Geplaatst 
Ik ben nu een keer of 6 wezen rijden met hem, maar ik durf nu niet goed meer met hem weg. Bij gebrek aan bak of ruimte, rijden we samen in het bos waar hij staat. Hij is met rijden superbraaf, goed op de hulpen en lekker voorwaarts.
Maar meneer schrikt van kabouters. Ik kan met een lang teugeltje langs de gekste dingen rijden, maar dan staat er opeens een boomstronk die er al jaaaaren staat, en meneer gaat aan de kletter. Ik krijg hem dan bijna niet terug. Het enige wat ik kan doen is hem met 1 teugel de bosjes intrekken, en hopen dat ie stopt.. daarna is hij niet meer te houden, hij loopt alleen maar te dribbelen, de "rem" is er niet meer, en ik heb het gevoel dat hij totaal niet meer doorheeft dat ik nog op zijn rug zit.
ik heb het idee dat hij te weinig vertrouwen in me heeft zodra ik erop zit.. De vorige verzorgster heeft ook verteld dat hij echt gevaarlijk en onvoorspelbaar is. Ik begin nu te begrijpen waarom.
Het grootste probleem waar ik tegenaan loop, is dat ik zijn aandacht gewoon niet krijg. die oortjes staan alleen maar kaarsrecht naar voren, ook al ga ik op mn kop staan. op de grond heeft hij ook totaal geen aandacht voor je. Als ik hem uit de wei kom halen, komt hij wel aangelopen, maar zodra hij eruit is, is alles interessanter dan mij. Voornamelijk het gras, maar ook de fietser die langskomt, de hondjes die door het bos lopen, het vlindertje voor zn neus, de auto's, het plasje water enz... de ene keer is het alleen kijken, de volgende keer raakt hij van hetzelfde in paniek. Hij laat het wit van zn ogen zien, begint te rillen over zijn lichaam, en schiet er vandoor, of doet geen stap meer verder...
Ik wil graag met hem aan de slag, zodat we elkaar gaan vertouwen en we leuke dingen kunnen gaan doen. Maar ik krijg er nu een beetje de kriebels van.
van de 6 x rijden, is het 1 x goed gegaan. De andere 5 x is hij uit het niets aan de kletter gegaan. Hierdoor zit ik nu een stuk minder ontspannen. En hij voelt dit natuurlijk.
Hoe kan ik dit oplossen?
Ik weet inmiddels wel dat ik 'm dan het beste even kan laten uitrazen, als ik niks doe kalmeert hij vanzelf wel van wat hem dan ook onzeker heeft gemaakt. Ik weet ook - maar ik ben nu 2,5 jaar met 'm bezig- dat ik er NIET meer op moet gaan zitten, dus ik ben met 'm weer de kant op gelopen die ik op wilde - yup, het hele ruiterpad weer af - en rondje afgemaakt. Naast het paard. Eerst wilde hij niet meelopen, maar uiteindelijk ging het goed, en duwde hij met z'n neus steeds tegen m'n schouder of rug. Oftewel hij was blij dat ik 'm gered had 
