-Gaat 'ie aan de kletter.
-Wil 'ie alleen nog maar hard.
-Is hij niet meer ontspannen.
-Schrikt mijn paard van werkelijk alles.
Ik heb er geen last van, maar hoor wel heel vaak van dit soort verhalen.

Hoe pakken jullie dit aan?
Onze paarden zijn zeker wat vlotter op de terugweg, maar we nemen ze gewoon regelmatig in de maling door toch nog even snel een andere weg in te slaan. Drammen loont hier niet.

Gewoon aan een lange doorhangende teugel in een handgalopje naar huis, geen raar gedoe.
Ik ben benieuwd, of er nog slimme handigheidjes zijn om de paarden op het verkeerde been te zetten, en hun aandacht bij jou te houden.

Want het kan natuurlijk altijd beter, ik houd niet zo van dat "ooohh we gaan naar huis kom vlug haasten!"
)
) dus juist om hem tot op het einde actief te houden.
)

