Bokt.nl

**Geplaatst door de TopicStarter** : 20-03-12 17:43

Geen plezier met rijden

Geplaatst door de TopicStarter : 20-03-12 17:43

Na lang nadenken heb ik toch besloten dit topic te plaatsen. Ik kom er zelf niet uit, genoeg mensen die mij willen helpen maar we zijn nu al ruim een jaar verder en het is geen steek beter geworden...

Vorig jaar januari heb ik mijn haflinger 'gekocht', een manege pony. dampig zou die zijn, en kon wel is gemeen bokken. Meteen vanaf de eerste keer dat ik erop stapte heb ik dat ervaren, ik ben er de eerste 2 keer dat ik erop zat ook hard afgeflikkerd. Altijd in de galop, als ie moest galopperen of als hij dacht dat dat gevraagd werd.
Daarna ben ik toch bang voor hem geworden (wat wil je, eerste 2 keer er al af) maar iemand anders die hem op de manege ook al reed rijd hem nu ook bij, bij haar bokte hij dan ook in de bak, maar buiten was hij super braaf. Toen ben ik ook met hem naar buiten gegaan en jahoor, heel braaf!

Helaas later buiten ook bokken (in de galop) maar we gingen het land op en het verdween. We hebben echt heerlijk gereden buiten, paden af gegaloppeerd, van zijn dampigheid was niks te merken en we genoten allebei van de uren die we door de bossen reden. Ik kon zonder problemen alleen met hem weg (in het begin wat lastiger, hij wilde niet aandraven bijv) alleen zo nu en dan kon hij ineens gaan stilstaan en niet meer vooruit willen. Ik had nooit een zweep mee dus het was wachten tot ie weer ging, want ik verdomde het om af te stappen.

Tot 1 dag dat het een windige dag was, hij was erg schrikkerig. Ik met mijn domme kop en het vertrouwen dat ik toen nog in hem had, wilde galopperen op de dijk. Hij ging me te hard (daar had ie toen rond die periode een handje van) en ik hield hem in, zijn reactie was een bok waarbij ik mijn beugels verloor en hem niet meer in kon houden (dan zou ik mijn evenwicht verliezen) ik hem het uitgezeten tot het einde van de dijk waar een stenen pad was en hij weer begon te draven, en ik eraf stuiterde. Later weer opgestapt maar niet meer met het vertrouwen wat ik eerst had.

Daarna gingen we terug naar stal (weet niet meer of ik tussen die periode nog een ritje heb gemaakt) daar kwam ie overdag buiten, snachts binnen. Belangrijk om te weten is dat de stallen en de bak gescheiden waren (hij kon de paarden niet zien) en hij er een handje van had om over het hek te springen en terug naar de stallen. in de bak laten rennen was dus geen optie. toen ik op stal met hem naar buiten ging was het een totale ramp, hij racede er uit het niks vandoor, en vanaf toen ging het 'downhill'.

We zijn verhuist naar mijn huidige stal waar hij 24/7 een kleine uitloop had vanuit zijn stal. We zijn allebei opgeknapt, hebben meer vertrouwen in elkaar op de grond, ik kan hem echt helemaal plat knuffelen, hij vind het heerlijk om vertroeteld te worden. Grondwerk gaat ook best goed.

In de bak ging het eerst echt super goed. Ik durfde bitloos met hem de bak rond te rijden, (al dan wel alleen het eerste gedeelte, waar het niet 'eng' was) niet gegaloppeerd. Buiten was echt een regelrechte ramp, de eerste keer ging ik hem iemand anders mee wat een bokpartij waar je meneer tegen zegt was, elke keer als het paard aandraafde ging hij geheel uit z'n dak. Energie te veel, kwamen we later achter, dus nu moet hij standaard elke dag een paar rondjes de bak door rennen MINIMAAL zodat hij niet de opgekropte energie onder het zadel zal uiten.
In de bak gingen we nog steeds bitloos, Mastro vond dat duidelijk zelf ook geweldig, veel fijner dan met bit, tot 1 keer, de stalhouder erbij was en ik met de hackamore aan de andere kant ging rijden. Ontzetend veel spanning (eng) tot we van de andere kant naar de 'veilige' kant racede, inclusief bokpartij (wat een reactie was op mijn ophouding) en net voor het hek een haakse bocht waardoor ik tegen het hek aanvloog. Meteen daarna een bit erin gedaan en weer opgestapt, maar leuk is anders.

