Bokt.nl

Pentax schreef:

Ik heb bij mijn eigen paarden een enorme verandering in schrikreflex meegemaakt.
Paarden die kozen voor flight, kiezen nu om eerst na te denken, en dan meestal te reageren door te bevriezen. (hoeveelheid schrikken is ook veel minder).
Zowel ohz, aan de hand of los in de wei.

Is dit meer mensen opgevallen bij hun paard? Met training bedoel ik gewoon de basis (bos, rijden, longeren), niet gericht op echt het schrikken afleren.

vlooike schreef:

Paarden kunnen niet echt nadenken hoor. Maar het is wel zo dat jij de zekere factor moet zijn en als het paard vertrouwen heeft in de ruiter of diegene die hem vastheeft, het paard wel minder onzeker al zijn.
Met andere woorden, wanneer een paard goede leiding heeft zal hij minder schrikachtig zijn en wat zekerder van worden.

Waratje schreef:

vlooike schreef:

Paarden kunnen niet echt nadenken hoor. Maar het is wel zo dat jij de zekere factor moet zijn en als het paard vertrouwen heeft in de ruiter of diegene die hem vastheeft, het paard wel minder onzeker al zijn.
Met andere woorden, wanneer een paard goede leiding heeft zal hij minder schrikachtig zijn en wat zekerder van worden.

Paarden kunnen wel degelijk "nadenken" over waar ze mee bezig zijn. En de theorie dat een paard minder schrikachtig zal zijn bij goede leiding is ook maar beperkt waar. Als een paard een heel sterk vluchtinstinct heeft kun je nog zo "goede leiding" geven, dan gaat hij bij schrik.
Wij hebben de verandering die TS beschrijft bewust aangeleerd bij een Welsh Cob met heel heftige vluchtreacties. Waar hij eerst blind vertrok bij schrik (en hij had al schrik van het geritsel van zijn eigen staart tegen een droge struik), heeft hij geleerd om juist te stoppen, te kijken en na te denken voordat hij zou vertrekken. Met als uiteindelijk resultaat dat hij bij schrik op "enge dingen" afgaat om te kijken wat het is.

cissy schreef:

lijkt me vrij logisch, hoe meer training paarden hebben gehad hoe meer ervaring ze krijgen en daardoor ook minder snel zich druk maken om 'veemde' zaken.
Paarden die altijd op eigen terrein blijven (en die zijn er!) en door recreanten gereden worden schrikken van elk blaadje wat scheef staat als ze eens verder gaan dan hun comfort zone....

vlooike schreef:

Een paard kan niet nadenken . Jouw welsh is gewoon wat zekerder geworden en minder angstig. Dat is de reden dat hij niet meteen vertrekt als hij wat spannends hoort.
Ik heb zelf het levende bewijs op stal staan. Wat eerst een angsthaas was is nu een heel stoer paard geworden. Wil niet zeggen dat hij niet meer zal schrikken, maar in ieder geval pas als er echt een reden voor is en niet meer op elk geluidje.

Waratje schreef:

Geeft het jou een beter gevoel om te denken dat een paard niet kan nadenken? Op het moment dat een paard een prikkel verwerkt denkt het na, dat is misschien niet heel erg ingewikkeld, maar daarmee nog steeds wel nadenken.
Die Welsh is niet zozeer minder angstig geworden, maar heeft geleerd om op een andere manier te reageren omdat we zijn oorspronkelijke reflex bijzonder oncomfortabel hebben gemaakt. Als je dan ziet dat hij middenin zijn oorspronkelijke reactie bedenkt "oeps, dit is geen handige actie", dan is dat toch een vorm van denken. En pas daarna is hij gaan leren dat de wereld misschien toch niet zo bedreigend is als hij eerst dacht.

Bedenk wel dat hoe jouw paard heeft geleerd niet de enige manier van leren is voor paarden. Er zijn heel veel verschillende paarden, die hun eigen leermethode hebben. De kunst is om daar goed mee om te gaan. Ook angsthazen zijn er in veel verschillende vormen en zullen dan ook op verschillende manieren omgaan met (het confronteren van) zijn angsten.

Pentax schreef:

Junia schreef:

Haha die van mij is juist springeriger/actiever geworden door de training. Omdat ze nu lekker soepel is gooit ze graag alle vier die beentjes van de grond, waar ze voorheen als verstijfd bleef staan.

Heb je meerdere paarden en zijn die allemaal zo verandert?