Ariebren schreef:Hele goede vraag.
Waarom wordt een paard vastgezet in de paarden trailer ?
De reden is de constructie van de trailer.
Een trailer mag niet te zwaar worden, dus de zijkanten zijn maar erg dun.
Vergelijk dat maar eens met een stalwand, zijwand trailer hooguit 1,2 cm dik, stal wand al gauw 2 tot 3 cm dik
Een paarden trailer is zo licht van constructie dat er voor en achter dwarsstangen aangebracht zijn om te voorkomen dat een paard door zijn kracht en gewicht de zijkanten eruit drukt.
Ehm, die voor en achterstangen zijn domweg wettelijke eisen; heeft niks met trailerconstructies te maken.
Ariebren schreef:Het gevolg van die stangen is dat een paard over of onder de stangen kan komen.
Daarom wordt een paard vastgezet in de trailer, en zo kort dat hij niet over of onder de stangen kan komen.
Jij hebt nogal vertrouwen in je paarden, zeg.
Wanneer paarden een reden hebben om over de voorstang te komen, dan gaat zo'n touwtje daar echt niet tegen helpen, dat trekken ze op zo'n moment gewoon kapot.
Ariebren schreef:Dus ook kleine vrachtwagentjes zullen stangen hebben om de bak bijelkaar te houden.
Dan ook je paard vastzetten, want een paard over de stang is een probleem, maar een paard met zijn kont onder een achterstang is ook een probleem.
In Amerika rijden ze met stalen kooien waar de paarden zo los in kunnen.
Een koeien trailer is veel zwaarder van constructie.
Nope, veetrailers zijn exact hetzelfde als paardentrailers. Het enige verschil WAS dat een veetrailer meer ventilatieopeningen moest hebben (tot 2005).
Soms hadden veetrailers ook een lagere kap.
Paardenvrachtwagentjes hebben dus ook stangen; vanwege diezelfde wettelijke verplichting. Zelfs in de nieuwe richtlijn EG 1/2005 staat de verplichting dat de plaatsen waar de dieren staan met een stang of ketting moeten zijn afgesloten.
Ik had mijn ouwe sok ook los op de vrachtwagen staan. Deed ik dat niet, dan deed ze dat namelijk zelf alsnog. Vervolgens ging ze door het deurtje meekijken waar we reden, vond ze geweldig. Als we dan bijna thuis waren (dat herkende ze) dan toeterde ze keihard in mijn oor dat we bijna thuis waren.