Geplaatst Twee maanden terug heeft mijn moeder een paardje gekocht. De 2-jarige Ollie (officiele naam Alwie) is een kruising Fries ruin. Hij meet nu ongeveer 1.55/1.60m. Toen hij bij ons op stal kwam te staan, stond hij alleen met mijn 7-jarige pony die ik al heb vanaf dat hij 2 is. Het was bij mij bekend dat mijn pony geen makkelijke was betreft andere paarden, doch rechtvaardig.
Na een kwartiertje was het eigenlijk rustig en stonden ze gemoedelijk te grazen op het land.
Nu sinds een maand zijn er oude stalgenootjes van mij bij mij op stal gekomen met hun ponys. De paarden konden elkaar allemaal al, behalve Ollie natuurlijk. Dit was ook te merken. Het ging allemaal vanaf moment 1 al goed. Ollie hechtte zich aan zijn leeftijdsgenootje: Fleem. Een shetlandruintje. Verder stond er nu een 4-jarige arabische merrie bij, een 11-jarige welsh-merrie en een 6-jarige KWPN ruin.
Sinds een aantal weken, 4 nu zeg ik zo even uit mijn hoofd, staan ze op de paddock, omdat het land te nat werd. Ze hebben een grote paddock zodat ze gezellig met zijn allen kunnen blijven staan. Ollie begon in het begin al een beetje venijnig gedrag te vertonen tegenover Fleem, maar Fleem, zo Shetlandachtig als hij is, gaf Ollie dan weer een klap tegen zijn borst of kaak en dan was het weer rustig. Ik dacht; die zijn gewoon aan het krachtmeten of iets dergelijks.
Wij hebben Ollie gekocht van een heel lief vrouwtje uit Berkhout. Zij vertelde dat ze altijd van alles met hem deed en dat hij eigenlijk alles al gewend was. Wandelen, vast staan, voetje geven, poetsen, de standaard dingen dus. Toen hij bij ons kwam, bleek dit al heel anders te zijn. Ollie had/heeft geen respect voor mensen en je moet maken dat je wegkomt als hij eraan komt, want meneer gaat niet aan de kant en kijkt niet uit
Ook heeft hij al meerdere malen de stroomdraden van de paddock gesloopt, omdat meneer ook maling heeft aan stroom/draad en zelfs houten hekken. De houten hekken lagen door de hele bak heen en meneer liep los over het erf. De volgende dag troffen we hem in de stallen aan, omdat de boer hem had gevangen.
Ik ben zelf wat afstandelijk geweest, omdat het het paard is van mijn moeder, maar met mijn moeder werkt het op deze manier niet. Dat wij bij Ol gingen kijken, was hij super lief, rustig en meegaand. Hier is helaas niets meer van over.
Na zijn akkefietje met de boer, gebeurde er vanavond iets ergers.
De 11-jarige Welsh-merrie van mijn stalgenootje had een tijdje apart gestaan omdat zij hoefbevangen was. Nu, nu ze weer van haar medicijnen af is en zich weer een beetje kan gaan bewegen, staat ze af en toe weer bij de kudde.
Ollie accepteert dit niet en zoekt constant ruzie met haar. Nou, de mensen die bekend zijn met Welsh-ponys, weten ook dat dit niet de makkelijksten zijn en Shirley liet duidelijk aan Ollie merken dat ze niet van zijn gedrag gedient is.
Ollie dacht: ik ben veel zwaarder dan jij, dus BOEM. Hij sprong in het begin tegen haar aan. Hieraan kon ze nog wel ontsnappen en na een tijdje ging het weer gemoedelijker.
Nu hebben vanavond mijn stalgenootjes Shirley uit de paddock getrokken, zwaar in paniek, omdat Ollie haar letterlijk naar de grond toe trapt en BLIJFT schoppen. Staat ze op en rent ze weg, rent hij achter haar aan en begint opnieuw.
Bij de andere ponys, op Fleem na, haalt hij het niet in zijn hoofd.
Ik vraag niet om commentaar, ik vraag om serieuze reacties. Mensen die iets soortgelijks hebben meegemaakt of mensen die weten wat je eraan kan doen. Natural Horsemanship is bij mij al uit den boze, omdat ik het idee krijg dat hij het syndroom van down heeft ofzo. NIETS krijg je erin en NERGENS heeft hij respect voor.
Alvast bedankt!
maar het is niet de bedoeling dat we zoveel complicaties houden.