Het punt is vooral, ik ben ontzettend gespannen omdat er een ondergrondse angst is die ik niet uit kan zetten. Ik ben ook bang dat die nooit zal verdwijnen, het is te diep geworteld en Mastro is voor mijn gevoel te onvoorspelbaar om dat vertrouwen te geven.
Daarnaast heb ik gewoon helemaal geen plezier in het rijden, en wilde ik eigenlijk niet eens een paard voor het rijden. (maar dat is weer een ander verhaal)
Ik ben in hart en nieren een echte menner, ik vind het echt geweldig, HEERLIJK om op de kar te zitten, hou dat uren vol zonder me maar een beetje te vervelen. Als ik weer zou gaan rijden zou ik graag willen leren springen en endurance gaan rijden.

Andere mensen kunnen overigens zo op Mastro weg rijden. hij kan bij hun ook wat onvoorspelbaar bokken maar hij is bij hun toch echt 100 keer braver dan bij mij. Ik wil er ook geen bijrijdster meer bijzoeken (heb nu 2 topmeiden die echt heerlijk op hem kunnen rijden) en het liefst zou ik er gewoon een kar achter zetten en lekker gaan mennen. Hij heeft bij de vorige eigenaar ook voor de kar gelopen, zelfs 2span. Maar ik heb nu gewoon geen geld voor een kar en een tuig.

Vanaf mei gaan we weer het land op en gaat hij swinters in een uitloopstal met gigantisch veel ruimte en heel veel andere paarden. Ik denk dat hij daar wel happy zal zijn, en hij lekker z'n energie kwijt kan. Ik ben weer gaan lessen, nu bij iemand anders, maar we hebben nog maar 1 les kunnen doen door het Rhinovirus.

Mocht er iemand zijn die dit gigantische verhaal te hebben gelezen, heel erg bedankt. Het is sowieso fijn om het is helemaal uit te schrijven, en als mensen zijn die dit misschien herkennen en me advies kunnen geven zou me dat helemaal gelukkig maken. Aan de ene kant zou ik gewoon een punt achter het rijden willen zetten, ik zit er eigenlijk wel goed doorheen. Aan de andere kant, ik zie andere mensen er zo heerlijk op rijden, dan denk ik, waarom kan ik dat niet bereiken?

Zadel ligt het 99 procent zeker niet aan, tanden zijn gecontroleerd, osteopaat enzovoorts.

**Geplaatst**: 20-03-12 17:50

Geplaatst: 20-03-12 17:50

Ik heb je verhaal diagonaal gelezen om eerlijk te zijn, maar hiermee kwam ik wel te wete dat de vicieuze cirkel van jullie rond is.
Wat er gebeurt in de praktijk heel algemeen: Jij bent een beetje bang van je paard, jij bent gespannen, jouw paard voelt die spanning en spant zich ook. Als een paard zich fysiek spant, gaat zijn hoofd omhoog en zijn rug maakt hij hol. Dit is voor het paard een vluchthouding. Dit maakt hem nog extra alert. Jij wil dit niet en zal al dan niet onbewust dit willen vermijden (de teugels vastnemen, krampachtig gaan zitten....) Het paard kan aan deze hulpen niet aan uit en dan komt er ook nog eens psychische spanning bij hem bij (een fel paard, schikkerig,....)
Als je nog fijn wil rijden in de toekomst dan is het zeer belangrijk dat je paard terug vertrouwen krijgt in jou en jij in hem.
Het klinkt heel cliche, maar ik denk dat grondwerk rechtrichten echt een uitkomst kan bieden voor jullie. Ik ben er zelf heel erg mee bezig en dit geeft mij nu nog steeds nieuwe inzichten in paardrijden en paardengedrag.
Neem anders eens een kijkje op http://www.paardenbegrijpen.nl Je kan hier tevens adressen vinden van mensen die grondwerklessen geven, moest je meteen de koe bij de hoorns willen vatten.

**Geplaatst**: 20-03-12 17:54

Geplaatst: 20-03-12 17:54

Angst doet gekke dingen met je. Met jou, en met je paard. Je paard voelt (helaas) je angst, en kan dat oppikken als zijnde "daar zit geen leider, ik bepaal het dus zelf wel". Ga eerst wat grondwerk lessen nemen, en zorg dat je zo je paard ook op een andere manier leert kennen, en je paard jou ook als leider gaat leren kennen. Zorg dat je op de grond zoveel samen meemaakt, dat je daar een 100% vertrouwen hebt, dan je dat kan meenemen in het zadel.

