Donna89 schreef:ik ben het met bovenstaande opmerking niet eens of ik begrijp het niet...
dus als het paard aan de hulpen is en "aan de teugel" dan ziet ie dat soort dingen ineens niet meer?
Hij ziet het wel, maar regaeert niet, hij reageert immers alleen op jouw hulpen. Dat is het werkelijke aan de teugel gaan.
Niet alleen maar het hoofd in een bepaalde houding hebben...
Een paard gaat aan de teugel als:
het op een rechte lijn recht gaat en in een wending buigt en kalm, gehoorzaam en harmonisch, ongedwongen en met beheerste drang naar voren onder de ruiter gaat.
De achterhand is meer of minder ondergebracht, de hals is meer of minder opwaarts gebogen, de nek is het hoogste punt van de hals, de oren staan even hoog en de neus is meer of minder voor de loodlijn, nooit erachter.
De teugels zijn gelijkmatig gespannen, waarbij het paard het bit aan beide kanten evenveel aanneemt zonder knarsen of de mond overmatig te openen.
Het paard gehoorzaamt onmiddelijk de kuit-en teugelhulpen, de bewegingen worden licht en verheven.
Zolang je die voorwaarden nog niet bereikt hebt, is wedstrijdrijden feitelijk zinloos, vind ik persoonlijk.
Los vanTS , maar even in het algemeen:
Let ook eens op "overmatig openen". Paarden mogen, in tegensteling tot wat veel denken, de mond best iets openen. Het aansnoeren van de neusriem, die openen tegengaat en dus zorgt dat die punt of boog van een bit tegen het verhemelte kan komen en de wangen tussen de kiezen duwt, is dus een onnodige (wrede) praktijk.