Jullie zullen wel even raar gekeken hebben toen jullie mijn titel lazen.
Ik zit namelijk met het volgende probleem:
Ik rijd/verzorg paarden bij een hele goede kennis van mij, mag bijna alles met de paarden doen.
Daar heb ik ook een merrie, deze merrie is naar mij vernoemd en dat is denk ik de grootste fout
Ik ben namelijk zelf een enorme puber geweest, maar mijn merrie slaat echt alles.
Ik heb haar trouwens omgedoopt tot Lizzy, want ik vond het zo raar om steeds mijn eigen naam te zeggen.
Mijn merrie is nog erger dan een wilde hengst... Ik heb dit echt nog nooit meegemaakt, niet zoals zij het heeft.
Heb best veel ervaring met paarden en met het inrijden en ''mak'' maken maar met deze merrie lukt het mij niet
10 jaar geleden had mijn kennis een manege, hier heb ik ook altijd paarden zadelmak gemaakt en doorgereden. Ook hengsten.
Dit ging altijd erg goed en ik voelde altijd wel aan welk paard meer tijd nodig had en bij welke het eigenlijk vrij vlot ging.
Nadat mijn kennis de manege verkocht had heb ik hem 6 jaar niet gezien. De merrie waar ik het over heb, is op de manege geboren, zij is nu ong. 7 jaar.
Vorig jaar belde mijn kennis mij op, of ik misschien zin had om weer te komen!
Ja natuurlijk had ik daar zin in dus zo gezegd zo gedaan.
Daar ook weer een paar paardjes onder het zadel gemaakt en lekker mijn grootste hobby weer opgepakt.
Maar de merrie (Lizzy) daar was dus nog nooit wat mee gedaan, die is nooit in handen geweest. Ze heeft wel in de opfok gestaan maar verder is er eigenlijk nooit wat mee gedaan.
Toen ik dus ook met haar begon vorig jaar was er geen land mee te bezijlen, zo erg was het.
Dit klinkt misschien absurd, maar ik heb haar in een jaar tijd eindelijk zo ver dat ze aan de hand mee naar de wei kan, en weer terug. Dat ik haar kan poetsen buiten stal, stukje met haar aan de hand kan lopen. En dat ze naar achteren loopt in de bak en in het weiland en ook rustig gaat eten (voorheen was ze alleen maar aan het rennen voorin het weiland of de bak, en dan steeds heen en weer)
Ik heb gewoon heel veel geduld met haar gehad, alles stukje bij beetje gedaan.
Op den duur gelongeerd wat dus ook haast niet wil, want dit paard is echt levensgevaarlijk en nergens bang voor.
Toen maar eens een zadel erop. Ze wou geen stap verzetten wat we ook probeerden. Dus heb haar daarna eerst niet weer onder het zadel gehad omdat ik dacht dat het misschien te snel ging voor haar.
Dit jaar heb ik haar weer onder het zadel gehad en dit ging echt al stukken beter. En het longeren gaat ook al wat beter alleen is het gewoon echt een heel gevaarlijk paard zoals ik al zei. Ze trapt gericht naar je, stuift er vandoor en walst gewoon boven over je heen. Hoe hard ik ook schreeuw, haar een tik geef met de longeerzweep. Het boeit haar allemaal niet.
Ik heb het met een harde hand geprobeerd, met een zachte hand geprobeerd. En nu doe ik een combinatie van beide want ik ben ten einde raad.
Als je met haar loopt bijt ze naar je handen en schraapt ze heel erg woest met haar voorbeen, dit doet ze sowieso erg vaak.
Vorige week wou mijn vriend haar uit het weiland halen en op stal zetten, maar Lizzy begon zo te trekken en naar hem te schoppen dat mijn vriend nu zijn hand helemaal onder de blaren heeft zitten door het touw.
Nee, dit paard heeft geen hekel aan ons. Het tegenovergestelde juist. Ze vertrouwd alleen ons en is bij stal echt verschrikkelijk lief, dan heb ik er geen kind aan. Daar heb ik echt totaal geen problemen met haar.
Dan kan ik lekker met haar knuffelen, haar vastzetten aan stal om te poetsen, ze drukt haar neusje altijd lekker in mijn gezicht en doet nooit echt raar bij stal.
Ik wil eigenlijk gewoon dat ze een beetje discipline krijgt, en dit ga ik dus echt niet doen door mijn paard half in elkaar te slaan (wat ik sommige mensen dus te vaak zie doen) Ik wil absoluut niet dat ze bang voor mij wordt, ik wil dat ze weet dat ik de baas ben en niet zij.
Ik ben ook wel streng voor haar wanneer dit nodig is, en dan heeft ze ook wel enigzins respect voor me want ik ben niet bang voor haar. EN eigenlijk zou ik dat wel moeten zijn want als mijn vriend en mijn kennis mij soms met haar bezig zien dan knijpen ze hun ogen dicht omdat ze bang zijn dat ik elk moment een schop tegen mijn hoofd krijg van dr.
Ze is gewoon roekeloos. En het is echt niet omdat ze mij of wie dan ook kwaad wil doen hoor. Maar soms heb ik ook gewoon het idee dat door het feit dat ze nooit in handen is geweest en veel op stal heeft gestaan dat ze daardoor niet graag bij haar stal weg gaat omdat dat haar vertrouwde plekje is.
Ik kan het niet helemaal goed uitleggen, maar ik zit een beetje met mijn handen in het haar. Ik heb nu al zoveel geduld gehad en al zoveel geprobeerd.
Ik hoop dat er iemand is die mij tips kan geven, die dit soort gedrag bekend voorkomt.
Want ik weet het echt niet meer.
Als er dingen onduidelijk zijn mag je altijd vragen stellen en dan probeer ik ze zsm te beantwoorden
Alvast heel erg bedankt!!
Groetjes Melissa!

Zou dan wel echt gelijk met goede instructie doen als je er geen ervaring heeft want dit paard is geen sinecure als ik het zo lees
Maar wat ik ook doe, hoe hard ik ook schreeuw, hoe streng ik ook ben. Het boeit haar niet

Wegrennen na een handje gras
Grondwerk hoeft ze niet meteen voor naast je te staan, daarom zei ik al, kent heel veel vormen en methodes
Je gaat er zoveel voor terug krijgen