Ik had ook een paard dat erg schrikachtig was. Kon uit het niets omdraaien en wegspurten. Het grondwerk maakte dat het vertrouwen beter werd, en er op bekend terrein geen probleem meer was (dat was er eerst ook niet, tot ik bang werd dat hij zou gaan omdraaien, en goh, wat gebeurde er?). Ik heb hem nooit alleen buiten kunnen rijden, hij was gewoon te angstig dan. Wel met een ander paard erbij, dat gaf hem veel rust, mij ook, en dan konden we samen buiten ook echt genieten.

Wellicht ook voor jou een tip om naar buiten te gaan naast een ander paard?

**Geplaatst**: 20-03-12 17:57

Geplaatst: 20-03-12 17:57

Ik herken je verhaal. Ik heb vorig jaar een 3 jarige tinkerx nog wat

gehad.
Ik ben er een paar keer zoo hard vanaf gevallen, puur omdat hij zo onvoorspelbaar was..
Het op een lopen zetten en rodeo'en. Ik had wel begeleiding, maar dit hielp niet.
Ik had helemaal geen vertrouwen meer in hem. Hij was nog jong, en hij had zelfvertrouwen nodig.
Dit kon ik hem niet bieden. Toen heb ik besloten om hem te verkopen.
Nu rijden er kleine kinderen op, zonder problemen

Ik heb dankzij mijn lieve Fjordenvriend mijn vertrouwen weer terug gekregen

Ik heb helaas geen tips voor je, want ik wist zelf ook niet wat ik er mee aan moest.
Heel veel succes ermee

**Geplaatst**: 20-03-12 18:01

Geplaatst: 20-03-12 18:01

Ik zou gaan zoeken naar een instructeur die je intensief kan begeleiden en je weer helemaal van de basis af aan kan helpen.
Wel moet je erachter zien te komen waarom hij zoveel bokt. Bokken heeft imo altijd een reden, dat kan pijn zijn, maar ook rijtechnisch.

**Geplaatst**: 20-03-12 18:11

Geplaatst: 20-03-12 18:11

Ik vind het in ieder geval al heel knap van je dat je je angst durft te bekennen! Heb je misschien wel eens geprobeerd om het rijden gewoon even te laten voor wat het is en weer te gaan genieten van je paardje? Misschien krijgen jullie zo weer wat meer vertrouwen in elkaar. Of misschien alleen te rijden in de les en de overige tijd je bijrijders laten rijden?

Het lijkt me erg vervelend als je geen plezier meer hebt in je hobby door angst. Veel succes er in ieder geval mee en ik hoop dat jullie samen weer snel veel plezier hebben in het rijden!

**Geplaatst**: 20-03-12 18:50

Re: Geen plezier met rijden

Geplaatst: 20-03-12 18:50

Heeft er een dierenarts en zadelmaker naar gekeken? Wie weet vindt hij het zadel heel pijnlijk of iets dergelijks, je weet maar nooit.

**Geplaatst**: 20-03-12 19:09

Geplaatst: 20-03-12 19:09

Herkenbaar verhaal Millanka!
Ik heb een tijd een Haf als verzorgpaard gereden, de eigenaar durfde er niet goed meer op.... hij was onvoorspelbaar in z'n gedrag onder het zadel. Als hij even geen zin meer had een bok. Als hij jolig was een bok. Als je teveel vroeg een bok. Ik deed niks verkeerd in mijn ogen en was zeer respectvol naar hem.
Heb les genomen, hielp niks.
Verder zoeken, andere lesgever, een AdB mens. Met nog meer respect voor het paard. In mijn ogen was dat wel de oplossing maar het gebok was al zo erg en zo'n gewoonte dat ik (na een flinke val) er toch mee gestopt ben. Het werd me gewoon te link.
Hij, de haf, was een harde werker. Ik heb hem altijd als een ideaal "karrepaard" gezien. Hij hield van lopen, uren en uren maar die ruiter op z'n rug.... dat was niks voor hem.
Ik kon het niet oplossen, helaas, ik ben er ook van overtuigd dat zoiets oplosbaar is met ieder paard maar je moet het wel kunnen (en durven!)

