ruiter "los te laten"?

Geplaatst: 10-05-12 18:01

in aanvulling op mijn eerdere post: ik ben eigenlijk helemaal niet bang dat m'n dochter valt (kinderen zijn flexibel van lijf en leden). Tijdens een buitenrit voel ik me echter niet zo happy als zij mee is, toch wat onveiliger zonder de bakranden en ik geniet dan zelf minder omdat ik erg op haar aan het letten ben.

Nomineer dit bericht ×