Moderators: Neonlight, C_arola, Firelight, Sica, Dyonne, NadjaNadja, balance, Essie73
.Pentax schreef:Wat dacht je van paarden die bang zijn voor de hindernis? Of onder het werk uit willen komen omdat het zwaar is (bijv. verkeerde bouw, zelf slecht kunnen inschatten of lichamelijk niet sterk genoeg)? Net zoals bij dressuur dat paarden lastig kunnen gaan doen bij zwaardere oefeningen, lijkt het me niet raar dat dat bij springen ook.kan gebeuren.
Kris schreef:Dan delen we in deze beide een andere mening.
Je kan niet alle paarden over 1 kam scheren en helaas kan je ook niet in de kop kijken. Ik blijf van mening dat niet alle gevallen een ruiterfout zijn.
Overigens kan ook alleen het paard schrikken van iets dat ineens achter een hindernis langs waait of rent (hond bv). Wiens fout is het dan?
cupcake1986 schreef:ja en nee. Als je op een hoogte springt die voor je paard al een inspanning vraagt zou ik idd zeggen dat de meeste weigeringen de schuld van de ruiter zijn.
mijn vroegere verzorgpaardje bv was een heel ander geval. Die sprong thuis vlot over 1m - 1m10 en ik kwam ook niet altijd perfect uit voor de sprong.
eerste concoursje dat ik met haar deed - 70cm hoog nota bene - was ik al uitgebeld op hindernis 4 - een gewone simpele rechte zonder tierlantijntjes. Dan ga je mij niet vertellen dat het mijn fout was - sorry. Gewoon zij die ermee rammelt. Weg van huis en weg van soortgenootjes zo helemaal alleen in die "grote, enge" piste... Besluit ze altijd dat ze ineens niet meer hoeft te luisteren naar wat baasje vraagt.
dan kun je paarden op een hoogte van bijv. 30 cm laten wennen aan het feit dat ze ergens anders (misschien zelfs wel met een kuddegenootje) ook moet luisteren en haar ding moet doen. Dit is toch gewoon een kwestie van voorbereiding?
helemaal niet.