Laatst bijgewerkt door pieps op 20-03-12 19:25, in het totaal 1 keer bewerkt

**Geplaatst door de TopicStarter** : 20-03-12 19:20

Geplaatst door de TopicStarter : 20-03-12 19:20

Angela @ ik heb een lange tijd grondwerk lessen met hem gevolgd, op de grond is alles ook goed. Als hij ergens heel bang voor is als ik erop zit, is dit meteen bijna over als ik eraf stap en ernaast sta. Op de grond ben ik ook niet (meer) bang van hem, en zijn we goed op elkaar ingespeeld. Buiten rijden met een ander paard gaf in het begin veel rust maar was later toch geen succes. Ik ging van de zomer ook vaak met iemand anders samen mee naar buiten en dat gaf me veel vertrouwen in mijzelf, Mastro en de persoon waar ik mee reed, zodanig dat ik ook prima alleen durfde. Helaas staat die persoon (of beter gezegd, sta ik door de verhuizing) nu zoveel verder dat het geen optie meer is om samen met deze persoon buiten te rijden

x_Quinta_x @ Rechtrichten zou ik inderdaad ook graag mee willen beginnen, het is alleen lastig om hier iemand in de buurt te vinden die me er goed mee kan begeleiden. Ik hoop dat ik er ook mee kan beginnen met de persoon waar ik nu bij ga lessen.

pattyellen @ Verkopen heb ik vaak genoeg aan gedacht maar nooit serieus overwogen, ik vind het op de grond toch eigenlijk te leuk. In theorie is ie ook perfect. Hij heeft voor de kar gelopen, heeft energie voor 10 en kan goed springen. Het is echt m'n maatje, zolang ik er niet op ga zitten.

Joolien @ Heel veel mensen hebben veel opperingen gedaan waarom hij bokt en zelf denk ik dat het deels aan dominantie, mijn gebrek aan leiderschap/angst spanning, slechte opvoeding (manege pony vanaf zijn 3e tot z'n 11e) en zo scheef als maar kan. Daarom zou ik graag met hem willen gaan rechtrichten, maar liever niet erop maar ernaast

Grooms @ Dat lijkt mij ook wel een fijn idee, om het gewoon even te laten voor wat het is... Dat heb ik ook een tijd gedaan, als ik me niet gedwongen voel erop te stappen maar doe wanneer ik het wil gaat het veel beter. Het enige probleem is dat het ook veiliger is om te lessen, en ik dus toch vaak erop moet, ook al staat mijn hoofd er totaal niet naar.

unicorn_kiss @ hij is bij de manege waar die liep nooit met een goed zadel gereden en zat niet lekker in z'n rug, de osteopaat heeft dit een beetje rechtgezet en adviseerde rond deze tijd weer een behandeling. Als ie op het land staat bel ik weer voor een afspraak. Nu rijden we met een boomloos zadel.

Pieps @ Ik denk dat respect voor hem inderdaad ook veel zou helpen. Hij is heel snel op z'n teentjes getrapt, met grondwerk ook heel snel beledigt. We gaan van de zomer wel voor een kar kijken, ik denk dat hij dat echt heerlijk zal vinden. Hij lijkt me er ook wel echt een paard voor...

**Geplaatst**: 20-03-12 19:24

Geplaatst: 20-03-12 19:24

ik begrijp zulke dingen nou niet, ik vind altijd, je rijdt voor je plezier, je wilt er geen ongelukken mee maken, je wilt er lekker relaxed op kunnen zitten en geen stress hebben maar gewoon genieten van het rijden en omgaan met je paard.
dus lukt het (jou niet) dan verkoop je hem toch?
waarom alsmaar doormodderen, of extra lessen nemen etc.
je hebt het geprobeerd, jij hebt er zo geen plezier in en hij waarschijnlijk ook niet.
zoals je zelf zegt kunnen anderen er wel op rijden en dus kan je m dan toch aan iemand anders verkopen die er superblij mee is en zelf kijk je dan naar een andere, die beter bij je past. het is toch helemaal geen schande als het gewoon niet lukt. voor jou is ie duidelijk niet geschikt, voor een ander prima.

**Geplaatst**: 20-03-12 20:20

Re: Geen plezier met rijden

Geplaatst: 20-03-12 20:20

Ik zou hem echt te koop zetten. Geen haast erbij zodat je tijd hebt om echt een leuke nieuwe eigenaar te zoeken. Want eerlijk, jij bent nu niet blij en omdat je nu weinig met hem kunt doen is hij ook niet blij.. Als je hem verkoopt doe je drie wezens een plezier: jezelf het paard en de nieuwe baas. En vervolgens kun je uitkijken naar een mega kalm dier dat jou het vertrouwen weer terug kan geven.

