Een rustig goed voorbeeld paard lijkt mij ook het beste. En vooral in kleine stapjes opbouwen.
Toen ik mijn paard kocht was ze helemaal niets gewend. Ik ben eerst met haar gaan wandelen. Eerst kleine stukjes en steeds iets verder van het terrein af. Hoe verder we gingen, hoe nerveuzer ze werd. Dus ik probeerde altijd het punt te zoeken dat ze nog wel hanteerbaar was, maar dat ze toch één stapje verder was gegaan dan ze zelf voor mogelijk had gehouden
Ik ben hier een aantal maanden mee bezig geweest. Zodra ik op haar zat deed ze geen stap het terrein af. Zelfs als ik haar gezadeld had en naast haar ging lopen wilde ze niet het terrein af. Pas toen dat wandelen erg goed ging en ze dat ook leuk begon te vinden (lekker aan de hand grazen tussendoor)ben ik begonnen met buiten rijden. De eerste keer zat mijn instructrice op mijn paard en ik op een relaxte pony er naast. Dit omdat mijn paard dus echt ging steigeren en spoken als ik probeerde het terrein af te rijden. Mijn instructrice kon dit beter opvangen. Zij heeft mij tijdens dit eerste (stap-) ritje, uitgelegd hoe ik op het gedrag van mijn paard moest reageren. De dag daarna gingen we weer, maar toen zat ik zelf -bloednerveus- op mijn eigen paard. Zij praatte me er door heen.
Ik ben daarna veel gaan oefenen, had twee ruiters met zeer betrouwbare paarden die mij wel op sleeptouw wilden nemen. Zo heb ik lange tijd achter deze paarden gereden. (mijn paard weigerde in eerste instantie om ernaast te lopen, laat staan voorop).
Pas na ongeveer twee jaar, toen het buitenrijden met de andere paarden steeds beter ging en ik ook steeds meer zelfvertrouwen kreeg, ben ik alleen met haar naar buiten gaan. Te beginnen met een mini rondje uitstappen. Dit heel langzaam en met veel moeite opgebouwd. Inmiddels kan ik alleen buiten rijden, maar nog niet echt relaxed: met name op de terugweg is het tempo haast niet meer te controleren en mis ik idd een paard om even achter te gaan hangen.
Nu ik recentelijk naar een andere stal ben verhuisd, doen we weer een stapje terug. Doordat ze de omgeving nog niet kent is ze weer wat onzekerder en begin ik weer met wandelen, daarna met een betrouwbaar paard mee en pas dan weer alleen. Ik denk niet dat ik daar weer twee jaar over hoef te doen
, maar beter zo, dan dat ze er een keer met me vandoor gaat en terug naar stal rent, of zo idioot doet dat ik er naast lig.