**Geplaatst**: 20-03-12 20:37

Geplaatst: 20-03-12 20:37

Ik heb even in je profiel gekeken, rij je altijd boomloos ? Het zadel wat je paard opheeft op die foto lijkt mij niet helemaal goed liggen. De singel schuift erg veel naar voren.

**Geplaatst door de TopicStarter** : 20-03-12 22:22

Geplaatst door de TopicStarter : 20-03-12 22:22

Ik heb wel plezier met hem, zolang ik op de grond sta en hij ook. Ik heb hem in eerste instantie dan ook niet gekocht om te rijden maar omdat hij naar de slacht zou gaan (voor zijn dampigheid) en daarna zouden we verder kijken. Natuurlijk komt van het een het ander en als het zover is, is het eigenlijk wel leuk als je een paard heb waar je ook op kan rijden.
Hij is ook niet ontevreden, als ik erop zit is die inderdaad niet happy, net als ik, maar ik heb niet de indruk dat hij niet gelukkig is omdat we onder het zadel niet met elkaar overweg kunnen.

Ik rij nu inderdaad boomloos, heb vaker gehoord dat deze niet goed ligt en ga van de zomer een 'proef'trekker laten opsturen om te proberen

het kan dus dat het aan het zadel ligt maar het lijkt me stug, hij deed het bij de andere zadels ook en van de zomer stopte het bokken voor een periode.

Herinner me trouwens net dat ik nog foto's heb van toen we net van het land af kwamen, toen heb ik nog 1 keer zo met hem door de bak gereden en bewust foto's van laten maken omdat ik al bang was dat het tijdelijk zou zijn... We konden het dus wel, maar ik weet niet of ik het nog een keer durf om mijn vertrouwen zo aan hem voor te schotelen.
Afbeelding

**Geplaatst**: 21-03-12 16:56

Re: Geen plezier met rijden

Geplaatst: 21-03-12 16:56

Zelf heb ik ook in deze situatie gezeten. Mijn vorige pony was vrij gevoelig met eigenlijk alles, als er iets scheelde was zijn manier van oplossen je genadeloos eraf bokken. En dan heb ik het over kop tussen de benen en pirouettes draaien net zolang dat je eraf vloog. Heb echt wel paar keer weer het vertrouwen durven op te bouwen, maar na verloop van tijd ging het toch weer mis. Ik vond het rijden wel dermate 'belangrijk' dat, toen het vertrouwen eenmaal zodanig beschadigd was, ik besloten heb m'n vorige pony te verkopen en een doorgewinterde pony ervoor in de plaats te kopen. Voor mij is dit het beste besluit geweest, ik durf alles weer en heb zowel ohz als ernaast enorm veel plezier met m'n huidige pony.

Dus.. de oplossing is 'simpel': of je verkoopt je paard en koopt eventueel een braver paard waar je je vertrouwen ohz weer mee kunt opbouwen. Of je houdt hem aan en je rijdt niet meer/onder intensieve begeleiding als je daar genoeg plezier aan beleeft.
Ligt er net aan hoe belangrijk het rijden voor jou is en hoe groot de klik met dit paard is ernaast. Heel veel succes met alles verder. Mocht je het rijden wel nog willen proberen, dan zou ik Mindfields/Suelza van Bokt willen aanraden om bij te gaan trainen, beide hebben mij enorm geholpen met alles

**Geplaatst**: 21-03-12 19:51

Re: Geen plezier met rijden

Geplaatst: 21-03-12 19:51

Hier nog iemand die een flinke angst heeft opgebouwd.
Mijn eerste paard was een enorme hittepetit en een heerlijke klier / puber. Dit is heel lang goed gegaan in de vier jaard dat ik hem reed, maar de laatste jaren ging het al snel achteruit. Ik stond echt op het punt om gewoon te stoppen met paardrijden en nooit meer een paard te willen zien. Ik was zo bang en er zo klaar mee.
Toen heb ik de moeilijkste keuze van mijn leven gemaakt. Ja, het was eigenlijk een rotpaard, maar ik hield wel enorm veel van dat rotpaard!

Ik heb hem verkocht en ging op zoek naar een rustiger paard.

Na een flinke zoektocht kwam ik uit op een paard wat niet helemaal de bedoeling was: een jong paard dat nog het één en ander moest leren. En ja, eentje in de pubertijd. In de eerste maand ben ik er gelijk twee keer afgevallen. Je kan vast wel geloven dat ik er weer klaar mee was. Maar dat zijn gelijk (en ik klop het af) de laatste twee vallen van mij geweest en dat is twee jaar geleden.

Ik hield echt veel van mijn eerste paard, maar ik heb geen spijt van mijn keuze. Nu heb ik weer zoveel plezier in het rijden. Ik had een grote angst voor springen en galop opgebouwd en nu galoppeer ik vrolijk met mijn paard rond en springen wij ook zeker weer!

Iedereen moet zelf de goede keuze vinden. Hopelijk heb je wat aan mijn verhaal!

**Geplaatst door de TopicStarter** : 21-03-12 20:24

Geplaatst door de TopicStarter : 21-03-12 20:24

Zou het een pony zijn geweest die ik doelbewust voor het rijden had gekocht, dan had ik hem allang verkocht en een leuke rustige pony voor in de plaats gekocht. Ik snap jullie punt en geef jullie ook gelijk, je koopt een pony om te rijden en als er dan zo'n peper in zit waar je niet op zit te wachten is het ook geen pretje.
Ik heb voor mezelf ook de grens getrokken, loop ik echt lichamelijk letsel op zoals iets breken, dan stap ik er ook gewoon niet meer op. Eigenlijk heb ik die grens al bereikt toen ik m'n stuitje kneusde/wat er ook gebeurt is en een hersenschudding (en ja, had een cap op!) maar ik ben nu weer net begonnen met lessen bij een andere lesgeefster en ik heb een heel goed gevoel bij haar, dus eigenlijk wil ik ook niet opgeven.

Misschien was het gewoon een gruwelijke fout om terug naar stal te komen... Ik probeer die fout niet nog een keer te maken, hij gaat vanaf april op stal S'gravenweg staan en dan blijven we daar ook. Het is denk ik echt een super stal voor Mastro. We kunnen het nog de hele zomer proberen, en mocht het niks worden dan kunnen we altijd verder kijken of er andere opties zijn voor ons beide.

Ik ben wel heel dankbaar voor jullie adviezen, tips en verhalen, zo zie ik dat ik niet de enige ben met deze problemen. Het geeft me veel stof tot denken.

**Geplaatst**: 23-03-12 10:28

Re: Geen plezier met rijden

Geplaatst: 23-03-12 10:28

Mijn jonge arabier heeft hetzelfde probleem ongeveer. Hij bokt in de galop regelmatig! Eerst deed hij het ook als er andere paarden te dicht langs hem op reden, dat vond hij gewoon heel spannend, want dat kende hij niet. Hier is hij nu overheen door gewoon vaak te doen. Het bokken in de galop is nog niet weg, maar ik ben bij het longeren gaan kijken waar het aan kon liggen. Naar mijn idee gaat hij bokken als hij verkeerd aanspringt (voornamelijk bij overkruist). Verder heeft hij ook een zeer dominant karakter tijdens het rijden, want hij moet echt gereden worden anders doet hij niets. Als ik de hulp geef voor galop, dan bokt hij ook (ook bij longeren vaak), maar als we in het bos zijn en meneer wil zelf galoperen, dan springt hij vaak wel braaf aan zonder bokken! Binnenkort ga ik iemand naar hem laten kijken die zelf 10 arabische hengsten in training heeft staan voor de renbaan en zij kan op bijna elk paard blijven zitten! Als je wilt kan ik haar mailadres geven zodat zij je tips of advies kan geven. Ze woont zelf in Zuid-Limburg, maar ze komt ook naar mensen toe, al weet ik niet tot welke afstanden (in ieder geval tot Nijmegen).

**Geplaatst door de TopicStarter** : 25-03-12 20:03

Geplaatst door de TopicStarter : 25-03-12 20:03

Even een update, na lang overwegen heb ik toch besloten een nieuw huisje voor m'n haf te zoeken. Vanwege zijn dampigheid/allergie kan hij alleen niet zomaar herplaatst worden, dus het gaat waarschijnlijk nog een hele tijd duren voordat ik iemand heb gevonden die naar mijn gevoel de verantwoordelijkheid kan nemen. Mensen nemen het vaak veel te lichtjes en denken dat ie 'heus wel in een binnenstal kan' of op stro, of droog hooi kan krijgen...

Tot zolang ga ik wel door met lessen, en misschien dat we voor die tijd een heuse verandering mee maken...

Nomineer dit bericht ×